Dergiler / Mukaddime / 2019 / Cilt: 10 - Sayı: 1

Arap Dili Terminolojisinde ‘İvaḍ

Sayfa
307–320
Yayın Tarihi
2019-05-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu vesileyle çalışmamızda verilen örnekler daha çok Kur’ân ayetlerinden seçilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Arap dili kaynaklarında ivaz kavramı, çoğu zaman terim anlamı dikkate alınmadan sadece sözlük anlamında kullanılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:İvaz başlığını açan bazı eserler ise ya sadece sarf ya da sadece nahiv yönüyle ele almışlardır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu vesileyle çalışmamızda verilen örnekler daha çok Kur’ân ayetlerinden seçilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:İvaz · Îcâz · Muavvazun minh

Özet

Arap dili kaynaklarında ivaz kavramı, çoğu zaman terim anlamı dikkate alınmadan sadece sözlük anlamında kullanılmıştır. İvaz başlığını açan bazı eserler ise ya sadece sarf ya da sadece nahiv yönüyle ele almışlardır. Buna binaen kavram karmaşası olmadan ivaz konusunun işlenmesi önem arz etmektedir. Çalışmamızda îcâz ve tahfifin bir parçası olan ivaz hususu ele alınmıştır. İvaz kavramının kökeni, sözlük ve terim anlamları verildikten sonra ivaz hususunun amacı ve önemi belirtilmiştir. Daha sonra ivazın türleri ve Arap gramerinde kullanıldığı yerler ele ortaya konmuştur. Kur’ân, veciz olma özelliğinden dolayı ivaza dair çokça örnek içermektedir. Bu vesileyle çalışmamızda verilen örnekler daha çok Kur’ân ayetlerinden seçilmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AKÇAY, H. (2019). Arap Dili Terminolojisinde ‘İvaḍ. Mukaddime, Cilt: 10 - Sayı: 1, 307–320. https://ajindex.com/articles/7312

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. ‘ABBÂS, Hasan (t.y.), en-Nahvu’l-vâfî, 15. Baskı, Dâru’l-ma‘ârif. AKÇAY, Halil (2017),
  2. Sıfırdan Zirveye Sarf, İstanbul: Ensar Neşriyat. el-‘ASKERÎ, Ebû Hilal (1997), el-Furûku’l-lugaviyye, (Thk: Muhammed İbrâhîm Selîm), Kahire: Dâru’l-‘ilm ve’s-sakâfe. AYBAKAN, Bilal (2001), “İvaz”, DİA, XXIII/488. el-BAĞDÂDÎ, ‘Abdulkâdir b. ‘Umer b. Bâyezîd b. Ahmed (1982), Şerhu şevâhidi’r-Radî ‘ala’ş-Şâfiye, Thk: Muhammed Nûr el-Hasen, Beyrut: Dâru’l-kutubi’l-‘ilmiyye. el-BEYDÂVÎ, Nâsiruddîn Ebu’l-Hayr ‘Abdullâh b. ‘Umer b. Muhammed eş-Şîrâzî (t.y.), Envâru’t-tenzîl ve esrâru’t-te’vîl (Tefsîru’l-Beydâvî), Thk: Muhammed ‘Abdurrahmân el-Mar‘aşlî, Beyrut: Dâru ihyâi’t-turâsi’l-‘Arabî. ÇAĞMAR, M. Edip (2017),
  3. Alıştırmalarla Nahiv, İstanbul:
  4. Ensar Neşriyat. ÇAĞMAR M. Edip (2018),
  5. Alıştırmalarla Sarf, İstanbul:
  6. Ensar Neşriyat. ÇELEBİ, İlyas (2001), “İvaz”, DİA, XXIII/488-490.
  7. EKİNCİ, Kutbettin (2014), Kur’an’da Hazf, Ankara: Araştırma Yayınları. el-ENBÂRÎ, ‘Abdurrahmân b. Ebi’l-Vefâ’ Ebu’l-Berekât (2002), el-İnsâf fî mesâili’l-hilâf, Thk: Cevdet Mebrûk, Muhammed Mebrûk, Beyrut: Mektebetu’l-Hâncî. el-ENBÂRÎ (1995), Esrâru’l-‘Arabiyye, Thk: Fahr Sâlih, Beyrut: Dâru’l-Ceyl. ENSARİ, Abdurrahman (2017),
  8. Üç Merhalede Sarf İlmi, İstanbul: Nida Yayıncılık. el-ENSÂRÎ, Ebû Muhammed ‘Abdullâh İbn Hişâm (1990), Şerhu Katri’n-nedâ ve bellu’s-sadâ, Beyrut: Dâru’l-hayr. el-ENSÂRÎ (2000), Mugni’l-lebîb ‘an kutubi’l-e‘ârîb, Thk: ‘Abdullatîf Muhammed el-Hatîb, Kuveyt. el-HUDARÎ, Muhammed (2003), Hâşiyetu’l-Hudarî ‘alâ Şerhi İbn ‘Akîl, Beyrut: Dâru’l-fikr. İBN CİNNÎ, Ebu’l-Feth ‘Usmân (t.y.), el-Hasâis, Thk: Muhammed ‘Alî en-Neccâr, Beyrut: ‘Âlemu’l-kutub. İBN CİNNÎ (1985), Sirru sinâ‘eti’l-İ‘râb, Thk: Hasen el-Hindlevî, Dimaşk: Dâru’l-kalem. İBN MANZÛR, Ebu’l-Fadl Cemâluddîn Muhammed b. Mukrim el-İfrikî (t.y.), Lisânu’l-‘Arab, Beyrut: Dâru Sâdır. İBN SÎDE, Ebu’l-Hasen ‘Alî b. İsmâ‘îl el-Endelusî (1996), el-Muhassas, Thk: Halîl İbrâhîm Ceffâl, Beyrut: Dâru ihyâi’t-turâsi’l-‘Arabî. İSM‘ÎL, Diyâb Subhî (2008), Zâhiretu’l-ivaz fî siyagi’l-‘Arabiyyeti ve terâkîbiha, (İskenderiye Üniversitesi,
  9. Edebiyat Fakültesi, Yayınlanmamış doktora tezi). el-MUBERRED, Ebu’l-‘Abbâs Muhammed b. Yezîd (1994), el-Muktadab, Thk: Muhammed ‘Abdulhâlık ‘Adîma. Kahire. MUHTÂR ‘Atiyye (1995), el-Îcâz fî kelâmi’l-‘Arab ve nassi’l-i‘câz, Dâru’l-ma‘rifeti’l-câmi‘iyye. er-RADÎ, Radiyyuddîn Muhammed b. el-Hasen el-Esterâbâzî (t.y.), Şerhu Şâfiyeti İbn Hâcib, Beyrut: Dâru’l-kutubi’l-‘ilmiyye. er-RADÎ (1996), Şerhu’r-Radî ‘ala’l