Dergiler / Adnan Menderes Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi / 2020 / Cilt: 11 - Sayı: 2

Üniversitede Programlama Dersi Alan Öğrencilerin Eğitsel Yazılım Geliştirmeye Yönelik Öz-yeterlik Algıları

Sayfa
46–58
Yayın Tarihi
2020-12-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma bulgularına göre, öğrencilerin eğitsel yazılım geliştirme aşamalarında proje yönetimi ve öğretim tasarımı aşaması için kendilerini yeterli gördükleri buna karşı eğitsel yazılım tasarlamada animasyon tasarımı, ses ve video birimi aşamasında kendilerini yetersiz gördükleri belirlenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmanın amacı Bilgisayar ve Öğretimi Teknolojileri Eğitimi dışında kalan ve ağırlıklı olarak bilgisayar programlama dersleri alan bölüm öğrencilerinin eğitsel yazılım geliştirme öz-yeterlilik algılarını ölçmektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu amaç doğrultusunda 2018-2019 eğitim-öğretim yılında üç farklı devlet üniversitesinde öğrenim gören 372 öğrenciye ulaşılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma bulgularına göre, öğrencilerin eğitsel yazılım geliştirme aşamalarında proje yönetimi ve öğretim tasarımı aşaması için kendilerini yeterli gördükleri buna karşı eğitsel yazılım tasarlamada animasyon tasarımı, ses ve video birimi aşamasında kendilerini yetersiz gördükleri belirlenmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2018-2019 Verileri
⚙️Değişkenler:Eğitsel yazılım · Öz-yeterlik algısı · Programlama

Özet

Bu araştırmanın amacı Bilgisayar ve Öğretimi Teknolojileri Eğitimi dışında kalan ve ağırlıklı olarak bilgisayar programlama dersleri alan bölüm öğrencilerinin eğitsel yazılım geliştirme öz-yeterlilik algılarını ölçmektir. Bu amaç doğrultusunda 2018-2019 eğitim-öğretim yılında üç farklı devlet üniversitesinde öğrenim gören 372 öğrenciye ulaşılmıştır. Verilerin toplanması için Aşkar ve Dönmez’in (2004) geliştirdiği “Eğitim Yazılımı Geliştirme Öz-Yeterlilik Algısı Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre, öğrencilerin eğitsel yazılım geliştirme aşamalarında proje yönetimi ve öğretim tasarımı aşaması için kendilerini yeterli gördükleri buna karşı eğitsel yazılım tasarlamada animasyon tasarımı, ses ve video birimi aşamasında kendilerini yetersiz gördükleri belirlenmiştir. Bunların yanı sıra eğitsel yazılım geliştirme öz-yeterlik algısının cinsiyet değişkenine göre erkek öğrenciler, öğrenim gördüğü bölüme göre yazılım mühendisliği öğrencileri, öğrenim gördüğü sınıf düzeyine göre 3. sınıf öğrencileri lehine anlamlı farklılık gösterdiği belirlenmiştir. Ayrıca daha önce eğitsel yazılım geliştirme aşamasında görev alan öğrencilerin görev almayan öğrencilere göre ölçeğin tüm aşamalarında kendilerini daha yeterli gördükleri belirlenmiştir. Araştırma sonuçları doğrultusunda programlama ağırlıklı eğitim veren bölümlerde, öğrencilerin yazılım geliştirme süreçlerinde aktif bir şekilde yer almalarını sağlayacak faaliyetlerin yapılması önerilebilir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AKSOĞAN, M., KALEMKUŞ, F., ÖZDEMİR, O. (2020). Üniversitede Programlama Dersi Alan Öğrencilerin Eğitsel Yazılım Geliştirmeye Yönelik Öz-yeterlik Algıları. Adnan Menderes Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, Cilt: 11 - Sayı: 2, 46–58. https://ajindex.com/articles/728220

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. Akkoyunlu, B. (2005). Öğretim Yazılımları. Çağdaş Eğitimde Yeni Teknolojiler. Anadolu Üniversitesi Yayınları, (1021), 49-63.
  2. Akkoyunlu, B. (2008). Öğretim Yazılımları. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayınları.
  3. Alkan, C., Deryakulu, D. & Şimşek, N. (1995). Eğitim Teknolojisine Giriş. Ankara:
  4. Öner Matbaacılık. Alkan, C. (1998). Eğitim Teknolojisi. Ankara:
  5. Ani Yayıncılık. Altun, A. (2010). Kanada'daki Medya Okuryazarlığı Eğitimi Üzerine Bir Değerlendirme. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10 (2), 41-57.
  6. Arseven, A. (1986). Bilgisayar Destekli Öğretim. TED Birinci Bilgisayar Eğitimi Toplantısı, Ankara, 63-69.
  7. Aşkar, P.& Dönmez, O. (2004). Eğitim Yazılımı Geliştirme Öz-Yeterlik Algısı Ölçeği. Eğitim Bilimleri ve Uygulama, 3(6), 259-274.
  8. Blogcu. (2019). Özel Öğretici Yazılımlar. http://dolunaydolunay.blogcu.com/ozelogreticiyazilimlar/10077929 sitesinden 16.12.2019 tarihinde ulaşılmıştır. Clark, R. & Mayer, R. E. (2003). E-learning and the Science of Instruction. San Francisco, CA: Pfeiffer. Chan, T. W. (1995). Artificial Agents in Distance Learning. International Journal of Educational Telecommunications, 1 (2/3), 263-282.
  9. Çepni, S. (2005).
  10. Bilim, Fen, Teknoloji ve Eğitim Programlarına Yansımaları. Editör: Salih Çepni içinde, Kuramdan Uygulamaya Fen ve Teknoloji Öğretimi. Ankara:
  11. Pegem A Yayıncılık. Demir, Ü. (2009). Üniversite Öğrencilerinin Eğitsel Yazılım Ekran Tasarımı Seçiminde Kişiliğin Etkisi. (Yayımlanmış Doktora Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi,
  12. İzmir.
  13. Engin, A. O., Tösten, R., & Kaya, M. D. (2010). Bilgisayar Destekli Eğitim. Kafkas Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5 (1), 69-80.
  14. Erensayın, E., & Güler, Ç. (2017). EBA Platformundaki Ders Materyallerinin Eğitsel Yazılım Değerlendirme Ölçütlerine Göre Değerlendirilmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(1), 657-678.
  15. Erişen, Y. ve Çeliköz, N. (2010). Eğitimde Bilgisayar Kullanımı. Öğretim Teknolojileri ve Materyal Tasarımı. (ed. Ö. Demirel ve E. Altun), 5. Baskı, Ankara:
  16. Pegem A Yayıncılık. Güven, S. (2006). Öğretim Teknolojileri Ve Materyal Geliştirme Dersinin Kazandırdığı Yeterlikler Yönünden Değerlendirilmesi: İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Örneği). Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 4(2), 165-179.
  17. Hannafin, M.S. & Peck, K.L. (1988).
  18. The Design, Development and Evaluation of Instructional Software. MacMillan, Londra. Hinostroza, E., Rehbein, L. E., Mellar, H., & Preston, C. (2000). Developing educational software: a