Dergiler / Dini Araştırmalar / 2014 / Cilt: 17 - Sayı: 45 (15-12-2014)

Hıristiyanlıkta Yedi Ölümcül Günah

The Seven Deadly Sins in Christianity

Sayfa
36–59
Yayın Tarihi
2014-12-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu günahlar üzerinde duran Hıristiyan din adamlarının amacı, insanları yedi ölümcül günah hakkında bilgilendirmek ve davranışlarını kontrol altına alabileceklerini öğreterek insanların günah işlemelerine engel olmaktır

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Hıristiyanlıkta, temel inanç esaslarından biri olan aslî günah dışındaki günahlar fiilî günah olarak nitelendirilmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Fiilî günah, ölüme götüren günahlar ve bağışlanabilir günahlar olmak üzere ikiye ayrılmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu günahlar üzerinde duran Hıristiyan din adamlarının amacı, insanları yedi ölümcül günah hakkında bilgilendirmek ve davranışlarını kontrol altına alabileceklerini öğreterek insanların günah işlemelerine engel olmaktır
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Yedi Ölümcül Günah · Kibir · Açgözlülük

Özet

Hıristiyanlıkta, temel inanç esaslarından biri olan aslî günah dışındaki günahlar fiilî günah olarak nitelendirilmektedir. Fiilî günah, ölüme götüren günahlar ve bağışlanabilir günahlar olmak üzere ikiye ayrılmaktadır. Günahı başka bir açıdan yorumlayan Hıristiyan azizler ise bütün günahların kaynağı olarak insanın doğasında bulunan yedi zaafa dikkat çekmişlerdir. Bunları sistematik hale getirip yedi ölümcül günah olarak nitelendirmişlerdir. Kitab-ı Mukaddes’te bir liste halinde yer almayan bu günahlar, kibir, açgözlülük, şehvet, öfke, haset, tembellik ve oburluktur. Bunlar, insanların günlük hayatlarında işledikleri birçok günahın kaynağı olarak görüldüğünden önemlidir. Bu günahlar üzerinde duran Hıristiyan din adamlarının amacı, insanları yedi ölümcül günah hakkında bilgilendirmek ve davranışlarını kontrol altına alabileceklerini öğreterek insanların günah işlemelerine engel olmaktır

Abstract

The sins in Christianity except the original sin, which is one of the basic principles of the faith, are called as actual sin. Actual sin is divided into two as mortal sins and venial sins. The Christian saints who interpreted the sin from another angle pointed out seven frailties inborn in the human nature as the source of all sins. They systematized these and characterized them as the seven deadly sins. These sins which are not listed in the Bible are pride, covetousness, lust, anger, envy, sloth and gluttony. They are important since they are seen as the sources of many sins committed by people in their daily life. The purpose of the Christian priests dwelling upon these sins is to inform people about them, and to prevent people from committing sin by teaching them that they can control their behaviors

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜNGÖR, M. (2014). Hıristiyanlıkta Yedi Ölümcül Günah. Dini Araştırmalar, Cilt: 17 - Sayı: 45 (15-12-2014), 36–59. https://ajindex.com/articles/72520

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (3)

  1. Albayrak, Kadir (2002). “Dinlerde Günah Kavramı ve Kurtuluş Yolları”. Dinî Araştırmalar. C. 4, S. 12: 87-107. • Aquinas, Thomas. The “Summa Theologica”. Çev. Fathers of the English Domi- nican Province. London: R.&T. Washboutne, ltd. • Casey, John (2000). “Sloth”. New Blackfriars. C. 81, S. 949: 77-89. • Delany, Joseph F. (1907). “Anger”. The Catholic Encyclopedia. New York: Ro- bert Appleton Company. C. 1: 489. • ---------- (1909). “Gluttony”. The Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company. C. 6: 590. • ---------- (1910a). “Jealousy”. The Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company. C. 8: 326. • ---------- (1910b).“Lust”. The Catholic Encyclopedia. New York: Robert Apple- ton Company. C. 9: 438. • ---------- (1911). “Pride”. The Catholic Encyclopedia. New York: Robert Apple- ton Company. C. 12: 405. • ---------- (1912). “Sloth”. The Catholic Encyclopedia. New York: Robert Apple- ton Company. C. 14: 57-58. • Eck, H. V. S. (1907).
  2. Sin. New York, Bombay, Calcutta: Longmans, Green, And Co. • Flouri, Eirini, Heather Joshi (t.y.). “Anger”. Seven Deadly Sins. Economic and Social Research Council. • Frank, Lisa (2001). “The Evolution of the Seven Deadly Sins: From God to the Simpsons”. The Journal of Popular Culture. C. 35, S. 1: 95-105. • Gregory (1850). Morals on the Book of Job. Oxford: John Henry Parker; London: F. And J. Rivington. III-II/ 31. • Gündüz, Şinasi (1998). Din ve İnanç Sözlüğü. Ankara: Vadi Yayınları. • Harent, S. (1911). “Original Sin”. The Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company. C. 11: 312-315. • Harman, Ömer Faruk (1996). “Günah”. DİA. C. 14: 278-282. • Hunolt, Franz (1897). Sermons on the Deadly Sins. Çev. J. Allen, New York, Cincinnati, Chicago: Benziger Brothers. C. I. • Johnson, Julian (1997). The Path of the Masters. 16. Baskı.
  3. Punjab, India: Radha Soami Satsang Beas. • Loungo, Michael, Stephen Tucker, Claire Wilson (2014). Seven Deadly Sins and Seven Lively Virtues. y.y. • Mckay, Stephen (t.y.). “Envy”. Seven Deadly Sins. y.y. Ecomonic and Social Re- search Council. • McLane, William W. (1905). “A Christian Conception of Sin”. The Biblical World. C. 25, S. 1: 46-51. • O’Neil, A. C. (1912). “Sin”, The Catholic Encyclopedia. New York: Robert App- leton Company. C. 14: 4-11. • OP, Simon Tugwell (1985). “The Sin of Pride”. New Blackfriars. C. 66, S. 775: 4-8. • Rogers, Frederich (1907). The Seven Deadly Sins. London: A. H. Bullen. • Shipley, Orby (1875). A Theory About Sin. London: Macmillan an