Dergiler / Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi / 2020 / Cilt: 7 - Sayı: 1

TÜRKİYE’DE SİYASAL ELİT UZLAŞMASININ HALKIN AB’YE YÖNELİK TUTUMLARINA ETKİSİ

IMPACT OF POLITICAL ELİTE CONSENSUS ON PEOPLE'S ATTITUDES TO THE EU IN TURKEY

Sayfa
51–73
Yayın Tarihi
2020-02-05
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Dahası belirtilen olgu, olası bir siyasal elit uzlaşmasının etkisini sınırlayabilmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Avrupa bütünleşmesine dair Türkiye’deki halk desteği, Eurobarometer verilerine göre 2001 yılında belirginleşen yükseliş trendine rağmen, 2004 yılında başlayan tam üyelik müzakerelerini takiben düzenli olarak azalışa geçmiş ve bunu 2016 yılına kadar sürdürmüştür.
📊
Temel Bulgular & Veri:İkincisinde siyasal kutuplaşma ve seçim dönemlerinin artışının ilk hipotezdeki durumu tersine çevirdiği ileri sürülmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Dahası belirtilen olgu, olası bir siyasal elit uzlaşmasının etkisini sınırlayabilmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2001 Verileri
⚙️Değişkenler:elit uzlaşması · siyasal kutuplaşma · seçim

Özet

Avrupa bütünleşmesine dair Türkiye’deki halk desteği, Eurobarometer verilerine göre 2001 yılında belirginleşen yükseliş trendine rağmen, 2004 yılında başlayan tam üyelik müzakerelerini takiben düzenli olarak azalışa geçmiş ve bunu 2016 yılına kadar sürdürmüştür. Bu düşüşe Türkiye’de, Avrupa bütünleşmesine yönelik yönetsel reform çabaları nasıl eşlik etmiştir? Türkiye’de siyasetin belirleyici olduğuna dair varsayımlar bu olguyla ne ölçüde örtüşmektedir? Anılan ilişkiye araştırmada birer bağımsız değişken olarak ele alınan siyasal kutuplaşma ve seçim süreçlerinde Avrupa bütünleşmesine dair siyasal elitlerin tutumları ile AB’ye dair halk desteği arasındaki bağıntı sorgulanarak eğilinmiştir. Sorunsala ışık tutmak için ilkin siyasal elitlerin AB bütünleşmesine dair uzlaşmasının halk kitlesini de bu yönde sürükleyeceği yolunda bir hipotez kullanılmıştır. İkincisinde siyasal kutuplaşma ve seçim dönemlerinin artışının ilk hipotezdeki durumu tersine çevirdiği ileri sürülmektedir. Hipotezleştirilen yaklaşımlar, yöntemsel olarak nicel verilerin yanı sıra nedensellik ilişkisi bakımından da irdelenmiştir. Buna göre siyasal elitlerin AB bütünleşmesine dair uzlaşması, doğru orantılı olarak Türkiye’de kitlelerin AB’ye tutumlarını yönlendirmektedir. Öte yandan siyasal kutuplaşma ve seçim koşullarının kronikleşmesi ile siyasal elitlerin aralarındaki ve bir bakıma da kendi grupları içindeki uzlaşmanın bozulması olgusu siyasal elitlerin halkın tutumlarına göre stratejik konumlanmaya da gidebilmesine neden olmaktadır. Bu ise AB’ye uyuma dönük yönetsel reformları durdurabilmektedir. Dahası belirtilen olgu, olası bir siyasal elit uzlaşmasının etkisini sınırlayabilmektedir.

