Kur’ân-ı Kerim bu kuralları açıklamış ve geçimsizliğe sebep olanlara karşı çeşitli tedbirler ve müeyyideler ortaya koymuştur.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Ailede eşler arasındaki münasebeti düzenleyen dinî, ahlâkî örfî ve hukukî kurallar vardır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Kur’ân-ı Kerim bu kuralları açıklamış ve geçimsizliğe sebep olanlara karşı çeşitli tedbirler ve müeyyideler ortaya koymuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Bu davranışları sergileyen kadının, öncelikle kocası tarafından te’dîbi değerlendirilerek dindeki çerçevesi belirlenecek ve kadına yönelik şiddetin dinden kaynaklanmadığı, aksine İslâm’ın kadına önemli haklar kazandırdığı gözler önüne serilecektir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kavvamûn · Kânitât · Nüşûz ve Darb.
Özet
Ailede eşler arasındaki münasebeti düzenleyen dinî, ahlâkî örfî ve hukukî kurallar vardır. Kur’ân-ı Kerim bu kuralları açıklamış ve geçimsizliğe sebep olanlara karşı çeşitli tedbirler ve müeyyideler ortaya koymuştur. Bu makalede, karısının nüşuzundan korkan kocanın, sahip olduğu “kavvâm” vasfı sebebiyle kendisine verilen; “nasihat etme, yatağını ayırma ve dövme” şeklindeki te’dîb hakkının Kur’ân-ı Kerim’deki şekli incelenecektir. Bu davranışları sergileyen kadının, öncelikle kocası tarafından te’dîbi değerlendirilerek dindeki çerçevesi belirlenecek ve kadına yönelik şiddetin dinden kaynaklanmadığı, aksine İslâm’ın kadına önemli haklar kazandırdığı gözler önüne serilecektir.
Kur’ân-ı Kerim Ahterî, Karahisârî Mustafa b. Şemseddin, Ahteri-i Kebîr, İstanbul, 1310 (h). Âlûsî, Şihabüddin Mahmûd İbn Abdillah, Rûhü’l-Meânî fî Tefsîri’l-Kur’âni’l-Azîm ve’s- Seb’i’l-Mesânî, (tah. Ali Abdülbari ‘Atiyye), Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, Beyrut, I. Baskı, 1415 (h). Asım efendi, Okyanus, İstanbul, 1305 (h), ‘k-v-m’ mad. Ateş, Süleyman, Yüce Kur’ân’ın Çağdaş Tefsiri, İstanbul, 1988, II, 275. Beğavî, Ebu Muhammed Hüseyin b. Mes’ud, Me’âlimü’t-Tenzîl fî Tefsîri’l-Kur’ân, (tah. Muhammed Abdullah en-Nemr, Osman Cuma Damirriyye ve Süleyman Müslim el-Harş), Dârü’t-Tayyibe, IV. Baskı, 1997. Belhî, Nizâmüddîn ve Heyet, el-Fetâvâ’l-Hindiyye, Bulak, 1310 (h). Beydâvî, Nâsırüddin Ebu Sâid Abdullah b. Ömer b. Muhammed, Envârü’t-Tenzîl ve Esrârü’t-Te’vîl, (tah. Muhammed Abdurrahman el-Maraşlı), Dâru İhyâi’Türâsi’l- Arabî, Beyrut, I. Baskı, 1418 (h). Bilmen, Ömer Nasuhi, Hukuki İslâmiyye ve Istılahatı Fıkhiyye Kamusu, İstanbul, t.y. Buhârî Cessâs, Ebu Bekir Ahmed, Ahkâmü’l-Kur’ân, Beyrut, 1993. Cezâirî, Ebubekir, Eyserü’t-Tefâsîr, y.y., t.y. Dâmeğânî, Hüseyin İbn Muhammed, el-Vücuh ve’n-Nezâir li Elfâzi’l-Kitâbi’l-Lâhi’l- Azîz, Beyrut, 2003. Ebu dâvud Ebu hayyân, Muhammed b. Yusuf b. Ali b. Yusuf b. Hayyân el-Endülüsî, el-Bahrü’l-Mühît, (tah. Sıdkı Muhammed Cemil), Dârü’l-Fikir, Beyrut, 1420 (h). Ebü’l-ferec ibnü’l-cevzî, Cemalüddin Abdurrahman İbn Ali İbn Muhammed, Zâdü’l-Mesir fi İlmi’t-Tefsir, Beyrut, 1987. Ebü’l-ferec ibnü’l-cevzî, Nüzhetü’l-A’yüni’n-Nevâzir fi İlmi’l-Vücûhi ve’n-Nezâir, Beyrut, 19987. Elkiyâ el-herrâsî, İmadüddin Ebü’l-Hasan Ali b. Muhammed b. Ali, Ahkâmü’l-Kur’ân, (tah. Musa Muhammed Ali ve İzzet Abdu ‘Atiyye, Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, Beyrut, II. Baskı, 1405 (h). Elmalılı, Muhammed Hamdi Yazır, Hak Dini Kur’ân Dili, İstanbul, 1979.
Erdal, Mesut, “Kur’ân’da “Nüşûz” Kavramı”, Dicle Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, C. III, S. 2, Diyarbakır, 2001, s. 39. Fîrûzâbâdî, Mecdüddin Ebu Tahir Muhammed b. Yakub, el-Kâmusü’l-Mühît, Müessesetü’r-Risâle, VIII. Baskı, Beyrut, 2005.
Hamidullah, Kur’ân-ı Kerim Tarihi, (çev. Salih Tuğ), İFAV Yayınları, İstanbul, 1993. Hâzin, Ebü’l-Hasan Alâüddîn Ali b. Muhammed b. İbrahim b. Ömer, Lübâbü’t-Te’vîl fî Meânî’t-Tenzîl, (tah. Muhammed Ali Şahin), Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, Beyrut, I. Baskı, 1415 (h). İbn ‘atiyye, Ebu Muhammed Abdülhak b. Ğâlib b. Abdirrahman b. Temmâm el-Endülü