Dergiler / Yükseköğretim Dergisi / 2022 / Cilt: 12 - Sayı: 1

Yükseköğretimde Stratejik Girişimcilik Yönelimi: Karşılaştırmalı Bir Analiz

Strategic Entrepreneurial Orientation in Higher Education: A Comparative Analysis

Sayfa
10–23
Yayın Tarihi
2022-04-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu amaç doğrultusunda, Koyuncuoğlu ve Tekin (2019) tarafından geliştirilen stratejik girişimcilik yönelimi modeli tartışılmış, literatürdeki modeller karşılaştırılmış, araştırmacılara ve üniversitelere önerilerde bulunulmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Girişimcilik bilincinin üniversitenin içerisinde yerleşmiş olması, girişimcilik faaliyetlerinin desteklenmesinin ve etkin kaynak yönetiminin sürdürülebilirliğinin sağlanması için önemli bir gerekliliktir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yöneticilerin, akademisyenlerin ve idari personelin girişimcilik konusunu stratejik bir hedef olarak ele almaları sağlanmalıdır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu amaç doğrultusunda, Koyuncuoğlu ve Tekin (2019) tarafından geliştirilen stratejik girişimcilik yönelimi modeli tartışılmış, literatürdeki modeller karşılaştırılmış, araştırmacılara ve üniversitelere önerilerde bulunulmuştur.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:2019 Verileri
⚙️Değişkenler:Etkin kaynak yönetimi · karşılaştırmalı analiz · stratejik girişimcilik yönelim modeli

Özet

Girişimcilik bilincinin üniversitenin içerisinde yerleşmiş olması, girişimcilik faaliyetlerinin desteklenmesinin ve etkin kaynak yönetiminin sürdürülebilirliğinin sağlanması için önemli bir gerekliliktir. Yöneticilerin, akademisyenlerin ve idari personelin girişimcilik konusunu stratejik bir hedef olarak ele almaları sağlanmalıdır. Böylece üniversitelerde dördüncü kuşak üniversite modeli olan girişimci-yenilikçi araştırma üniversite modeline geçmek üzere girişimciliğinin teşvik ve desteklenmesinin ortam koşulları sağlanmış olacaktır. Dolayısıyla sorulması gereken soru, “Yükseköğretimde etkin kaynak yönetimi bağlamında stratejik girişimcilik yönelimi ne anlama gelmekte?” olmalıdır. Bunun için de “Etkin kaynak yönetimini ve üniversite koşullarını doğrudan etkileyen stratejik yaklaşımlar nelerdir?”, “Üniversite yönetimlerinden beklenen nelerdir?”, “Üniversite yönetimlerinin çabaları nasıl değerlendirilebilir?” gibi sorulara yanıt aramak önemlidir. Bu bağlamda, üniversite yönetimlerinin girişimciliği ne ölçüde içselleştirdiğini ve girişimcilik kültürünün akademik ve idari organizasyona, eğitim programlarına ve idari süreçlere ne kadar yerleştiğini ölçmek ve değerlendirmek için Koyuncuoğlu ve Tekin (2019) tarafından alternatif bir model geliştirilmiştir. Bu çalışma, yükseköğretimde stratejik girişimcilik yönelimi ile ilgili yapılan çalışmaları gözden geçirmeyi ve girişimcilik yönelimi ile stratejik girişimcilik yöneliminin boyutları hakkında mevcut bilgileri ortaya çıkarmayı amaçlamıştır. Bu amaç doğrultusunda, Koyuncuoğlu ve Tekin (2019) tarafından geliştirilen stratejik girişimcilik yönelimi modeli tartışılmış, literatürdeki modeller karşılaştırılmış, araştırmacılara ve üniversitelere önerilerde bulunulmuştur.

