Dergiler / Folklor Akademi Dergisi / 2022 / Cilt: 5 - Sayı: 2

DİJİTAL KÜLTÜR ÇAĞINDA GELENEKSEL TÜRK YEMEK KÜLTÜRÜ VE KUŞAKLARARASILIK

Sayfa
311–326
Yayın Tarihi
2022-08-25
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Diğer taraftan dil, edebiyat, eğitim, ekonomi, siyaset, eğlence, müzik, spor, giyim-kuşam, teknoloji gibi dinamikler açısından kültürel etkileşim, değişim ve çatışmaların ortaya konulduğu temel bir alan olan kuşaklararasılık ise geleneksel yemek kültürü üzerinden de tartışılabilme potansiyeli göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Teknoloji ve insan ilişkisinin yeniden işaretlenmesi olarak tanımlanan dijital kültür, insan yaşamını pek çok yönden biçimlendiren bir olgudur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Diğer taraftan dil, edebiyat, eğitim, ekonomi, siyaset, eğlence, müzik, spor, giyim-kuşam, teknoloji gibi dinamikler açısından kültürel etkileşim, değişim ve çatışmaların ortaya konulduğu temel bir alan olan kuşaklararasılık ise geleneksel yemek kültürü üzerinden de tartışılabilme potansiyeli göstermektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca geleneksel Türk yemek kültürünün sürdürülebilirliğinin sağlanmasında genç nesillerin kritik misyonları belirtilmiş ve eski nesillerin kültürel hazineler olarak nitelendirilebilecek geleneksel yemek bilgilerinin değeri vurgulanmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Dijitalleşme · dijital kültür · geleneksel Türk yemek kültürü

Özet

Teknoloji ve insan ilişkisinin yeniden işaretlenmesi olarak tanımlanan dijital kültür, insan yaşamını pek çok yönden biçimlendiren bir olgudur. Teknolojinin kendi dinamikleriyle toplumsal yapıyı ve kültürü şekillendirebilme gücüne karşılık insan faktörünün de teknolojik araçlara yön tayin edebilme ve bu araçlara kültürel içerik kazandırabilme yetileri bulunmaktadır. Teknoloji ve insan birlikteliğinin şimdiki durağı olan ve dijital kültür çağı adı verilen bu süreçte geleneksel Türk yemek kültürü bilgi, beceri, yaratıcılık, üretim, tüketim, anlatım, gösterim, eğlence, reklam, alışveriş, pazarlama gibi pek çok açıdan değişim ve dönüşüm içerisine giren alanların başında gelmektedir. Bu bağlamda insan ve doğa ilişkisi temelinde öğrenilmiş, oluşturulmuş, aktarılmış, olgunlaştırılmış ve zenginleştirilmiş yapısıyla geleneksel bilginin temel alanlarından olan geleneksel yemek kültürünün dijital çağdaki varlık alanı önem oluşturmaktadır. Diğer taraftan dil, edebiyat, eğitim, ekonomi, siyaset, eğlence, müzik, spor, giyim-kuşam, teknoloji gibi dinamikler açısından kültürel etkileşim, değişim ve çatışmaların ortaya konulduğu temel bir alan olan kuşaklararasılık ise geleneksel yemek kültürü üzerinden de tartışılabilme potansiyeli göstermektedir. Başka bir ifadeyle geleneksel yemek kültürü, kuşaklararası ilişkiler kurabilme gücünün yanı sıra kuşaklararası ilişkilerin yapısının çözümlenmesinde önemli bir zemin işlevindedir. Kuşaklararasılığın çözümlenmesinin başka bir nedeni ise geleneksel Türk yemek kültürünün sürdürülebilirliğinin sağlanmasında insan faktörüne dikkat çekmektir. Bu açılardan dijital kültür çağında geleneksel Türk yemek kültürü -müstakil olarak açılabilecek pek çok çalışma başlığının yanı sıra- kültürel aktarım, değişim ve dönüşüm olgusunun kuşaklararasılık bağlamında okunabileceği bir çalışma alanı olarak karşımızda durmaktadır. Bu çalışmada dijital kültür çağında geleneksel Türk yemek kültürü, kuşaklararasılık temelinde geleneksel yemek bilgisinin aktarımı ve öğrenimi; lezzet belleğinin nasıl oluştuğu ve işlediği; bu belleği biçimlendiren faktörlerin neler olduğu; yemeği kültürel açıdan kodlamanın değişen boyutu; alışveriş biçimleri ve bunların yansımaları; geleneksele dönüş hareketinde kuşakların tutumları; gelişmekte olan mutfak teknolojilerinin geleneksel Türk yemek kültürü üzerindeki olası etkileri üzerinden çözümlenmiştir. Bu bağlamda geleneksel Türk yemek kültürünün dijital dünyada nasıl bir coğrafi parça edindiği incelenmiştir. Ayrıca geleneksel Türk yemek kültürünün sürdürülebilirliğinin sağlanmasında genç nesillerin kritik misyonları belirtilmiş ve eski nesillerin kültürel hazineler olarak nitelendirilebilecek geleneksel yemek bilgilerinin değeri vurgulanmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ALPYILDIZ, E. (2022). DİJİTAL KÜLTÜR ÇAĞINDA GELENEKSEL TÜRK YEMEK KÜLTÜRÜ VE KUŞAKLARARASILIK. Folklor Akademi Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 2, 311–326. https://ajindex.com/articles/758640

