KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2017 / Cilt: 19 - Sayı: 3

İstikrarlılık ve Eşbütünleşme Testleri ile Satın Alma Gücü Paritesi Hipotezinin Türkiye Ekonomisi için Sınanması

Testing Purchasing Power Parity Hypothesis for Turkish Economy with Stability and Cointegration Tests

Almıla BURGAÇ ÇİL
Fikret DÜLGER
Sayfa
998–1020
Yayın Tarihi
2017-12-29
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Maki (2012) eşbütünleşme testi sonuçları SAGP hipotezini destekleyen bulgular ortaya koymazken, Kejriwal (2008) test sonuçları SAGP hipotezini destekleyen bulgular ortaya koymaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı, Maki (2012)’de Amerika Birleşik Devletleri para talebi tahmini için kullanılan dört modelden iki tanesinin (trend varken düzeyde kırılma ve rejim değişikliği modelleri) makalede belirtilen eşitliklerle (2 ve 3) tutarlı olmadığını, makalede kullanılan veri seti ile ortaya koymak ve Türkiye Ekonomisi için Satın Alma Gücü Paritesi (SAGP) hipotezini test etmektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Seriler arasındaki istikrarlılık testi olarak Bai ve Perron (2003)’de önerilen yöntem kullanılmış ve uzun dönem ilişkiyi belirlemek için yapısal kırılmaların içsel olarak belirlendiği rejim değişikliği modeli Kejriwal (2008) tarafından geliştirilen çoklu kırılmalı eşbütünleşme yöntemi kullanılarak Maki (2012) eşbütünleşme testi sonuçlarıyla karşılaştırılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Maki (2012) eşbütünleşme testi sonuçları SAGP hipotezini destekleyen bulgular ortaya koymazken, Kejriwal (2008) test sonuçları SAGP hipotezini destekleyen bulgular ortaya koymaktadır.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:2012 Verileri
⚙️Değişkenler:Satın Alma Gücü Paritesi · Yapısal Kırılma · İstikrarlılık

Özet

Bu çalışmanın amacı, Maki (2012)’de Amerika Birleşik Devletleri para talebi tahmini için kullanılan dört modelden iki tanesinin (trend varken düzeyde kırılma ve rejim değişikliği modelleri) makalede belirtilen eşitliklerle (2 ve 3) tutarlı olmadığını, makalede kullanılan veri seti ile ortaya koymak ve Türkiye Ekonomisi için Satın Alma Gücü Paritesi (SAGP) hipotezini test etmektir. Seriler arasındaki istikrarlılık testi olarak Bai ve Perron (2003)’de önerilen yöntem kullanılmış ve uzun dönem ilişkiyi belirlemek için yapısal kırılmaların içsel olarak belirlendiği rejim değişikliği modeli Kejriwal (2008) tarafından geliştirilen çoklu kırılmalı eşbütünleşme yöntemi kullanılarak Maki (2012) eşbütünleşme testi sonuçlarıyla karşılaştırılmıştır. Maki (2012) eşbütünleşme testi sonuçları SAGP hipotezini destekleyen bulgular ortaya koymazken, Kejriwal (2008) test sonuçları SAGP hipotezini destekleyen bulgular ortaya koymaktadır. Diğer yandan, Türkiye ekonomisinde 2001 sonrası dönemde hipotezin güçlü formunu destekleyen bulgulara ulaşılamamıştır.

