Dergiler / Dicle Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi / 2019 /

Özerkliğin Uluslararası Hukukun Kaynakları Bakımından Değerlendirilmesi Ve Bölgesel Özerk Yapıların Uluslararası Yargı Mekanizmaları Karşısındaki Konumu

Sayfa
73–108
Yayın Tarihi
2019-06-09
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Uluslararası yargı organları önünde başvurucu ya da davalı olabilmek bakımından ise genel olarak herhangi bir hüküm olmamasına rağmen, konuya ilişkin içtihat söz konusu durumda farklılık yaratmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Uluslararası hukukun başlıca kaynağı olan uluslararası anlaşmalar incelendiğinde, bir devletin prensip olarak kendi toprakları içinde özerk bir rejimi tanımak ya da sağlamak yükümlülüğü olmadığı görülmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Özerk yapıların uluslararası ilişkilerde ve yargı organları önündeki durumuna ilişkin olarak da farklı uygulamalar mevcuttur.
💡
Sonuç & Katkı:Uluslararası yargı organları önünde başvurucu ya da davalı olabilmek bakımından ise genel olarak herhangi bir hüküm olmamasına rağmen, konuya ilişkin içtihat söz konusu durumda farklılık yaratmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Bölgesel Özerklik · Uluslararası Hukukun Kaynaklarında Özerklik · Uluslararası Yargı Organları

Özet

Uluslararası hukukun başlıca kaynağı olan uluslararası anlaşmalar incelendiğinde, bir devletin prensip olarak kendi toprakları içinde özerk bir rejimi tanımak ya da sağlamak yükümlülüğü olmadığı görülmektedir. Bugüne kadar böyle bir yükümlülüğü öngören ya da bir azınlık grubuna özerklik hakkı tanıyan herhangi bir uluslararası anlaşma söz konusu olmamıştır. Bu nedenle, özerkliğin uluslararası hukukun bir prensibi olduğu savunulamaz. Ancak, bağlayıcı olmasa da pek çok uluslararası ve bölgesel belgede özerkliğin önemine vurgu yapılmış, imzalanan sözleşmelerin hazırlık aşamasında özerkliğin de sözleşmeye eklenmesi önerilmiştir. Özerk yapıların uluslararası ilişkilerde ve yargı organları önündeki durumuna ilişkin olarak da farklı uygulamalar mevcuttur. Bazı özerk yapılar uluslar arası alanda, bağlı bulundukları devletten bağımsız hareket edebilmektedirler. Uluslararası yargı organları önünde başvurucu ya da davalı olabilmek bakımından ise genel olarak herhangi bir hüküm olmamasına rağmen, konuya ilişkin içtihat söz konusu durumda farklılık yaratmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

MIZRAK, D. (2019). Özerkliğin Uluslararası Hukukun Kaynakları Bakımından Değerlendirilmesi Ve Bölgesel Özerk Yapıların Uluslararası Yargı Mekanizmaları Karşısındaki Konumu. Dicle Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 73–108. https://ajindex.com/articles/72423

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. AKERMARK, Athanasia Spiliopoulou: The Procedural Position of Autonomous Regions Before International Judicial and Quasi-Judicial Organs, Autonomy: Applications and Implications, Markku Suksi (ed.), The Institute of Human Rights, Abo Akademi University, Kluwer Law International, The Hague, 1998.
  2. AKGÜL, Mehmet Emin: İdari Örgütlenme ve Siyasi Yönetim İlkesi Olarak Özerklik Kavramı, Turhan Kitabevi, Ankara, 2013.
  3. BEN-AMI, Shlomo: The Catalan and Basque Movements for Autonomy, Models of Autonomy, Dinstein, Yoram (Ed.), Transaction Books, Tel Aviv University, Tel Aviv, 1981.
  4. BENEDIKTER, Thomas: Solving Ethnic Conflict Through Self-Government: A Short Guide to Autonomy in Europe and South Asia, EURAC Research, Bolzano, 2009.
  5. BENEDIKTER, Thomas: The World's Modern Autonomy Systems: Concepts and Experiences of Regional Territorial Autonomy, EURAC Research, Bolzano, 2009.
  6. BERNHARDT, Rudolph, Federalism and Autonomy, Models of Autonomy, DINSTEIN, Yoram (Ed.), Transaction Books, Tel Aviv University, Tel Aviv, 1981.
  7. EIDE, Asbjorn, "Cultural Autonomy: Concept, Content, History and Role in the World Order", Autonomy: Applications and Implications, Markku SUKSI (ed.), The Institute of Human Rights, Abo Akademi University, Kluwer Law International, The Hague, 1998.
  8. ELAZAR, Daniel J: Federal Systems of the World: A Handbook of Federal, Confederal and Autonomy Arrangements, Longman Group UK, Essex, 1991.
  9. ESEN, Selin: Ulus Devlet Modelleri ve İspanya Örneği, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kamu Yönetimi ve Siyaset Bilimi Anabilim Dalı Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara, 2001.
  10. GEMALMAZ, Semih: Ulusalüstü İnsan Hakları Hukukunun Genel Teorisine Giriş Cilt 1, Legal Yayıncılık, 8. Baskı, İstanbul, 2013.
  11. GHAI, Yash: Autonomy As a Participatory Right in the Modern Democratic State: Public Participation, Autonomy and Minorities, Beyond A One-Dimensional State: An Emerging Right to Autonomy?, Zelim A. Skurbaty (Ed.), Martinus Nijhoff Publishers, Leiden, 2005.
  12. GUIBERNAU, Montserrat: Nations Without States: Political Communities in the Global Age, Michigan Journal of International Law, vol.25,, 2003-2004, s. 1251-1282.
  13. GÜNDÜZ, Aslan: Milletlerarası Hukuk, Beta Yay., İstanbul, 2013.
  14. HANNUM, Hurst: Documents on Autonomy and Minority Rights, Martinus Nijhoff Publishers, Dordrecht, 1993.
  15. HANNUM, Hurst: Territorial Autonomy: Permanent Solution or Step Toward Secession?, Beyond A One-Dimensional State: An Emerging Right to Autonomy?, Zelim A. Skurbaty (Ed.), Martinus Nijhoff