Dergiler / Bilge International Journal of Science and Technology Research / 2017 / Cilt: 1 - Sayı: 2

Eskişehir Çatacık Yöresinde, Çevresel Değişkenler Kullanılarak Kızılgeyik İçin (Cervus elaphus L.) Habitat Uygunluğunun Modellenmesi

Modelling Habitat Suitability For Red Deer (Cervus elaphus L.) Using Environmental Variables In Çatacık Region

Sayfa
135–142
Yayın Tarihi
2017-11-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Buna göre Kızılgeyik için en iyi habitat uygunluk modeli, ROC değerleri eğitim veri seti için 0,793 ve test veri seti için 0,760 olarak tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, Eskişehir-Çatacık yöresinde bulunan Kızılgeyik için (Cervus elaphus) habitat uygunluğunun çevresel değişkenler kullanılarak modellenmesi ve habitat uygunluk haritalarının elde edilmesi amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Öncelikle çalışma alanı, 100 x 100 m (1 ha) büyüklüğünde hücrelere bölünmüştür.
💡
Sonuç & Katkı:Buna göre Kızılgeyik için en iyi habitat uygunluk modeli, ROC değerleri eğitim veri seti için 0,793 ve test veri seti için 0,760 olarak tespit edilmiştir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:60 adet
⚙️Değişkenler:Çatacık · Dışkı Sayımı · Habitat Uygunluk

Özet

Bu çalışmada, Eskişehir-Çatacık yöresinde bulunan Kızılgeyik için (Cervus elaphus) habitat uygunluğunun çevresel değişkenler kullanılarak modellenmesi ve habitat uygunluk haritalarının elde edilmesi amaçlanmıştır. Öncelikle çalışma alanı, 100 x 100 m (1 ha) büyüklüğünde hücrelere bölünmüştür. Oluşan 1 ha büyüklüğündeki hücrelerden 60 adeti örnek alan olarak seçilmiş ve bunlarda Kızılgeyik dışkı, iz ve belirtileri kaydedilmiştir. Sonra çalışma alanına ait bioiklim haritaları ve diğer çevresel değişkenlere ait altlıklar üretilmiştir. Kızılgeyik var verileri ile 18 çevresel değişken arasındaki ilişkiler MaxEnt yöntemi ile analiz edilerek haritalanmıştır. Buna göre Kızılgeyik için en iyi habitat uygunluk modeli, ROC değerleri eğitim veri seti için 0,793 ve test veri seti için 0,760 olarak tespit edilmiştir. Türün dağılımına etki eden çevresel değişkenler; yıllık ortalama sıcaklık, eğim, topoğrafik pozisyon indeksi, orman yol yoğunluğu ve vejetasyon olarak belirlenmiştir. Böylece, Kızılgeyik’in hangi habitatları tercih ettiği ve Çatacık yöresinde hangi alanları yoğun olarak kullandığı ortaya koyulmuştur. Kızılgeyik için ilk defa düzenlenen habitat uygunluk haritası, amenajman planlarının düzenlenmesine, avlak planlarının yapılmasına ve biyolojik çeşitliliğin korunmasına katkı sağlama potansiyeline sahiptir.

Abstract

In this study, modelling habitat suitability for red deer (Cervus elaphus) using environmental variables and obtaining habitat suitability maps were aimed in Eskişehir- Çatacık region. First, the study area was divided into cells with 100*100 meters. The 60 cells were selected as sample plots and pellet count, other sign and tracks of red deer were recorded. Then, bioclimatic maps and data of environmental variables are produced for the study area. The relationships between present data of red deer and 18 environmental variables in 60 plots were analyzed by using MaxEnt method. Thus, ROC values of 0,793 for education data set and 0,760 for test data set are determined for best habitat suitability model. Environmental variables affecting species distribution of red deer were specified as; annual average temperature, slope, topographic position index, forest road intensity and vegetation. Therefore, habitat preferences and territory usage of red deer in Çatacık region were determined in the study. Habitat suitability maps that were organized for the first time for red deer have the potential of contribution to organizing forest management, game management plans and protection of biological diversity.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ORUÇ, M. S., MERT, A., ÖZDEMİR, İ. (2017). Eskişehir Çatacık Yöresinde, Çevresel Değişkenler Kullanılarak Kızılgeyik İçin (Cervus elaphus L.) Habitat Uygunluğunun Modellenmesi. Bilge International Journal of Science and Technology Research, Cilt: 1 - Sayı: 2, 135–142. https://ajindex.com/articles/742749

