Dergiler / IBAD Sosyal Bilimler Dergisi / 2018 / Cilt: 3 - Sayı: 1

DÜNYADA VE TÜRKİYE’DE YAŞLILIK

Sayfa
219–229
Yayın Tarihi
2018-08-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ülkemizde yaşlı nüfus, diğer yaş gruplarına oranla, daha fazla artış göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Yaşlanma kronolojik yaşın ilerlemesiyle oluşan ve ölüm olasılığını arttıran değişikliklerin bütünüdür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yaşam süresinin uzaması ve doğum oranlarının düşmesi sonucu dünya nüfusu yaşlanmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Ülkemizde yaşlı nüfus, diğer yaş gruplarına oranla, daha fazla artış göstermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2013 Verileri
⚙️Değişkenler:Yaşlılık · Nüfusun Yaşlanması

Özet

Yaşlanma kronolojik yaşın ilerlemesiyle oluşan ve ölüm olasılığını arttıran değişikliklerin bütünüdür. Artan yaş fonksiyonel yetersizlikler için en büyük risk faktörüdür. Yaşam süresinin uzaması ve doğum oranlarının düşmesi sonucu dünya nüfusu yaşlanmaktadır. Bilinenin aksine gelişmekte olan ülkeler, gelişmiş ülkelere göre nüfus yaşlanmasından daha çok etkilenecektir. Türkiye de hızlı yaşlanacak ülkelerden birisidir. Ülkemizde yaşlı nüfus, diğer yaş gruplarına oranla, daha fazla artış göstermektedir. Türkiye’de toplam nüfus artış hızı 2013 yılında ‰13,7 iken, yaşlı nüfusun artış hızı ‰36,2’dır. Türkiye’de yaşlı nüfusun 2008-2040 yılları arasında %201 oranında artış göstereceği öngörülmektedir. Nüfusun hızla yaşlanması bazı kronik hastalıkların görülme riskini artırmakta bunun sonucu olarak da halk sağlığı için yeni ve ciddi sorunlar ortaya çıkmaktadır. Gelişmekte olan ülkelerde 2020 yılına kadar tüm ölümlerin ¾ nün yaşlanma ile ilgili olacağı tahmin edilmektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TEKİN, Ç. S., KARA, F. (2018). DÜNYADA VE TÜRKİYE’DE YAŞLILIK. IBAD Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 1, 219–229. https://ajindex.com/articles/764442

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Aboderin IA., Beard JR. (2015), Older People’s Health in sub-Saharan Africa, Lancet, Feb 14;385 (9968):9–11.
  2. Allen S., Beales S., Busolo D.,et al.(2002), “State of The World's Older People”, HelpAge İnternational,1Ağustos2015,http://catalogue.iugm.qc.ca/GEIDEFile/SoTWoPeng.PDF?Archive=191939191911&File=SOTWOPeng_PDF. p.1-19. Bähler C., Huber CA., Brüngger B., Reich O. (2015),
  3. Multimorbidity, Health Care Utilization and Costs in an Elderly Community-Dwelling Population: A Claims Data Based Observational Study, BMC Health Services Research, 15:( 23)1-12.
  4. Birren J., Schaire K. (1990),
  5. Handbook of the Psychology of Aging, Third ed. San Diego California, Academic pres,Inc. p.106. Bronikowski A., Flatt T., (2010), Aging and Its Demographic Measurement. Nat Educ Knowl, 3, 1-6. Crews D., (2003), Human Senescence: Evolutionary and Biocultural Perspectives, First ed. UK, Cambrige Universty press, p.3-6. Comfort A.,(1979),
  6. Biology of senescence, Third ed. UK, Elsevier,Churchill Livingstone Edinburgh, p.13. DPT., (2007), Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığı Sosyal Sektörler ve Koordinasyon Genel Müdürlüğü,Yaşlıların Durumu ve Yaşlanma Ulusal Planı. Yayın no: DPT: 2741, 20 Kasım 2015. http://www.dpt.gov.tr/DocObject/Download/2230/eylempla.pdf. s.10-15. Duyar İ., (2008),
  7. Yaşlanma, Yaşlılık ve Antropoloji. İn:Geriatri. Edts: Mas R,Işık TA, Karan MA, Beğer T, Akman Ş, Ünal T. Birinci Baskı,
  8. Ankara, TGV, s.9-19. Finch C., (1990),
  9. Longevity, Senescence, and the Genome. The university of chicago press, Chicago,London, p.5. Gorman M., (1999), Development and the Rights of Older People, In: The Ageing and Development Report: Poverty, Independence and the World's Older People. Eds. Gorman M, Randel J,Ewing D. London, Earthscan Publications Ltd.p.3-21.
  10. Garin N, Olaya B, Moneta M, et al.(2014), Impact of Multimorbidity on Disability and Quality of Life in the Spanish Older Population, PloS one, 9 (11) e111498. Grundy E., Glaser K., (2000). Socio-Demographic Differences in the Onset and Progression of Disability in Early Old Age: A Longitudinal Study, Age Ageing, 29:149-157. HÜNEE., (2009), Türkiye Nüfus ve Sağlık Araştırması, 2008, Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü, Sağlık Bakanlığı Ana Çocuk Sağlığı ve Aile Planlaması Genel Müdürlüğü, Başbakanlık Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığı ve TÜBİTAK, Ankara, Türkiye. HÜNEE., (2014), 2013 Türkiye Nüfus ve Sağlık Araştırması. Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü,T.C. Kalkınma Bakanlığı ve TÜBİTAK, Ankara,T