Dergiler / Korkut Ata Türkiyat Araştırmaları Dergisi / 2022 / Sayı: 8

Klasik Türk Edebiyatında Koncolos İnanışı

“Koncolos” Belief in Classical Turkish Literature

Sayfa
538–547
Yayın Tarihi
2022-08-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmada, şairlerin ilgili beyitleri incelenmekte; koncolos inanışının klasik Türk edebiyatı geleneği içerisindeki yerinin tespit edilmesi amaçlanmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Klasik Türk edebiyatında olağanüstü varlıkların ve demonik yaratıkların önemli bir yeri bulunmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu varlıklardan biri olan cadı etrafında, sevgilinin güzelliğini ve âşık üzerindeki etkisini ifade eden bir mazmun oluşturulmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmada, şairlerin ilgili beyitleri incelenmekte; koncolos inanışının klasik Türk edebiyatı geleneği içerisindeki yerinin tespit edilmesi amaçlanmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Türk inanç sistemi · klasik Türk edebiyatı · olağanüstü varlıklar

Özet

Klasik Türk edebiyatında olağanüstü varlıkların ve demonik yaratıkların önemli bir yeri bulunmaktadır. Bu varlıklardan biri olan cadı etrafında, sevgilinin güzelliğini ve âşık üzerindeki etkisini ifade eden bir mazmun oluşturulmuştur. Cadı, Türk inanç sisteminde büyü ve kötülükle ilişkilendirilmekte; farklı isimlerle bahsi geçmektedir. Bu isimlerden biri de koncolos olup Anadolu, Kafkas, Rumeli ve Balkan coğrafyalarında varlığına inanılmaktadır. Korkutucu bir görünümünün olduğuna, kış aylarının en soğuk gecelerinde görülüp karşısına çıkan kişilere sorular sorduğuna ve istediği cevapları alamadığında onları öldürdüğüne kanaat getirilmektedir. Koncolos inanışına Güftî’nin Teşrifâtü’ş-Şu’arâ’sında, Nef’î’nin Sihâm-ı Kazâ’sında, Nev’î-zâde Atâyî’nin Sohbetü’l-ebkâr’ında, Sâbit’in Dere-nâme’sinde ve Zafer-nâme’sinde, Tırsî’nin Dîvân’ında yer verilmektedir. Bu beyitlerde koncolos, çirkin fiziksel görünüşüyle ve kış aylarında ortaya çıkmasıyla anılmaktadır. Ayrıca şairler, bu varlığa dair inanmalara başvurarak şiirlerinde kış mevsimi ve korku temaları oluşturmuşlardır. Kötücül bir yaratık olduğuna inanılan koncolos, bu beyitlere mizahî bir özellik katmaktadır. Çalışmada, şairlerin ilgili beyitleri incelenmekte; koncolos inanışının klasik Türk edebiyatı geleneği içerisindeki yerinin tespit edilmesi amaçlanmaktadır.

Abstract

Extraordinary beings and demonic creatures have an important place in classical Turkish literature. One of these beings is the witch. A metaphor has been formed around the witch, expressing the beauty of the beloved one and its effect on the lover. Witch is associated with magic and evil in the Turkish belief system. Also witch has different names in Turkish culture. One of these name is “koncolos”. It is believed that there is a “koncolos” in the Anatolia, Caucasus, Rumelia and Balkan geographies. It is believed that “koncolos” is a scary-looking creature that appears on the coldest nights of the winter months, asks questions and kills people when they can't get the answers it want. “Koncolos” belief is included in these works: Güftî’s Teşrifâtü’ş-Şu’arâ, Nef’î’s Sihâm-ı Kazâ, Nev’î-zâde Atâyî’s Sohbetü’l-ebkâr’s, Sâbit’s Dere-nâme anda Zafer-nâme, Tırsî’s Dîvân. In these couplets, the “koncolos” is mentioned with its ugly physical appearance and its appearance in the winter months. In addition, poets have created winter season and fear themes in their poems by resorting to beliefs about this existence. The “koncolos”, believed to be an evil creature, adds a humorous feature to these couplets. In the study, the related couplets of the poets are examined and it is aimed to determine the place of the concolos belief in the tradition of classical Turkish literature.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YILMAZ, G. A. (2022). Klasik Türk Edebiyatında Koncolos İnanışı. Korkut Ata Türkiyat Araştırmaları Dergisi, Sayı: 8, 538–547. https://ajindex.com/articles/787205