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Aksan, Ş., Oğurlu, İ., Özdemir, İ., 2013. Yaban hayvanlarının envanterinde iz ve belirtilerin kullanımı: Gölcük-(Isparta) Tabiat Parkı’nda bir uygulama. Biological Diversity and Conservation, 6/2, s 188-206.
  2. Aksan, Ş., Özdemir, İ., Oğurlu, İ., 2014. Türkiye/Gölcük Tabiat Parkı’nda bazı yabani memeli türlerinin dağılımlarının modellenmesi. Biological Diversity and Conservation, 7/1, s 1-15.
  3. Avcı, M., Oğurlu, İ., Sarıkaya, O., 2005. Kasnak meşesi tabiatı koruma alanı faunası üzerine araştırmalar. Korunan Doğal Alanlar Sempozyumu, SDÜ Orman Fakültesi, s 599-606.
  4. Baldwin, R. A., 2009. Use of maximum entropy modeling in wildlife, Research. Entropy, 11(4), 854-866.
  5. Batcheler, C. L., 1975. Development of a distance method for deer census from pellet groups. Journal Of Wildlife Management, 39, 641-652.
  6. Bennett, L. J., English, P. F., Mccain, R., 1940. A study of deer populations by use of pellet-group counts. J. Wildl. Manage, 4, 398–403. Beşkardeş V., 2016. Yedigöller yaban hayatı geliştirme sahasındaki iri cüsseli memeli hayvanlar ve sonbahar dönemi habitat tercihleri. Düzce Üniversitesi,
  7. Orman Fakültesi Ormancılık Dergisi, No.1, 137-144.
  8. Birecikligil, S., Çelekli, F., Çelekli, A., Çiçek, E., 2013. Karagöl mevkiinde (Nurdağı, Gaziantep) Doğaya salınan Kızılgeyik (Cervus elaphus)’ların izleme programı. Nevşehir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Cilt 2(1), 26-33.
  9. Boydak, M., 1975. Eskişehir-Çatacık mıntıkası ormanlarında sarıçam (Pinus sylvetris l.) tohum verimi üzerine araştırmalar. İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, Seri A. 15 (1), 159-240.
  10. Boydak, M., 1977. Eskişehir-Çatacık mıntıkası ormanlarında sarıçamın tohum verimi üzerine araştırmalar. İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Yayınları, İ.Ü Yayın No: 2325, O.F. Yayın No: 230, 193s. İstanbul.
  11. Caldwell, P., 2009. Estimating red deer abundance using faecal pellet ındices and implications for management. Master’s Thesis. University Of Otago, New Zealand. Clark, J. D., Dunn, J. E., Smith, K. G., 1993. A multivariate model of female black bear habitat use for a geographic information system. The Journal of Wildlife Management, 519- 526. Chang, H., Xıao, Q., 1988. Selection of winter habitat of red deer in dailing region. [J]. Acta Theriologica Sinica, Vol 8, No 2, pp 81-88.
  12. Elith, J., Phillips, S., Hastie, T., Dudik, M., Chee, Y.E., Yates, C.J. (2011). A statistical explanation of maxent for ecologist. A Journal Of Conservation Biogeography, 17, 43-57.
  13. Forsyth, D. M., Barker, R. J., Morrıss