Abstract

Maki (2012) extended cointegration tests with an unknown number of breaks using four models and studied the money demand of USA. However, two of four models (level shift with trend and and regime shift models) are not consistent with written equation (2 and 3) in the article. In this context, the purpose of this study is to reveal the data set used in the article and to test Purchasing Power Parity (PPP) hypothesis for Turkish economy. The stability of the relationship between variables is assessed by using the tests proposed by Bai ve Perron (2003). To determine the long-run relationship, when multiple regime shifts are identified endogenously, we test the long-run relationship by using cointegration with multiple structural breaks proposed by Kejriwal (2008) and Maki (2012). Maki (2012) cointegration test result does not support PPP hypothesis while Kejriwal (2008) test results reveal evidence supporting PPP hypothesis. On the other hand, the strong form of the PPP hypothesis is not supported for the post-2001 period in the Turkish economy.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇİL, A. B., DÜLGER, F. (2017). İstikrarlılık ve Eşbütünleşme Testleri ile Satın Alma Gücü Paritesi Hipotezinin Türkiye Ekonomisi için Sınanması. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 19 - Sayı: 3, 998–1020. https://ajindex.com/articles/14083

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Abuaf, N., & Jorion, P. (1990). Purchasing power parity in the long run. The Journal of Finance, 45(1), 157-174.
  2. Alba, J. D., & Park, D. (2005). An empirical investigation of purchasing power parity (PPP) for Turkey. Journal of Policy Modeling, 27(8), 989-1000.
  3. Arai, Y., Kurozumi, E., 2007. Testing for the Null Hypothesis of Cointegration with a Structural Break. Econometric Reviews 26 (6), 705-739.
  4. Aslan, N., & Kanbur, A. N. (2007). Türkiye'de 1980 sonrası satın alma gücü paritesi yaklaşımı. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 23(2), 9-43.
  5. Aslan, Ö., & Korap, L. (2009). Are real exchange rates mean reverting? Evidence from a panel of OECD countries. Applied Economics Letters, 16(1), 23-27.
  6. Bai, J., & Perron, P. (2003). Computation and analysis of multiple structural change models. Journal of applied econometrics, 18(1), 1-22.
  7. Bahmani-Oskooee, M. (1998). Do exchange rates follow a random walk process in Middle Eastern countries?. Economics Letters, 58(3), 339-344.
  8. Bahmani-Oskooee, M., Chang, T., & Lee, K. C. (2014). Purchasing power parity in the BRICS and the MIST countries: Sequential Panel Selection Method.Review of Economics & Finance, 4(1), 1-12.
  9. Bozoklu, Ş., & Yılancı, V. (2010). Reel döviz kurlarının durağanlığı: E7 ülkeleri için ampirik bir inceleme. Maliye Dergisi, 158, 587-606.
  10. Cassel, G. (1918). Abnormal deviations in international exchanges. The Economic Journal, 28(112), 413-415.
  11. Cevıs, I., & Ceylan, R. (2015). Kırılgan Beşlide Satın Alma Gücü Paritesi (SAGP) Hipotezinin Test Edilmesi. Journal of Yaşar University, 10(37), 6381-6393.
  12. Chang, T., Liu, W. C., Tzeng, H. W., & Yu, C. P. (2010). Purchasing power parity for G-7 countries: panel SURADF tests. Applied Economics Letters,17(12), 1223-1228.
  13. Cuestas, J. C., & Regis, P. J. (2013). Purchasing power parity in OECD countries: Nonlinear unit root tests revisited. Economic Modelling, 32, 343-346.
  14. Çağlayan, E., & Saçaklı, İ. (2006). Satın Alma Gücü Paritesinin Geçerliliğinin Sıfır Frekansta Spektrum Tahmincisine Dayanan Birim Kök Testleri İle İncelenmesi. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 20(1). Çağlayan, E., & Şak, N. (2009). Oecd Ülkelerı̇Nde Satınalma Gücü Parı̇Tesı̇: Panel EşBütünleme YaklaşImı. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 26(1). Demi̇r, A., & Kiymaz, H. (1999). Satın Alma Gücü Paritesi Ve Birlikte Bütünleşme Tükiye Ve Ana Ticaret Ortakları Uygulaması. Iktisat Isletme ve Finans, 14(162), 32-49.
  15. Divino, J. A., Teles, V. K., & De Andrade, J. P. (2009). On the pur