KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2015 / Cilt: 24 - Sayı: 2

Metal (Çelik) Kullanım Yoğunluğu Hipotezinin Türkiye Ekonomisi İçin Sınanması

Fikret DÜLGER
Salih GENCER
Almıla BURGAÇ ÇİL
Sayfa
365–380
Yayın Tarihi
2015-10-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Analizde kullanılan veri seti ve ekonometrik yöntemler, gelir ve çelik tüketimi arasında uzun dönemli bir ilişkinin olduğuna yönelik sonuçlar ortaya koymaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz Çelik tüketimi ile ekonomik kalkınma birbirleriyle yakından ilişkili olduğu için çelik tüketim miktarının bir ülkenin sanayileşme evreleri boyunca sanayileşmesinin bir göstergesi olarak kabul edilebileceği ifade edilmektedir (Huh, 2011).
📊
Temel Bulgular & Veri:İkinci Dünya Savaşı sonrasında dünya metal tüketimi hızlı bir şekilde artmış ve metallerin arzı hakkında ve yakın gelecekte tükenmesi yönündeki endişeleri ortaya çıkarmıştır (Wårell, 2014). 1970’lerde, metallerin gelecekteki talebine ilişkin tahmin çabaları sürerken Uluslararası Demir ve Çelik Enstitüsü (1972) ve Malenbaum (1973) böyle bir tahminde kullanılmak üzere basit ama etkin bir yöntem olarak Metal Kullanım Yoğunluğu Hipotezi’ni önermişlerdir.
💡
Sonuç & Katkı:Analizde kullanılan veri seti ve ekonometrik yöntemler, gelir ve çelik tüketimi arasında uzun dönemli bir ilişkinin olduğuna yönelik sonuçlar ortaya koymaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2011 Verileri
⚙️Değişkenler:Anahtar Kelimeler Kullanım Yoğunluğu · Çelik Tüketimi · Ekonomik Kalkınma

Özet

Öz Çelik tüketimi ile ekonomik kalkınma birbirleriyle yakından ilişkili olduğu için çelik tüketim miktarının bir ülkenin sanayileşme evreleri boyunca sanayileşmesinin bir göstergesi olarak kabul edilebileceği ifade edilmektedir (Huh, 2011). İkinci Dünya Savaşı sonrasında dünya metal tüketimi hızlı bir şekilde artmış ve metallerin arzı hakkında ve yakın gelecekte tükenmesi yönündeki endişeleri ortaya çıkarmıştır (Wårell, 2014). 1970’lerde, metallerin gelecekteki talebine ilişkin tahmin çabaları sürerken Uluslararası Demir ve Çelik Enstitüsü (1972) ve Malenbaum (1973) böyle bir tahminde kullanılmak üzere basit ama etkin bir yöntem olarak Metal Kullanım Yoğunluğu Hipotezi’ni önermişlerdir. Bu hipotez, reel GSYİH birimi başına tüketilen metal miktarı olarak ölçülen metal kullanım yoğunluğunun kişi başına reel gelir ile ölçülen ekonomik kalkınmanın bir fonksiyonu olduğunu savunmaktadır (Guzmán vd., 2005).Bu çalışmanın amacı, zaman serisi metotları kullanarak, Türkiye ekonomisi için metal (çelik) kullanım yoğunluğu hipotezini 1955-2013 dönemini kapsayan veri seti ile sınamaktır. Analizde kullanılan veri seti ve ekonometrik yöntemler, gelir ve çelik tüketimi arasında uzun dönemli bir ilişkinin olduğuna yönelik sonuçlar ortaya koymaktadır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DÜLGER, F., GENCER, S., ÇİL, A. B. (2015). Metal (Çelik) Kullanım Yoğunluğu Hipotezinin Türkiye Ekonomisi İçin Sınanması. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 24 - Sayı: 2, 365–380. https://ajindex.com/articles/73450

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Abbott, A. J., Lawler, K. A., & Armistead, C. (1999). The UK demand for steel. Applied Economics, 31(11), 1299-1302.
  2. Arai, Y., & Kurozumi, E. (2007). Testing for the null hypothesis of cointegration with a structural break. Econometric Reviews, 26(6), 705-739.
  3. Coccia, M. (2012). Dynamics of the steel and long-term equilibrium hypothesis across leading geo-economic players: empirical evidence for supporting a policy formulation (No. 201202). Institute for Economic Research on Firms and Growth-Moncalieri (TO). Crompton, P. (1999). Forecasting steel consumption in South–East Asia.Resources Policy, 25(2), 111-123.
  4. Crompton, P. (2000). Future trends in Japanese steel consumption. Resources Policy, 26(2), 103-114.
  5. Dickey, D. A., & Fuller, W. A. (1981). Likelihood ratio statistics for autoregressive time series with a unit root. Econometrica: Journal of the Econometric Society, 1057-1072. Dobrotă, G., & Căruntu, C. (2013). The analysis of the correlation between the economic growth and crude steel production in the period 1991-2011. Metalurgija, 52(3), 425-428.
  6. Engle, R. F., & Granger, C. W. (1987). Co-integration and error correction: representation, estimation, and testing. Econometrica: journal of the Econometric Society, 251-276.
  7. Evans, M. (1996). Modelling steel demand in the UK. Ironmaking & steelmaking, 23 (1), 17-24.
  8. Evans, M. (2011). Steel consumption and economic activity in the UK: The integration and cointegration debate. Resources policy, 36 (2), 97-106.
  9. Ghosh, S. (2006). Steel consumption and economic growth: Evidence from India. Resources Policy, 31 (1), 7-11.
  10. Gregory, A. W., & Hansen, B. E. (1996a). Residual-based tests for cointegration in models with regime shifts. Journal of econometrics, 70(1), 99-126.
  11. Gregory, A. W., & Hansen, B. E. (1996b). Practitioners corner: tests for cointegration in models with regime and trend shifts. Oxford bulletin of Economics and Statistics, 58 (3), 555-560. Guzmán, J. I., Nishiyama, T., & Tilton, J. E. (2005). Trends in the intensity of copper use in Japan since 1960. Resources Policy, 30 (1), 21-27.
  12. Huh, K. S. (2011). Steel consumption and economic growth in Korea: Long-term and short-term evidence. Resources Policy, 36 (2), 107-113.
  13. Jaunky, V. C. (2013). A cointegration and causality analysis of copper consumption and economic growth in rich countries. Resources Policy, 38 (4), 628-639.
  14. Johansen, S. (1988). Statistical analysis of cointegration vectors. Journal of economic dynamics and control, 12 (2), 231-254