Dergiler / Görünüm / 2020 / Cilt: 8 - Sayı: 8

FEMİNİST FOTOĞRAFTA AİLE ODAKLI ÜRETİM PRATİKLERİ

Sayfa
76–90
Yayın Tarihi
2020-05-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Fotoğraf sanatındaki feminist yaklaşımlar, feminist teorinin gelişimini takip etmekte ve bu sü- reçle paralel bir gelişim göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Fotoğraf sanatındaki feminist yaklaşımlar, feminist teorinin gelişimini takip etmekte ve bu sü- reçle paralel bir gelişim göstermektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu anlamda, feminizmin temel konularından biri olan ailenin de farklı dönemlerde farklı yaklaşımlarla ele alındığını söyleyebiliriz.
💡
Sonuç & Katkı:Foto-terapi seansları sonucunda ortaya çıkan otoportreleri, kendi aile hikayesi üzerinden evlilik, annelik gibi kavramlar etrafında şekillenmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Feminist Fotoğraf · Feminist Sanat · Fotoğraf

Özet

Fotoğraf sanatındaki feminist yaklaşımlar, feminist teorinin gelişimini takip etmekte ve bu sü- reçle paralel bir gelişim göstermektedir. Bu anlamda, feminizmin temel konularından biri olan ailenin de farklı dönemlerde farklı yaklaşımlarla ele alındığını söyleyebiliriz. Örneğin, 1970’li yıllarda İngiltere’de yükselişe geçen işçi sınıfı mücadelesi, İngiltere’deki sanat alanını etkilediği gibi, fotoğraf sanatçılarını da etkilemiş, bu anlamda aktivistler ve sanatçıların ortaklaşa kurduğu kolektifler aracılığıyla kadın emeği mücadelesi çerçevesinde etkinlikler düzenlenmiştir. İşçi sınıfına mensup bir aileden gelen feminist fotoğraf sanatçısı Jo Spence, tam da bu dönemde bu mücadelenin önemli bir parçası olmuş, bu yıllarda sanatsal üretimlerinde de kadın emeği üzerine yoğunlaşmıştır. Belgesel fotoğraf geleneğinden gelmesi nedeniyle, 1970’li yıllardaki sanatsal üretimlerinde çoğunlukla fotoğrafta temsil meselesine odaklanmış, bir yandan da aktivist olarak kolektiflerle dokümantatif sergiler düzenlemiştir. Ancak, 1982 yılında yakalandığı kanserin ardından kadın sorunlarına çok daha kişisel bir noktadan bakmaya başlamıştır. Rosy Martin ile birlikte geliştirdiği foto-terapi yöntemi, sanatsal üretiminin odak noktası olmuştur. Foto-terapi seansları sonucunda ortaya çıkan otoportreleri, kendi aile hikayesi üzerinden evlilik, annelik gibi kavramlar etrafında şekillenmektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BAŞAR, S., ÇEKİL, E. (2020). FEMİNİST FOTOĞRAFTA AİLE ODAKLI ÜRETİM PRATİKLERİ. Görünüm, Cilt: 8 - Sayı: 8, 76–90. https://ajindex.com/articles/762086

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (2)

  1. Antmen, A. (2010). Sanat ve Cinsiyet İstanbul: İletişim Yayınları Dennett,T. ve Spence,J. (1982)
  2. Remodelling Photo-History, London:Screen