KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Balıkesir İlahiyat Dergisi / 2016 / Cilt: 2 - Sayı: 1

Ebû Hâtim Ahmed b. Hamdân er-Râzî’nin Hayatı, Eserleri ve İsmâiliyye Mezhebi İle Olan İlişkisi

Abû Hâtım Ahmed b. Hamdân al-Râzî: His Life, Books And Relationshıp With Ismâ’ılıyyah Sect

Mansur TEYFUR
Sayfa
129–150
Yayın Tarihi
2016-06-23
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Böylece bu çalışma, günümüz araştırmacılarına ışık tutacak bu değerli dilbilimcinin tanınmasına vesile olacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Arap anlambilimi alanında çalışmalar yapan Ebû Hâtim Ahmed b.
📊
Temel Bulgular & Veri:Hamdân er-Râzî (ö. 322/934), meşhur Arap dilbilimcilerinden birisi olarak bilinir.
💡
Sonuç & Katkı:Böylece bu çalışma, günümüz araştırmacılarına ışık tutacak bu değerli dilbilimcinin tanınmasına vesile olacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Ebû Hâtim er-Râzî · Hayatı · Eserleri

Özet

Arap anlambilimi alanında çalışmalar yapan Ebû Hâtim Ahmed b. Hamdân er-Râzî (ö. 322/934), meşhur Arap dilbilimcilerinden birisi olarak bilinir. O, hicrî IV. asırdaki hem akla hem de nakle dayanan bütün ilimlerin geliştiği ve olgunlaştığı bir dönemde yaşamıştır. Arap dili ve edebiyatı açısından önemli olan Ebû Hâtim’in yaşadığı bu dönemdeki dilsel çalışmalar, aynı zamanda felsefî bir içerik kazanmıştır. Çalışmada Ebû Hâtim’in hayatı ve eserlerinden bahsedilmiştir. Onun bilimsel kişiliği ve siyasî mezhebi hakkındaki görüşler de zikredilmiştir. O, İsmâiliyye mezhebi hakkında bazı bilgilere yer verilmiştir. Ayrıca müellifin yaşadığı dönemin siyasi ve sosyo-kültürel çevresi hakkındaki bilgilere de değinilmiştir. Böylece bu çalışma, günümüz araştırmacılarına ışık tutacak bu değerli dilbilimcinin tanınmasına vesile olacaktır.

Abstract

Abû Hâtım Ahmad b. Hamdân Al-Râzî (ö. 322/934), worked in thefield of Arabic semantics, known as one of the greatest Arabic linguists. He lived during the period when is developing and maturing of the sciences that are based on both of aql (reasoning) andnaql (evidences) in the 4th Hijri Century. The linguistic studies in Ebu Hatim’s the period of life, the important in terms of Arabic language and literature, have also received a philosophical content. This article Search multi pleas pacts: Scientific personal Political doctrine Cultural environment Political and social environment i hope that this article could add something for the scientific research.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TEYFUR, M. (2016). Ebû Hâtim Ahmed b. Hamdân er-Râzî’nin Hayatı, Eserleri ve İsmâiliyye Mezhebi İle Olan İlişkisi. Balıkesir İlahiyat Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 1, 129–150. https://ajindex.com/articles/739177

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (7)

