Dergiler / Biotech Studies / 2017 / Cilt: 26

Kahramanmaraş Koşullarına Uygun Tane Mısır (Zea mays L.) Çeşitlerinin Belirlenmesi

Sayfa
80–85
Yayın Tarihi
2017-11-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Tane verimi bakımından genotip ortalamaları arasındaki farklılık önemli bulunmuş ve iki yıllık sonuçlara göre sırasıyla P.31G98 (1406 kg da-1), ADA13.7 (1403 kg da-1), ADA13.29 (1384 kg da-1), P.31A34 (1374 kg da-1), DKC6589 (1360 kg da-1) en yüksek tane verimlerine sahip olmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırma, Kahramanmaraş ekolojik koşullarına uygun ve yüksek verimli tane mısır çeşitlerinin belirlenmesi amacıyla, Doğu Akdeniz Geçit Kuşağı Tarımsal Araştırma Enstitüsü deneme alanında, 2015– 2016 yıllarında iki yıl süreyle yürütülmüştür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Sakarya Mısır Araştırma Enstitüsü’nde geliştirilen sekiz adet F1 mısır genotipi ve dört kontrol çeşidi ile, tesadüf blokları deneme desenine göre üç tekerrürlü olarak deneme kurulmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Tane verimi bakımından genotip ortalamaları arasındaki farklılık önemli bulunmuş ve iki yıllık sonuçlara göre sırasıyla P.31G98 (1406 kg da-1), ADA13.7 (1403 kg da-1), ADA13.29 (1384 kg da-1), P.31A34 (1374 kg da-1), DKC6589 (1360 kg da-1) en yüksek tane verimlerine sahip olmuştur.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2015– 2016 Verileri
⚙️Değişkenler:Genotip · koçan · bitki boyu

Özet

Bu araştırma, Kahramanmaraş ekolojik koşullarına uygun ve yüksek verimli tane mısır çeşitlerinin belirlenmesi amacıyla, Doğu Akdeniz Geçit Kuşağı Tarımsal Araştırma Enstitüsü deneme alanında, 2015– 2016 yıllarında iki yıl süreyle yürütülmüştür. Sakarya Mısır Araştırma Enstitüsü’nde geliştirilen sekiz adet F1 mısır genotipi ve dört kontrol çeşidi ile, tesadüf blokları deneme desenine göre üç tekerrürlü olarak deneme kurulmuştur. Araştırmada incelenen özellikler; tepe püskülü gösterme süresi, bitki boyu, ilk koçan yüksekliği, koçan sayısı, hasatta tane nemi, tane/koçan oranı, tane verimidir. Tane verimi bakımından genotip ortalamaları arasındaki farklılık önemli bulunmuş ve iki yıllık sonuçlara göre sırasıyla P.31G98 (1406 kg da-1), ADA13.7 (1403 kg da-1), ADA13.29 (1384 kg da-1), P.31A34 (1374 kg da-1), DKC6589 (1360 kg da-1) en yüksek tane verimlerine sahip olmuştur.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ACAR, N., YILMAZ, M. F., KARA, R. (2017). Kahramanmaraş Koşullarına Uygun Tane Mısır (Zea mays L.) Çeşitlerinin Belirlenmesi. Biotech Studies, Cilt: 26, 80–85. https://ajindex.com/articles/721947

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (4)

  1. Andrew R.H., Scklough D.A., and Tenpas G.H., 1976. Some Relationships of a Plastic Mulch to Sweet Corn Maturity. Argon. J., 68: 422-425. Anonim, 2014. FAOSTAT, http://faostat.fao.org (Erişim Tarihi: 15.08. 2017) Anonim, 2001. Tarımsal Değerleri Ölçme Denemeleri Teknik Talimatı. T. C. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğü, Tohumluk Tescil ve Sertifikasyon Merkezi Müdürlüğü, Ankara Anonim, 2015. http://www.tuik.gov.tr (Erişim Tarihi: 15.08. 2017) Cengiz R., 2006. Mısır Hatları Arasındaki 8×8 Yarım Diallel Melez Döllerinde Verim ve Verim Unsurlarının Kalıtımları Üzerine Araştırmalar. Trakya Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü Tarla Bitkileri Bölümü, Edirne, Yüksek Lisans Tezi, 160s Cesurer L., 1994. Kahramanmaraş Koşullarında Ana Ürün Olarak Yetiştirilebilecek Yüksek Verimli Melez Mısır Çeşitleri Üzerinde Araştırmalar. Tarla Bitkileri Kongresi, Agronomi Bildirileri, E.Ü. Ziraat Fak. Ofset Basımevi, İzmir. Cilt: 1. s. 267-270
  2. Çölkesen M., Öktem A., Akıncı C., Gül İ., İri R. ve Kaya, Y., 1997. Şanlıurfa ve Diyarbakır Koşullarında Bazı Mısır Çeşitlerinde Farklı Ekim Zamanlarının Verim ve verim Komponentleri Üzerine Etkisi. Türkiye II. Tarla Bitkileri Kongresi, s.139-142, Samsun Kapar H., ve Öz A., 2006. Bazı Mısır Çeşitlerinin Orta Karadeniz Bölgesi’nde Performanslarının Belirlenmesi, Ondokuzmayıs Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 21(2): 147-153
  3. Kılınç S., Atakul Ş., and Kahraman Ş., 2014. Determination of Some Hybrid Maize Genotypes Adaptation and Consistency Capabilities. International Mesopotamia Agriculture Congress, 22-25
  4. September, Diyarbakır, pp. 418-423 Konuşkan Ö., 2000. Hatay Koşullarında İkinci Ürün Olarak Yetiştirilen Bazı Melez Mısır Çeşitlerinde Bitki Sıklığının Verim ve Verimle İlişkili Özelliklere Etkisi. Yüksek Lisans Tezi, MKÜ. Fen Bilimleri Estitüsü. 71s Kün E., ve Emeklier Y., 1987. İklim Faktörleri Bakımından Türkiye’de Mısır Üretiminin Geliştirilmesi. Problemler ve Çözüm Yolları Sempozyumu, Ankara, s.1-9 Özata E., ve Öz A., 2014. Atdişi Hibrit Mısır Adaylarının Ana Ürün Koşullarında Verim ve Kalite Özelliklerinin Belirlenmesi. Tarım Bilimleri Araştırma Dergisi 7(2): 1-7 Öz A., and Cengil B., 2016. A Study on Adaptation of Some Maize Cultivar in Middle Kızılırmak Basin. Journal of Applied Biological Sciences, 10(1): 1-7 Özsisli B., 2010. Kahramanmaraş Koşullarında Birinci ve İkinci Ürün Olarak Yetiştirilen Farklı Mısır Çeşitlerinde Verim ve Kalite Özelliklerinin İncelenmesi. Sütçü İmam Üniversitesi, Fen Bilim