Dergiler / Kaygı. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Felsefe Dergisi / 2026 / Sayı: 24

Rancière Düşüncesinde Siyasal Olanın Önceliği

Sayfa
51–62
Yayın Tarihi
2015-04-30
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ranciere açısından demokrasi, bir düzenin değil düzensizliğin ve siyasal öznelliğin eyleminin ismidir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çalışmada temel olarak Jacques Ranciere’in siyasal kavramına bakışı analiz edilmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Düşünür, siyasetin polis arayışı karşısında siyasal olanı uyuşmazlık ve çatışma üzerinden kurmakta ve (liberal/temsili) demokratik pratikleri aşarak yeni bir demokrasi anlayışı geliştirmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Ranciere açısından demokrasi, bir düzenin değil düzensizliğin ve siyasal öznelliğin eyleminin ismidir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Jacques Ranciere · Siyasal Kavramı · Siyasal Kuram

Özet

Çalışmada temel olarak Jacques Ranciere’in siyasal kavramına bakışı analiz edilmiştir. Düşünür, siyasetin polis arayışı karşısında siyasal olanı uyuşmazlık ve çatışma üzerinden kurmakta ve (liberal/temsili) demokratik pratikleri aşarak yeni bir demokrasi anlayışı geliştirmektedir. Düşüncesinin en önemli ayaklarından biri, bir düzeni ifade eden polis (police) olarak siyasetten (politics) uyuşmazlık ve eşitlik önkoşullu siyasal olana (political) geçişte demokratik mücadelenin önemini ortaya koymaktır. Demokrasi ile siyaset arasındaki bağı bilinen kavramların ötesinde yeniden tanımlayan Ranciere, siyasal-siyaset ve siyasa arasındaki ilişkiyi sorgulamamızı sağlar. Bu çalışma siyasa sürecine indirgenmiş siyasete karşı Ranciere’deki siyasal kavramının bir çıkış noktası olabileceğine dayanmaktadır. Ranciere’in demokrasiyi siyasal ilişkilerin temeline yerleştirerek açtığı yeni güzergah, yerleşik demokrasinin krizlerine üretilmiş felsefi cevaplardır. Ranciere açısından demokrasi, bir düzenin değil düzensizliğin ve siyasal öznelliğin eyleminin ismidir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Yıldırım, Y. (2015). Rancière Düşüncesinde Siyasal Olanın Önceliği. Kaygı. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Felsefe Dergisi, Sayı: 24, 51–62. https://doi.org/10.20981/kuufefd.17487

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. CHAMBERS, Samuel A. (2010) “Police and Oligarchy”, Jacques Ranciere: Key Concepts, ed. Jean-Philippe Deranty, ss. 57-68, Acumen: Durham.
  2. CHAMBERS, S. A. (2011) “The Politics of the Police: From Neoliberalism to Anarchism, and Back To Democracy”, Reading Ranciere: Critical Dissensus, ss. 18-43, A&C Black.
  3. HEWLETT, Nick (2007) Badiou, Balibar, Ranciere: Re-thinking Emancipation, Continuum, London.
  4. MAY, Todd (2010a) “Wrong, Disagreement, Subjectification”, Jacques Ranciere: Key Concepts, ed. Jean-Philippe Deranty, ss. 69-79, Acumen: Durham.
  5. MAY, T. (2010b) Contemporary Political Movements and the Thought of Jacques Ranciere: Equality in Action, Edinburgh University Press: Edinburgh.
  6. MAY, T. (2008) The Political Thought of Jacques Rancière: Creating Equality, Pennsylvania University Press: Pennsylvania.
  7. MAY, T; Noys, Benjamin; Newman, Saul (2008) “Democracy, Anarchism and Radical Politics Today: An interview with Jacques Rancière”, Anarchist Studies, Vol. 16, No.2, ss. 173-185.
  8. RANCIERE, Jacques (1999) Disagreement, çev. Julie Rose, University of Minnesota Press: Minneapolis.
  9. RANCIERE, J. (2010) “Demokrasiye Karşı Demokrasiler”, Demokrasi Ne Alemde?, Haz. Eric Hazan, Çev. Savaş Kılıç, Metis: İstanbul.
  10. RANCIERE, J. (2011) “Komünizmsiz Komünistler Mi?”, Bir İdea Olarak Komünizm içinde, A.Badiou-S. Zizek vd., Çev. Ahmet Ergenç ve Ebru Kılıç, İstanbul: Ayrıntı.
  11. RANCIERE, J. (2014) Demokrasi Nefreti, Çev. Utku Özmakas, İstanbul: İletişim.
  12. RANCIERE, J. (2009) Filozof ve Yoksulları, Çev. Aziz Ufuk Kılıç, Metis: İstanbul.
  13. RANCIERE, J. (2007) Siyasalın Kıyısında, Çev. Aziz Ufuk Kılıç, Metis: İstanbul.
  14. RANCIERE, J. (2000) “Panagia D. Dissenting Words: A Conversation With Jacques Ranciere”, Diacritics, Vol. 30, No. 2, pp. 113-126.
  15. TANKE, Joseph J. (2011) Jacques Ranciere: An Introduction, Continuum.