Dergiler / Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi / 2017 / Cilt: 20

Kahramanmaraş Koşullarına Uygun Silajlık Mısır (Zea mays L.) Çeşitlerinin Belirlenmesi

Sayfa
68–72
Yayın Tarihi
2017-12-26
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Yeşil bitki verimi bakımından genotip ortalamaları arasındaki farklılık önemli bulunmuş ve iki yılın ortalamasına göre sırasıyla Burak (8269 kg da-1), SASA 5 (7860 kg da-1), P.31Y43 (7596 kg da-1) en yüksek yeşil bitki verimlerine sahip olmuşlardır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırma, Kahramanmaraş koşullarına uygun ve yüksek verimli silajlık mısır çeşitlerinin belirlenmesi amacıyla, Doğu Akdeniz Geçit Kuşağı Tarımsal Araştırma Enstitüsü deneme alanında, 2014-2015 yıllarında 2 yıl süreyle yürütülmüştür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Mısır ıslah projesi yapan tarımsal araştırma enstitülerinin kendi hatlarıyla elde ettiği melez (ADA) veya ortak melez (SASA) 5 adet F1 hibrid mısır genotipi ve 4 kontrol çeşidi ile tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekerrürlü olarak deneme kurulmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Yeşil bitki verimi bakımından genotip ortalamaları arasındaki farklılık önemli bulunmuş ve iki yılın ortalamasına göre sırasıyla Burak (8269 kg da-1), SASA 5 (7860 kg da-1), P.31Y43 (7596 kg da-1) en yüksek yeşil bitki verimlerine sahip olmuşlardır.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2014-2015 · 5 adet
⚙️Değişkenler:Genotip · koçan · bitki boyu

Özet

Bu araştırma, Kahramanmaraş koşullarına uygun ve yüksek verimli silajlık mısır çeşitlerinin belirlenmesi amacıyla, Doğu Akdeniz Geçit Kuşağı Tarımsal Araştırma Enstitüsü deneme alanında, 2014-2015 yıllarında 2 yıl süreyle yürütülmüştür. Mısır ıslah projesi yapan tarımsal araştırma enstitülerinin kendi hatlarıyla elde ettiği melez (ADA) veya ortak melez (SASA) 5 adet F1 hibrid mısır genotipi ve 4 kontrol çeşidi ile tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekerrürlü olarak deneme kurulmuştur. Araştırmada incelenen özellikler; tepe püskülü gösterme süresi, bitki boyu, koçan/bitki oranı, yaprak/sap oranı, yeşil bitki verimidir. Yeşil bitki verimi bakımından genotip ortalamaları arasındaki farklılık önemli bulunmuş ve iki yılın ortalamasına göre sırasıyla Burak (8269 kg da-1), SASA 5 (7860 kg da-1), P.31Y43 (7596 kg da-1) en yüksek yeşil bitki verimlerine sahip olmuşlardır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YILMAZ, M. F., ACAR, N., KARA, R. (2017). Kahramanmaraş Koşullarına Uygun Silajlık Mısır (Zea mays L.) Çeşitlerinin Belirlenmesi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi, Cilt: 20, 68–72. https://ajindex.com/articles/782792

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Açıkgöz, E. 1995. Yem Bitkileri (II. Baskı). Uludağ Üniversitesi Yayınları No: 7-025-0210,
  2. Bursa. Açıkgöz, E. 2001. Yem Bitkileri. 3. Baskı, Uludağ Üniversitesi Güçlendirme Vakfı Yayın No. 182. VIP A.Ş. Yayın No:58, 584 s, Bursa. Açikgöz, E., Turgut, İ. ve Filya, İ. 2002. Silaj Bitkileri Yetiştirme ve Silaj Yapımı. 86 s. Hasad Yayıncılık Ltd. Şti., ISBN 975-8377-19-1. Anonim, 2010. Tarımsal Değerleri Ölçme Denemeleri Teknik Talimatı. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğü, Tohumluk Tescil ve Sertifikasyon Merkezi Müdürlüğü, Ankara.
  3. Bahtiyarca, Y., Çufadar, Y. 2003. Konya İli Yem Bitkileri Üretimi. Ulusal I. Konya Ekonomisi Sempozyumu, s. 401-409,
  4. Konya. Balmuk, Y. 2012. Konya Yunak Koşullarında İkinci Ürün Olarak Yetiştirilebilecek Silajlık Mısır Çeşitlerinin Verim ve Verim Özelliklerinin Belirlenmesi. G.O.P.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü, Tokat, Yüksek Lisans Tezi. Cummins, D.G. 1970. Quality and Yield of Corn Plants and Components Parts When Harvested for Silage at Different Maturity Stages. Agron J., 62: 781-784.
  5. Erdal, İ., Pamukçu, M., Ekiz, H., Soysal, M., Savur, O. ve Toros, A. 2009. Bazı Silajlık Mısır Çeşit Adaylarının Silajlık Verim ve Kalite Özelliklerinin Belirlenmesi. A.Ü. Ziraat Fakültesi Dergisi, 22(1): 75-81,
  6. Antalya. Han, E. 2016. Bazı Mısır Çeşitlerinin Dane Verimleri ile Silaj ve Kalite Özelliklerinin Belirlenmesi, Ordu Üniversitesi Fen Bilimler Enstitüsü, Ordu, Yüksek Lisans Tezi. Heath, M.E., Bornes, R.F. and Metcalfe, D.S. 1985. Forages. Iowa State Univ. Press.
  7. Forth ed., Ames, Iowa, USA. Kabakci, S. 2014. Iğdır Ekolojik Şartlarına Uygun Silajlık Mısır Çeşitlerinin Belirlenmesi. I.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü, Iğdır, Yüksek Lisans Tezi. Kapar, H. ve Öz, A. 2006. Bazı Mısır Çeşitlerinin Orta Karadeniz Bölgesi’nde Performanslarının Belirlenmesi, Ondokuzmayıs Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 21(2): 147-153.
  8. Kılıç, A. 1997. Türkiye’de Kaba Yem Üretim Ve Yeterlilik Düzeyi, Türkiye 1. Silaj Kongresi, Bursa, s. 11-18.
  9. Konuşkan, Ö. 2000. Hatay Koşullarında İkinci Ürün Olarak Yetiştirilen Bazı Melez Mısır Çeşitlerinde Bitki Sıklığının Verim ve Verimle İlişkili Özelliklere Etkisi. M.K. Üniv. Hatay, Yüksek Lisans Tezi, 189s. Kuşaksiz, T. 2011. Manisa Ekolojik Koşullarında Ana Ürün Silajlık Olarak Uygun Mısır Çeşitlerinin Belirlenmesi. Türkiye 9. Tarla Bitkileri Kongresi s. 529-532,
  10. Bursa. Kün, E. ve Emeklier, Y. 1987. İklim Faktörleri Bakımından Türkiye’de mısır üretiminin geliştirilmesi. Problemler ve Çözüm Y