  1. el-ASKALÂNÎ, Ahmet b. Ali b. Hacer, Lisânu’l-mîzân, IX, (thk. Selman Abdülfettah Ebû Gudde), Mektebu’l-Matbuati’l-İslâmiyye, Beyrut, 2002. ………….Lisânu’l-mîzân, IX, Matbaatu Meclis-i Dâiretü’l-Maarifi’n-Nizamiyye, Haydarabâd, 1911. el-BAĞDÂDÎ, Ebû Mansur Abdülkahir b. Tahir b. Muhammed Temimi Abdülkahir, el Fark beyne’l-firak ve beyânü'l-fırkati'n-naciye minhum, (thk. Muhammed Muhyiddin Abdülhamid), Dâru’l-âfâki’l-cedîde, Beyrut, 1977.
  2. BROCKELMAN, Carl, Geschichte der Arabischen Litteratur (Tarihu’l-edebi’l-Arabî), III, (çev. es-Seyyid Ya’kub Bekir, Abdülhalim en-Neccâr), el-Hey'etü'l-Mısriyyetü'l-Âmme li’l-Küttâb, Kahire, 1993. el-CUBÛRÎ, Cinân Mansur Kâzım, et-Tatavvuru’d-delâlî li elfâz fî’n-nassi’l-Kur’ân, (Basılmamış Doktora tezi), Bağdat, 2005.
  3. DURSUN, Hakkı Yıldız, Doğuştan Günümüze Büyük İslam Tarihi, XIV, Çağ yayınları, İstanbul, 1986. EBÛ HÂTİM er-RÂZÎ, Ahmed b. Hamdân, Kitâbu’z-Zîne fi’l-kelimati’l-İslâmiyyeti’l-Arabiyye, (thk. Hüseyin b. Feyzullah el-Hemedanî el-Yaburî el-Harazî), Yemen, 1994. …………., A’lâmu’n-nübüvve, (trc. Salâh es-Sâvî), Dâru’s-Sâkî, Beyrut, 2003. EBU’L-MUZAFFER, Tahir b. Muhammed el-İsferayânî, et-Tebsîr fi’d-dîn, (thk. Kemal Yusuf el-Hût), Âlemü’l-Kütüb, Lübnan, 1983. EBÛ ZEHRA, Muhammed, Tarihu’l-mezâhibi’l-İslâmiyye, Dâru’l-Fikri’l-Arabî, Kahire, ts. EMİN, Mehmet Şen, “Abbasiler Döneminde Sosyal Hayat”, Tarih Okulu, S. XII, 2012, (Muhammad Manazir Ahsan’ın Social Life Under the Abbasids (786-902) adlı kitabının Indoorand Outdoor Games bölümünün çevirisidir.). İBNÜ’-NEDÎM, Ebu’l-Ferec Muhammed b. Ebi Yakup İshak, el-Fihrist, (thk. İbrahim Ramazan), Dâru'l-Ma'rife, Beyrut, 1997. el-İSFAHÂNÎ, Ebû Muhammed Abdullah b. Muhammed b. Ca’fer b. Hayyan Ensari Ebu'ş Şeyh, Tabakâtu’l-muhaddisin bi İsfahan, (thk: Abdülgafur Abdülhak Hüseyin el- Beluşî), Müessesetü’r-Risâle, Beyrut, 1992.
  4. İBN MANZUR, Ebu'l-Fazl Muhammed b. Mükerrem b. Ali el-Ensârî, Lisânü’l-Arab, I-XV, Dâru Sadır, Beyrut, 1993.
  5. İBN HAVKAL, Ebu'l-Kâsım Muhammed b. Havkal el-Bağdâdî, Suratü’l-ard, II, y.y., Leiden,1938.
  6. İBN HALDUN, Ebu Zeyd Veliyyüddin Abdurrahman b. Muhammed, el-Mukaddime, (thk. Derviş Cüveydi), el-Mektebetü'l-Asriyye, Beyrut, 1995. HASBULLÂH, İkram Beşir Ahmed, Kitâbu’z-Zîne fi’l-kelimati’l-İslâmiyye el –Arabiyye li Ebî Hâtim er-Râzî, Mertebetü’ş-Şeref, Hartum, 2006. el-HAMEVÎ, Ebû Abdullah Şehabeddin Yakut b. Abdullah Yakut, Kitâbu Mu’camü’l buldan, III, Dâru'l-Kütübi'l-İlmiyye, Beyrut, 1957.
  7. HASEN, İbrahim Hasen, Tarihu’l-İslâm es-siyasi ve’d-dini ve