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (33)

  1. Acıpayamlı, O. (1974). Türkiye’de Doğumla İlgili Âdet ve İnanmaların Etnolojik Etüdü. Ankara:
  2. Sevinç Matbaası. Akın, H. (2001). Ortaçağ Avrupası’nda Cadılar ve Cadı Avı. Ankara:
  3. Dost Kitabevi Yayınları.
  4. Akın, H. (2002). Cadının Cinsiyeti Kadındır. Kebikeç, 13, 157-165.
  5. Akkuş, M. (1998). Nef‘î ve Sihâm-ı Kazâ. Ankara:
  6. Akçağ Yayınları.
  7. Aksan, Y. (2013). 1450-1750 Yılları Arasında Avrupa’da Cadılık. Tarih İncelemeleri Dergisi, XXVIII(2), 355-368.
  8. Aktepe, M. M. (2022). Kemankeş Ali Paşa. TDV İslâm Ansiklopedisi (C. 25, s. 248). Ankara:
  9. TDV Yayınları.
  10. Alay, O. (2018). Anadolu ve Kafkasya Kavşağında Geleneksel Bir Yılbaşı Kutlaması: Kalandar. Motif Akademi Halkbilimi Dergisi, 11(23), 96-110.
  11. Arslan Karaküçük, S. (2010). Korkunun Kadınları: Cadılar ve Cadıcılık. Sosyoloji Araştırmaları Dergisi, 13(2), 41-64.
  12. Aycibin, Z. (2008). Osmanlı Devleti’nde Cadılar Üzerine Bir Değerlendirme. OTAM, 24, 55-70.
  13. Boratav, P. N. (1963). Türk Folkloru (İnanışlar, Töre ve Törenler, Oyunlar). İstanbul:
  14. Gerçek Yayınevi.
  15. Çobanoğlu, Ö. (2003). Türk Halk Kültüründe Memoratlar ve Halk İnanışları. Ankara:
  16. Akçağ Yayınları.
  17. Çoruhlu, Y. (2012). Türk Mitolojisinin Ana Hatları. İstanbul:
  18. Kabalcı Yayıncılık. Demirkol, G. (2020). Söylence ile Gerçeklik Arasında: 19. Yüzyıl Osmanlı Mizah Basınında Karaferye Cadıları. Akademik İncelemeler Dergisi, 15(1), 449-480.
  19. Devellioğlu, F. (2006). Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lugat. Ankara:
  20. Aydın Kitabevi.
  21. Doğan, C. (2013). Osmanlı Devleti’nde Cadı Avı Var mıydı? (Karşılaştırmalı Bir İnceleme). Tarih Kültür ve Sanat Araştırmaları Dergisi, 2(1), 218-240.
  22. Doğrul, Ö. R. (1947). Kur’an-ı Kerîm’in Tercüme ve Tefsîr-i Şerifi. İstanbul:
  23. Ahmet Halit Kitabevi.
  24. Duvarcı, A. (2005). Türklerde Tabiat Üstü Varlıklar ve Bunlarla İlgili Kabuller, İnanmalar, Uygulamalar. Bilig, 32, 125-144.
  25. Düzdağ, M. E. (2012). Şeyhülislam Ebussuud Efendi Fetvaları Işığında 16. Asır Osmanlı Yaşamı. İstanbul:
  26. Kapı Yayınları.
  27. Emiroğlu, K. ve Aydın, S. (2009). Antropoloji Sözlüğü. Ankara:
  28. Bilim ve Sanat Yayınları.
  29. İnan, A. (1986). Tarihte ve Bugün Şamanizm. Ankara:
  30. TTK Basımevi. Kabak, T. (2016). Rize Yöresindeki Obur ve Cadı ile İlgili İnanış ve Uygulamalar Üzerine Karşılaştırmalı Bir İnceleme. Uluslararası Türk Dünyası Kültür Araştırmaları Dergisi, 2(7) [Sempozyum Özel Sayısı], 309-323.
  31. Kahraman, S. A. ve Dağlı, Y. (2006). Günümüz Türkçesiyle Evliyâ Çelebi Seyahatnâmesi: Konya-Kayseri-Antakya-Şam-Urfa-Maraş-Sivas-Gazze-Sofya-Edirne. İstanbul:
  32. YKY Yayınları.
  33. Kahraman, S. A. (2011). Günümüz