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (1)

  1. Referans1 ADORNO, T. ve HORKHEİMER, M. (2014). Aydınlanmanın Diyalektiği. (Çev.: N. Ülner ve E. Öztarhan Karadoğan), İstanbul: Kabalcı Yayıncılık. Referans2 ALEXANDER AGATİ, H. (2012). The Millennial Generation: Howe and Strauss Disputed. The College of William and Mary ProQuest Dissertations Publishing. Referans3 ALLEN, J. S. (2012). “Theory of Food as a Neurocognitive Adaptation”. American Journal of Human Biology, C. 24, S.2, 123–129. Referans4 ALPYILDIZ, E. (2019). “Dijital Kültür Çağında Yemek Kültürü”. Dijital Kültür. (Ed. M. Özdemir). İstanbul: Arı Sanat Yayınevi. (257-268). Referans5 ALPYILDIZ, E. (2020). “Dijital Kültür Çağında Geçiş Dönemleri”. Dijital Kültür 2. (Ed. F. Balcı), İstanbul: Arı Sanat Yayınevi. (207-234). Referans6 ALWİN, D. F. ve MCCAMMON, R. J. (2007). “Rethinking Generations. Research in Human Development”,C. 4, S. 3-4, 219-237. Referans7 ANDRİEVSKİKH, N. (2014), “Food Symbolism, Sexuality, and Gender Identity in Fairy Tales and Modern Women’s Bestsellers”. Studies in Popular Culture, C. 37, S. 1, 137-153. Referans8 ASSMANN, J. (2015). Kültürel Bellek. Eski Yüksek Kültürlerde Yazı, Hatırlama ve Politik Kimlik. (2. B.s.). (Çev.: A. Tekin). İstanbul: Ayrıntı Yayınları. Referans9 BARTHES, R. (2013), “Toward a Psychosociology of Contemporary Food Consumption”, Food and Culture (3), (Ed. C. Counihan and Penny V. Esterik), New York: Routledge. 23-30. Referans10 BEN-AMOS, D. (1984). “The Seven Strands of Tradition: Varieties in Its Meaning in American Folklore Studies”. Journal of Folklore Research, C. 21, S. 2/3, 97-131. Referans11 CONNERTON, P. (1999). Toplumlar Nasıl Anımsar. (Çev.: A. Şenel.), İstanbul: Ayrıntı Yayınları. Referans12 DE SOLİER, İ. (2018). “Tasting the Digital: New Food Media”. (Ed. K. LeBesco and P. Naccarato). The Bloomsbury Handbook of Food and Popular Culture (54-65). London: Bloomsbury. Referans13 DİJK, J. V. (2016). Ağ Toplumu. (Çev.: Ö. Sakin). İstanbul: Kafka Yayınları. Referans14 DROİT-VOLET, S. ve GİL, S. (2009). “The Time-Emotion Paradox”. Philosophical Transactions: Biological Sciences, C. 364, S. 1525,1943-1953. Referans15 EDMUNDS, June. ve TURNER B. S. (2005). “Global Generations: Social Change in The Twentieth Century”. The British Journal of Sociology, C. 56, S. 4, 559-577. Referans16 GERE, C. (2019). Dijital Kültür. (Çev.: A. Akın). Konya: Salon Yayınları. Referans17 GOODY, J. (2001). Yaban Aklın Evcilleştirilmesi, (Çev.: K. Değirmenci), Ankara: Dost Kitabevi Yayınları. Referans18 GUERRERO, L vd. (2009