Dergiler / Gazi Sağlık Bilimleri Dergisi / 2019 / Cilt: 4 - Sayı: 1

ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNİN YEME TUTUM VE DAVRANIŞLARINA İLİŞKİN BAZI FAKTÖRLERİN İNCELENMESİ

Sayfa
19–28
Yayın Tarihi
2019-06-19
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Genç bireylerde cinsiyet, BKİ ve diyet yapma geçmişi ile yeme tutum ve davranışlarının ilişkili olduğu bulunmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Üniversite döneminde gençler, alıştıkları aile ortamından ayrılmakta, stres düzeyleri artmakta, beslenme düzenleri değişmekte ve dış etkilere daha açık hale gelmektedirler.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu araştırma yeme bozuklukları açısından hassas bir popülasyon olan üniversite öğrencilerinin olumsuz yeme tutum ve davranışlarının gelişiminde rol oynayan faktörleri belirlemek amacıyla 339 (164 erkek ve 175 kadın) üniversite öğrencisi üzerinde yapılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Genç bireylerde cinsiyet, BKİ ve diyet yapma geçmişi ile yeme tutum ve davranışlarının ilişkili olduğu bulunmuştur.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Yeme tutumu · yeme davranışı · yeme bozuklukları

Özet

Üniversite döneminde gençler, alıştıkları aile ortamından ayrılmakta, stres düzeyleri artmakta, beslenme düzenleri değişmekte ve dış etkilere daha açık hale gelmektedirler. Bu dönem ayrıca yeme bozuklukları prevalansının en fazla olduğu yaş aralığı olarak da bilinmektedir. Bu araştırma yeme bozuklukları açısından hassas bir popülasyon olan üniversite öğrencilerinin olumsuz yeme tutum ve davranışlarının gelişiminde rol oynayan faktörleri belirlemek amacıyla 339 (164 erkek ve 175 kadın) üniversite öğrencisi üzerinde yapılmıştır. Çalışma kapsamında bireylere genel bilgiler, sağlık bilgileri, beslenme alışkanlıklarına ait sorular, yeme tutum testi (YTT-26) ve Hollanda yeme davranışı anketi (DEBQ) bölümlerinden oluşan anket formu uygulanmıştır. Bireylerin vücut ağırlığı (kg) ve boy uzunluğu (cm) ölçümleri alınarak beden kütle indeksleri (kg/m2) hesaplanmıştır. Yaş gruplarına göre yeme davranışı bozukluğu riski olan birey sayısı 18-19 yaş grubunda %35,7; 20-22 yaş grubunda %26,4; 23-25 yaş grubunda % 23,7 olarak bulunmuştur (p>0,05). Yeme davranışı bozukluğu riski olan birey sayısı ve duygusal yeme davranışı skorunun kadınlarda erkeklerden anlamlı şekilde fazla olduğu saptanmıştır (p<0,05). Diyet yapma geçmişine sahip bireylerin yeme tutum testi, duygusal ve kısıtlı yeme davranışı skorları diyet yapma geçmişine sahip olmayan bireylerden daha yüksek bulunmuştur (p<0,05). Beden kütle indeksi (BKİ) ile kısıtlı ve duygusal yeme skorları arasında pozitif yönlü anlamlı bir korelasyon görülmüştür (rkısıtlı=0,267;rduygusal=0,163;p<0,05). Duygusal ve kısıtlı yeme skorları zayıf bireylerde normal ve şişmanlara göre daha düşük bulunmuştur (p<0,05). Genç bireylerde cinsiyet, BKİ ve diyet yapma geçmişi ile yeme tutum ve davranışlarının ilişkili olduğu bulunmuştur.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AKDEVELİOĞLU, Y., YÖRÜSÜN, T. Ö. (2019). ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNİN YEME TUTUM VE DAVRANIŞLARINA İLİŞKİN BAZI FAKTÖRLERİN İNCELENMESİ. Gazi Sağlık Bilimleri Dergisi, Cilt: 4 - Sayı: 1, 19–28. https://ajindex.com/articles/759728

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Arslan SA, Daşkapan A, Çakır B. Üniversite öğrencilerinin beslenme ve fiziksel aktivite alışkanlıklarının belirlenmesi. TAF Preventive Medicine Bulletin 2016;15
  2. Tam CK, Ng CF, Yu CM, Young BW. Disordered eating attitudes and behaviours among adolescents in Hong Kong: prevalence and correlates. J Paediatr Child Health 2007;43:811-817
  3. Hudson JI, Hiripi E, Pope Jr HG, Kessler RC. The prevalence and correlates of eating disorders in the National Comorbidity Survey Replication. Biol Psychiatr 2007;61:348-358
  4. Bas M, Donmez S. Self-efficacy and restrained eating in relation to weight loss among overweight men and women in Turkey. Appetite 2009;52:209-216
  5. Rodin G, Olmsted MP, Rydall AC, Maharaj SI, Colton PA, Jones JM. et al. Eating disorders in young women with type 1 diabetes mellitus. J Psychosom Res 2002;53:943-949
  6. Meule A, Westenhöfer J, Kübler A. Food cravings mediate the relationship between rigid, but not flexible control of eating behavior and dieting success. Appetite 2011;57:582-584
  7. Wilson GT. Eating disorders, obesity and addiction. Eur Eat Dısord Rev 2010;18:341-351
  8. Bailly N, Maitre I, Amanda M, Hervé C, Alaphilippe D. The Dutch Eating Behaviour Questionnaire (DEBQ). Assessment of eating behaviour in an aging French population. Appetite 2012;59:853-858
  9. Van Strien T, Frijters JE, Bergers G, Defares PB. The Dutch Eating Behavior Questionnaire (DEBQ) for assessment of restrained, emotional, and external eating behavior. Int J Eat Disord 1986;5:295-315
  10. Snoek HM, Engels RC, Van Strien T, Otten R. Emotional, external and restrained eating behaviour and BMI trajectories in adolescence. Appetite 2013;67:81-87
  11. Pekcan G. Beslenme durumunun değerlendirilmesi. Editör: Baysal A, Aksoy, M, Bozkurt N, Merdol TK, Pekcan G, Keçecioğlu S. ve ark. Diyet El Kitabı, 6.baskı, Hatipoğlu Yayınevi, Ankara 2011:65-77
  12. Garner DM, Garfinkel PE. The Eating Attitudes Test: An index of the symptoms of anorexia nervosa. Psychol Med 1979;9:273-279
  13. Sarıdağ Devran B. Doğu Anadolu Bölgesinde yaşayan adolesan ve yetişkin bireylerin beslenme alışkanlıkları ile yeme tutum ve davranışlarının belirlenmesi. Başkent Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, 2014
  14. Tanrıverdi D, Savaş E, Gönüllüoğlu N, Kurdal E, Balık G. Lise öğrencilerinin yeme tutumları, yeme davranışları ve benlik saygılarının incelenmesi. Gaziantep med j 2011;17:33-39
  15. Bozan N, Bas M, Asci FH. Psychometric properties of Turkish version of Dutch Eating Behaviour Que