Dergiler / EKEV Akademi Dergisi / 2014 / Cilt: 0 - Sayı: 58

TEFSİRDE YORUM FARKLILIĞINA YOL AÇAN SEBEPLER

Sayfa
1–20
Yayın Tarihi
2014-03-20
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu da Kur’an metninin yoruma açıklığı noktasında önemli bir fikir vermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Tefsirle ilgilenen her düzeyde okurun dikkatini çeken hususlardan birisi de tefsirler arasındaki yorum farklılıklarıdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çerçevede yorum farklılığına yol açan sebepleri, müfessirden kaynaklanan sebepler ve Kur’an metninden kaynaklanan sebepler şeklinde iki ana başlık altında ele alıp inceledik.
💡
Sonuç & Katkı:Bu da Kur’an metninin yoruma açıklığı noktasında önemli bir fikir vermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Yorum farklılığı · müfessir · Kur’an

Özet

Tefsirle ilgilenen her düzeyde okurun dikkatini çeken hususlardan birisi de tefsirler arasındaki yorum farklılıklarıdır. Bu çerçevede yorum farklılığına yol açan sebepleri, müfessirden kaynaklanan sebepler ve Kur’an metninden kaynaklanan sebepler şeklinde iki ana başlık altında ele alıp inceledik. Müfessirden kaynaklanan sebeplerin bir kısmını, müfessirin “Kur’an metni tasavvurundan kaynaklanan sebepler” başlığı altında ele aldık. Sebepleri temsil gücü olan misallerden hareketle tespit ettik. Müfessirlerin ayetin anlamına dair bütün ihtimalleri dikkatlere sunmak adına yer verdikleri görüş ve vecihler, okurda metnin ucu açık bir yorum öznesi olduğu izlenimi uyandırsa da çoğu zaman, müfessirin râcih görüşü tercih ettiği bir vâkıadır. Çalışmamız esnasında dikkatimizi çeken hususlardan birisi, tespit etmiş olduğumuz tefsirde yorum farklılığına yol açan sebeplerin –tahmin edilenin aksine- hemen hemen pek çoğuna dair verilebilecek örneklerin son derece sınırlı olduğudur. Bu da Kur’an metninin yoruma açıklığı noktasında önemli bir fikir vermektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DİVLEKCİ, C. (2014). TEFSİRDE YORUM FARKLILIĞINA YOL AÇAN SEBEPLER. EKEV Akademi Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 58, 1–20. https://ajindex.com/articles/715993

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (3)

  1. Bâzemûl, M. (1996). el-Kırâât ve eseruhâ fî’t-tefsîr ve’l-ahkâm, Suudi Arabistan: Dâru’l- Hicra. el-Batalyûsî, İ. (1981). et-Tenbîh ala’l-esbâb elleti evcebeti’l-ihtilaf beyne’l-müslimîn, (1. Basım). Tah: Ahmed Kühayl, Dâru’l-İtisâm. el-Begavî, H. (t.y.). Meâlimü’t-tenzîl, tah: Muhammed Abdullah en-Nemr, Riyad: Dâru’t- Taybe. Beydâvî, N. (2001). Envâru’t-tenzîl, (1. Basım). Beyrut: Dâr Sâdr. el-Cessâs, A. (1992). Ahkâmu’l-Kur’an, tah: M. es-Sadık el-Kamhâvî, Lübnan: Dâru İhyâi’t-Türâsi’l-Arabî. Çetin, A. (2001). Kırâatlerin tefsire etkisi. İstanbul:
  2. Marife Yayınları.
  3. Demirci, M. (2012). Tefsir tarihi, (13. Basım). İstanbul: İlahiyat Fakültesi Vakfı Yayınları. Ebu’s-Su‘ûd, M. (1999). Tefsîru ebi’s-su‘ûd, Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye. el-Ehdel, A. (1986). İhtilâfü’t-tenevvu ve ihtilâfü’t-tezâd fî tefsîri’s-selef, Yayınlanmamış doktora tezi, Riyad: Usûlüddin Fakültesi. Elmalılı, M. H. (1979). Hak dini Kur’ân dili, Eser Neşriyât. el-Endelüsî, M. (1993). el-Bahru’l-muhît, (1. Basım). Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye. el-Füneysân, S. (1997). Ihtilafu’l-müfessirîn esbâbuhu ve âsâruhu, Riyad: Dâru İşbiliyye. Güngör, M. (1996). Fıkhî tefsir hareketi, (1. Basım). İstanbul: Kur’an. Abbâs, H. (2005). et-Tefsîr esâsiyyâtühü ve itticâhâtühü, (1. Basım). Amman: Mektebetü Dendîs. …………, Nevfel, el-Hâlidî, Şükrî, Ebû Hassân, (2006). et-Tefsîru’l-menhecî, (1. Basım). Fatiha’dan Nisa sonuna kadar Fadl Abbâs, Amman: Daru’l-Menhel. …………., (2007), Muhâdarât fî ulûmi’l-Kur’an, (1. Basım). Amman: Dâru’n-Nefâis. …………., (1992). Abbâs, H. el-Kasasu’l-Kur’ânî. (2. Basım). Amman: Dâru’l-Furkan. el-Hâlidî, S. (2007). Tarîfü’d-dârisîn bi-menâhici’l-müfessirîn, (3. Basım). Dimeşk: Dâru’l-Kalem. el-Halebî, S. ed-Dürru’l-masûn, tah: Ahmed Muhammed el-Harrât, Dimeşk: Dâru’l-Kalem. el-Herrâsî, İ. (1983). Ahkâmu’l-Kur’an, (1. Basım). Lübnan: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye. Hengirmen, M. (1999). Dilbilgisi ve dilbilim terimleri sözlüğü, Ankara: Engin Yayınları. el-Hûrî, A. (2001). Esbâbü ihtilâfi’l-müfessirîn, Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Kahire: Câmiatü’l-Kâhire Külliyetü Dâri’l-Ulûm. el-Isfahânî, R. (1974). Mukaddimetü câmi‘i’t-tefâsîr, tah: Ahmed Hasen Ferhat, el-Kuveyt: Dâru’d-Da‘ve. Semerkandî, E. (1993). Bahru’l-ulûm, (1. Basım). tah: Ali Muhammed Meavvad, vd. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye. et-Tûfî, S. el-İksîr fî kavâidi’-tefsîr, (2. Basım). tah: Abdülkadir Huseyn, Kahire: Mektebetü’l-Âdâb, t.y. İbn Acîbe, A. (1999). el-Bahru’l-medîd fî tefsîri’l-Kur’âni’l-mecîd, tah: Ahmet A. el-Kur