Dergiler / Bandırma Onyedi Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi / 2021 / Cilt: 4 - Sayı: BCS 21 ÖZEL SAYI

Don Kazaklarının Manyas Gölü Kıyısına Göçünün Politik Ekolojisi (BCS'21)

Sayfa
111–132
Yayın Tarihi
2021-12-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışma Don Kazaklarının göçlerini, yerel topluluklarla ilişkilerini, yerel ekoloji üzerindeki etkilerini ve Türkiye’den göç etmelerinin sebeplerini ele almaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma Don Kazaklarının Manyas Gölü kıyısına yerleşmeleri ve burada uzun süre yaşadıktan sonra toplu olarak Türkiye’den ayrılmalarını çeşitli yönleriyle incelemeyi amaçlamaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Sözü edilen grup 1654 yılında Rusya’da başlatılan dini ve siyasi reform hareketleri sonunda Rus otoriteleri ile anlaşamayarak önce Kuban bölgesine, oradan da kademeli olarak Anadolu’ya göç ederek bazı göl kıyılarına yerleştirilmişlerdir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışma Don Kazaklarının göçlerini, yerel topluluklarla ilişkilerini, yerel ekoloji üzerindeki etkilerini ve Türkiye’den göç etmelerinin sebeplerini ele almaktadır.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Politik Ekoloji · Don Kazakları · Kocagöl Köyü

Özet

Bu çalışma Don Kazaklarının Manyas Gölü kıyısına yerleşmeleri ve burada uzun süre yaşadıktan sonra toplu olarak Türkiye’den ayrılmalarını çeşitli yönleriyle incelemeyi amaçlamaktadır. Sözü edilen grup 1654 yılında Rusya’da başlatılan dini ve siyasi reform hareketleri sonunda Rus otoriteleri ile anlaşamayarak önce Kuban bölgesine, oradan da kademeli olarak Anadolu’ya göç ederek bazı göl kıyılarına yerleştirilmişlerdir. Manyas Gölü’nün güneybatı kesimindeki Kocagöl köyü de Kazakların yerleştirildikleri köylerden biridir. Kazaklar Kocagöl’de 200 yıldan fazla yaşamış ve ticari balıkçılığı Manyas Gölü’ne getirmişlerdir. Sürekli sınır boylarında yaşayan, savaşlara ve baskınlara karışan, oldukça tutucu ve geleneksel bir toplum olan Kazaklar vergiden ve askerlikten muaf olarak Anadolu’da uzun yıllar yaşamışlardır. Bu sırada Rusya’da baskı gördükleri için devam ettiremedikleri dini inançlarını ve geleneksel yaşam tarzlarını başarıyla korumuşlardır. Ancak bazı kültürel, sosyolojik ve politik nedenlerle 1962 yılında toplu olarak Türkiye’den ayrılmışlardır. Bu çalışma Don Kazaklarının göçlerini, yerel topluluklarla ilişkilerini, yerel ekoloji üzerindeki etkilerini ve Türkiye’den göç etmelerinin sebeplerini ele almaktadır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ARI, Y. (2021). Don Kazaklarının Manyas Gölü Kıyısına Göçünün Politik Ekolojisi (BCS'21). Bandırma Onyedi Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, Cilt: 4 - Sayı: BCS 21 ÖZEL SAYI, 111–132. https://ajindex.com/articles/740292

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Andrews, P. A. (1989). “Ethnic Groups in the Republic of Turkey”. Weisbaden: Dr. Ludwig Reichert. Antley, J. S. (2016). “Measuring Tolstoy's Peasants: Old Believer Settlement in Oregon through the 1960's and 1970's”. Doctora Tezi, University of Kansas. Kansas, A.B.D. Arı, Y. (2001). “Visions of a Wetland: Linking Culture and Conservation at Lake Manyas, Turkey.” Ann Arbor: Michigan, USA. Arı, Y. (2003a). “Manyas Gölü'nün Kültürel Ekolojisi: Tarihi Süreçte Adaptasyon Ve Değişim”. Türk Coğrafya Dergisi 40: 75-97.
  2. Arı, Y. (2003b). “Kuş Cenneti Milli Parkı’nda Park Yönetimi-Yöre Halkı İlişkisi.” Doğu Coğrafya Dergisi, 8(9): 7-37.
  3. Arı, Y. (2019). “Manyas (Kuş) Gölünde (Balıkesir) Su Ürünleri Avcılığı: Kültür, Ekoloji Ve Sürdürülebilirlik.” Ege Coğrafya Dergisi, 28(2): 179-198.
  4. Arı, Y. (2021). “Manyas Kuş Cenneti Milli Parkı: Kültürel, Tarihi ve Politik Ekoloji.” Çizgi: Konya. Arı, Y., Arslan, F. (2007). “Sanayicilerin Doğa Koruma Algısı: Bandırmalı Sanayiciler Ve Kuş Cenneti Milli Parkı Örneği.” Balıkesir Üniversitesi, Sosyal Bilimler Dergisi 10(17): 12-35.
  5. Arı, Y., Kaya, İ. (2014). “Coğrafya Araştırma Yöntemleri.” Balıkesir: Coğrafyacılar Derneği. Bakır, T. (1993). “Daskyleion’da Eski Eser Kaçakçılığı Ve Tahribat.” Ankara Üniversitesi DTCF Eskiçağ Dilleri ve Kültürleri Dergisi, 369: 291-295.
  6. Beliajeff, A. S. (1977). “The Old Believers in the United States.” The Russian Review, 36(1): 76-80.
  7. Cherniavsky, M. (1966). “The Old Believers and the New Religion.” Slavic Review 25:1-39.
  8. Çetin, M. (2017). “Osmanlı Devleti'nde Savaşçı Toplulukların Sosyo-Ekonomik Analizi: Ağnad Kazakları.” Journal of International Social Research, 10(51): 892-906.
  9. Eröz, M., (1962). “Türkiye'de Islav Muhacirleri Ve Kazaklar Etrafında Bazı Kaynaklar.” Sosyoloji Konferansları 3: 121-136.
  10. Fındıkoğlu, Z. F. (1962). “Türkiye'den Rusya Ve Amerika'ya Göç Eden İslav Muhacirleri.” Sosyoloji Konferansları 4: 56-93.
  11. Findikoglu, Z. F. (1966). “Türkiye'de İslav Muhacirleri. İstanbul: Türkiye Harsi ve İçtimai Araştırmalar Derneği. Hardwick, S. W. (1991). “The Impact of Religion on Ethnic Survival: Russian Old Believers.” California Geographical Society,31: 19-35.
  12. Hinçer, B. (1962). “Kazaklar Rusya'ya Göç Etti.” Türk Folklor Araştırmaları, 14 (7): 159. Johnson, P. W. (1982). “Dress and Acculturation among the Russian Old Believers in Oregon. Yüksek Lisans Tezi, Oregon State University. Kanat, V. (2017). “XVIII. Yüzyılda Osmanlı Topraklarında Kazaklar.” Doktora Tezi, Mersin Üniversitesi, Sosyal Bilimler