Abstract

Turkey’s poeple support on Europe integration has been decreased followed start of full membership negotiations and contiued until 2016, in spite of salience uptrend in 2001 years according to Eurobarometer data. How did this decline accompany administrative reform efforts on the Europe integration in Turkey. What extent coincides assumptions of the determining of politics in Turkey with this phenomenon? To aim examining this relationship, questioning correlations between political elites’ attitudes and mass support for EU, in political polarisation and election process that considered as independent variables in the research. In order to shed light on the problem, firstly, a hypothesis was used that the elites consensus on the Europe integration would lead to mass tendency. In the second, it is suggested that the increase political polarisation and election periods reverses the situation in the first hypothesis. Hypothesised approaches are methodically examined in terms of causality as well as quantitative data. According to findings, political elites over the Europe integration, directs mass attitudes on EU in Turkey. On the other hand, chronicisation of the political polarisation and elections, cause disruption political elite consensus. Thus, political elites are strategically positioned according to the attitudes of the people. This may halt the administrative reforms to harmonize with the EU. Moreover, this phenomenon may limit the impact of a possible political elite consensus.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

EVMEZ, Z. (2020). TÜRKİYE’DE SİYASAL ELİT UZLAŞMASININ HALKIN AB’YE YÖNELİK TUTUMLARINA ETKİSİ. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 1, 51–73. https://ajindex.com/articles/737657

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Avrupa Birliği Bakanlığı, Türkiye’nin Yeni Avrupa Birliği Stratejisi, Ankara, AB Bakanlığı, 2015
  2. Avrupa Birliği Genel Sekreterliği, Türkiye'nin Katılım Süreci için Avrupa Birliği Stratejisi, Ankara, Başbakanlık ABGS, 2010 Avrupa Birliği Uyum Komisyonu Tutanağı 31/05/2012, TBMM Avrupa Birliği Uyum Komisyonu Tutanak Dergisi, Yasama Dönemi:24, Yasama Yılı:2 Avrupa Komisyonu, Eurbarometer Interactive (2001-2017), Erişim: 01/12/2019, https://ec.europa.eu/commfrontoffice/publicopinion/index.cfm/Chart/getChart/themeKy/26/groupKy/314 (çevrimiçi) Bache, I. (2010). Europeanization and Multi-Level Governance: EU Cohesion Policy and Pre-Accession Aid in Southeast Europe. Southeast European and Black Sea Studies, 10(1): 1-12
  3. Börzel, T. (1999). Towards Convergence in Europe? Institutional adaptation to Europeanization in Germany and Spain”, Journal of Common Market Studies, 39(4): 573-596
  4. Bulmer, S. J. ve Radaelli, C. M. (2004). The Europeanization of National Policy, Queens Papers on Europeanization, (1) Bürgin, A. (2012). Disappointment or NewStrength: Exploring the Declining EU Support Among Turkish Students, Academics and Party Members. Turkish Studies 13 (4): 565–580
  5. Carrubba, C.J. (2001). The electoral connection in European Union politics. Journal of Politics 63(1): 141–158.
  6. Council of the European Union. (2012). EU Strategic Framework and Action Plan on Human Rights and Democracy, Lüksemburg, 11855/12 De Vries, C.E. (2018). Euroscepticism and the future of European integration. Oxford: Oxford University Press.
  7. Delanty, G. (2005). Avrupa’nın İcadı, Çev: Hüsamet¬tin İnaç, Adres Yayınları, Ankara:1-18
  8. Diez Medrano, J. (2003) Framing Europe: Attitudes to European Integration in Germany, Spain, and the United Kingdom, Princeton University Press Eichenberg, R., ve Dalton, R. (1993), Europeans and the European Community: The Dynamics of Public Support for European Integration., International Organization. 47(4): 507–34.
  9. Eliçin, Y. (2011). The Europeanization Of Turkey: Reform in Local Governments, International Journal of Economic and Administrative Studies, C.4 S. 7,:103-126
  10. Erençin, A. (2016). Büyükşehir Belediyeleri ve Rekabet Stratejileri, İ.Ü. S.B.F. Dergisi, (54):1-16
  11. Featherstone, K. (2003). Introduction: In the Name of “Europe”, The Politics Of Europeanization, (Ed.) Kevin Featherstone ve Claudio M. Radaelli, NewYork, Oxford University Press: 3-25
  12. Gabel, M. ve Scheve, K. (2007), Estimating the Effect of Elite Communications on Public Opinion Using Instrumental