Dergiler / Şırnak Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2017 / Cilt: 8 - Sayı: 16

Semerkandlı Hanefi-Mâturidî Âlim Mahmud b. Zeyd el-Lâmişî ve Bazı Hadis Meselelerine Yaklaşımı

Sayfa
55–75
Yayın Tarihi
2017-04-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Zeyd el-Lâmişî’nin Kitabun fi Usuli’l Fıkh adlı eserinde bazı hadis meselelerine yaklaşımını irdeleyeceğiz.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İlk dönemlerden itibaren usül ve fıkıh ilmiyle uğraşan Hanefî âlimler hadîsle ilgili temel meseleleri ele alan müstakil eserler kaleme almamış olsalar da hem hadisleri anlamaya ve yorumlamaya yönelik ciddi çalışmalar yapmış hem de hadisle ilgili meselelere yoğun bir şekilde katılmışlardır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Özellikle Usulü’l-fıkh tarzında yazdıkları eserlerde “ahbar”, “sünnet” adlarıyla müstakil başlıklar altında hadis ve sünnete yönelik açıklamalarda bulunmuşlardır.
💡
Sonuç & Katkı:Zeyd el-Lâmişî’nin Kitabun fi Usuli’l Fıkh adlı eserinde bazı hadis meselelerine yaklaşımını irdeleyeceğiz.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Lâmişî · semerkand · Hanefi

Özet

İlk dönemlerden itibaren usül ve fıkıh ilmiyle uğraşan Hanefî âlimler hadîsle ilgili temel meseleleri ele alan müstakil eserler kaleme almamış olsalar da hem hadisleri anlamaya ve yorumlamaya yönelik ciddi çalışmalar yapmış hem de hadisle ilgili meselelere yoğun bir şekilde katılmışlardır. Özellikle Usulü’l-fıkh tarzında yazdıkları eserlerde “ahbar”, “sünnet” adlarıyla müstakil başlıklar altında hadis ve sünnete yönelik açıklamalarda bulunmuşlardır. Usül alimleri, bazen ilgili konular hakkında açıklamalar yaparken bazen de diğer mezheplerin ilgili konular hakkındaki görüşlerini tenkit ederken aynı zamanda daha çok kendi mezheblerinin görüşlerini yansıtırlar. Biz de bu çalışmada, hicri V. asrın sonu, VI. asrın başlarında Semerkand’da yaşamış ve Mâturidî geleneğe mensup Semerkandlı kelamcı ve Hanefi usulcülerden biri olan Mahmud b. Zeyd el-Lâmişî’nin Kitabun fi Usuli’l Fıkh adlı eserinde bazı hadis meselelerine yaklaşımını irdeleyeceğiz.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

UZUNDAĞ, M. S. (2017). Semerkandlı Hanefi-Mâturidî Âlim Mahmud b. Zeyd el-Lâmişî ve Bazı Hadis Meselelerine Yaklaşımı. Şırnak Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 16, 55–75. https://ajindex.com/articles/74769

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Abdülaziz el-Buhârî, Alaüddin Abdülaziz b. Ahmed b. Muhammed. Keşfü'l-esrâr ala Usûli'l-Pezdevî. Gözden geçiren Hasan Hilmi Rizevî. 4 cilt. İstanbul 1307. Apaydın, Yunus. “Meşhur”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, 29: 368-371. Ankara: TDV Yayınları, 2004.
  2. Aydın, Ömer. Türk Kelam Bilginleri. İstanbul: İnsan Yayınları, 2004.
  3. Baktır, Mustafa “Umûmü’l-belvâ”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, 42: 155-156. İstanbul: TDV Yayınları, 2012.
  4. Bebek, Adil. “İmam-ı Mâturîdi ve Kâdı Abdulcabbar’a Göre Haber-i Vahidin Epistemolojik Değeri”. Kelamda Bilgi Problemi Sempozyumu: Bildiriler içinde, 47-52. Bursa 2003.
  5. Bedir, Murtaza. “Mâturidî Usulü”, Büyük Türk Bilgini Mâturidî ve Mâturidîlik içinde. İstanbul 2009.
  6. Çağrıcı, Mustafa. “Zan”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, 44: 120-122. İstanbul: TDV Yayınları, 2013. Debusi. Takvîmu’l-edille fî usûli’l-fıkh. thk. Halil Muhyiddin el-Hüseyn. Beyrut 2001.
  7. Demir, Serkan. “Hanefi Mezhebi Fıkıh Usulünde Sünnet Anlayışı”, Yüksek Lisans tezi, Marmara Üniversitesi, 2006. Ebû Hanîfe, Nu’mân b. Sâbit. “el-İlim ve’l-Muteallim”. İmam Azamın Beş Eseri içinde. İstanbul 1992.
  8. Ertürk, Mustafa. “Haber-i Vahid”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, 14: 349-352. İstanbu: TDV Yayınları, 1996. Hafnâvî, Muhammed İbrâhim. Dirâsât Usûliyye fi’s-Sunneti’n-Nebeviyye. el-Mansûra: Dâru’l-Vefâ, 1412/1991. Hallâf, Abdulvahap. İslam Hukuk Felsefesi-İlmi Usuli’l-Fıkh. çev Hüseyin Atay. Ankara 1985.
  9. İbn Adiy, Abdullah b. Adî b. Abdullah. el-Kâmil fî Du’afâi’r-Ricâl. thk. Yahyâ muhtâr Ğazâvî. 7 cilt. Beyrut: Dâru’l-Fikr, 1988. Kâdî Abdülcebbâr, Ebû’l-Hasan. el-Mugnî fî Ebvâbi’t-Tevhîd ve’l-Adl. thk. Muhammed Mustafa Hilmi Ebul-Vefâ. Kahire 1382/1962.
  10. Kırbaşoğlu, M. Hayri. İslami İlimlerde Metod Sorunu. Ankara: Otto Yayınları, 2015.
  11. Koçinkağ, Mansur. “İlk Dönemde Sünnet Ve Haber-i Vâhidle İlgili Tartişmalar”. Yüksek Lisans tezi, Marmara Üniversitesi, 2011.
  12. Koçkuzu, Ali Osman. Rivayet İlimlerinde Haber-i Vahidlerin İtikat ve Teşri Yönlerinden Değeri. İstanbul 2014.
  13. Köksal, Cüneyd ve İbrahim Kâfi Dömez. “Usûl-i fıkıh”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, 42: 201-210. İstanbul: TDV Yayınları, 2012. Lâmişî. “Keşfû’l-Elfâz”. thk. M. Hasan Mustafa Çelebi. Mecelletü’l-Bahsü’l-İlmi ve Türâsi’l-İslami, 1 (1398): 245-267.
  14. Özen, Şükrü. “İsa b. Ebân”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, 22: 480-481. İstanbul: TDV Yayınlar, 2000.
  15. Özmen, Ramazan. “Hanbeli Mezheb Fıkıh Usulcülerinin Hadis/Sünnet Metodolojisi”. Doktora tezi, Ankar