Abstract

Internalizing entrepreneurial awareness at a university is important to ensure the sustainability of supporting entrepreneurial activities and effective resource management. Managers, academics and administrative staff should address entrepreneurship as a strategic goal so that the environmental conditions of entrepreneurship encouragement and support can be created to upgrade to the fourth generation university model, which is the entrepreneur-innovative research university model. Thus, the question should be “What will be the strategic entrepreneurial orientation in terms of effective resource management in higher education?” It is important to look for answers to questions, such as “What are the strategic approaches that directly affect effective resource management and university conditions?”, “What is expected from university administrations?”, and “How can the efforts of university administrations be evaluated?” An alternative model was developed by Koyuncuoğlu and Tekin (2019) to evaluate the extent to which university administrations internalize entrepreneurship and how much its entrepreneurial culture has been embraced in the academic and administrative organization, educational programs, and administrative processes. This study aims to review the studies on strategic entrepreneurial orientation in higher education and to reveal the existing knowledge about the dimensions of entrepreneurship and strategic entrepreneurial orientation. Therefore, the strategic entrepreneurial orientation model developed by Koyuncuoğlu and Tekin (2019) is discussed, the models in the literature are compared, and some suggestions are made for researchers and universities.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KOYUNCUOĞLU, Ö., TEKİN, M. (2022). Yükseköğretimde Stratejik Girişimcilik Yönelimi: Karşılaştırmalı Bir Analiz. Yükseköğretim Dergisi, Cilt: 12 - Sayı: 1, 10–23. https://ajindex.com/articles/724765

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Acar, E. (2007). Yarı resmi bir örgütte stratejik planlama uygulaması: Aydın Ticaret Odası örneği. Unpublished master’s thesis, Institute of Social Sciences, Adnan Menderes University, Aydın. Altuntaş, G. (2010). Girişimcilik ve stratejik yönetim ilişkisi: Bir stratejik girişimcilik modeli ve İMKB UIusal-100 Endeksi’nde işlem gören işletmeler üzerinde testi. Unpublished doctoral dissertation, Institute of Social Sciences, İstanbul University, İstanbul.
  2. Altuntaş, G. (2014). The relationship between entrepreneurship and strategic management: A new model and test of strategic entrenepreneurship. Research Journal of Business and Management, 1(2), 103–129.
  3. Barnett, R. (2005). Convergence in higher education: The strange case of entrepreneurialism. Higher Education Management and Policy, 17(3), 43–58.
  4. Barney, J. (1991). Firm resources and sustained competitive advantage. Journal of Management, 17(1), 99–120.
  5. Barney, J., & Arikan, A. (2001). The resource-based view: Origins and implications. In: M. A. Hitt, R. E. Freeman, & J. S. Harrison (Eds.). The Blackwell handbook of strategic management (pp. 124–188).
  6. Hoboken, NJ: Wiley-Blackwell. Baş, M. (2015). Türkiye’de girişimci üniversitenin oluşturulmasına ilişkin bir model önerisi ve uygulanabilirliğinin değerlendirilmesi. Unpublished doctoral dissertation, Institute of Educational Sciences, Gaziantep University, Gaziantep. Bernasconi, A. (2005). University entrepreneurship in a developing country: The case of the P. Universidad Catolica de Chile, 1985–2000. Higher Education, 50(2), 247–274.
  7. Brennan, M. C., Wall, A. P., & McGowan, P. (2005). Academic entepreneurship: Assessing preferences in nascent entepreneurs. Journal of Small Business and Enterprise Development, 12(3), 307–322.
  8. Choy Er, A., Nawi, N. F. M., Yong Tee, M., Ibrahim, N. I., & Bachok, N. (2019). Entrepreneurial recycling initiatives towards campus sustainability. International Journal of Business and Society, 20(1), 247–259.
  9. Clark, B. R. (1998). Creating entrepreneurial universities. Paris and Oxford: IAU and Elsevier Science. Clark, B. R. (2001). The entrepreneurial university: New foundations for collegiality, autonomy, and achievement. Journal of the Programme on Institutional Management in Higher Education, 13(2), 9–25.
  10. Cleary, J. (2002). The entrepreneurial university and the learning economy in a regional context. Retrieved from https://www.yumpu.com/en/document/view/28301229/the-entrepreneurial-university-and-the-learning-economy-in-a- (Februar