Dergiler / Türklük Bilimi Araştırmaları / 2009 / Sayı: 25

ANADOLU SELÇUKLU MİMARİSİNDE TUVALET MEKÂNLARINA DAİR BAZI NOTLAR

Anadolu Selçuklu Mimarisinde Tuvalet Mekânlarına Dair Bazı Notlar

Sayfa
215–241
Yayın Tarihi
2009-08-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Fonksiyonu itibariyle yaşama mekânları içinde vazgeçilmez bir birim olan tuvaletlerin Ortaçağ Mimarisindeki özelliklerini tespit için da fazla veriye ihtiyaç bulunmaktadır

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Ortaçağ Anadolu Türk Mimarisinde tuvalet mekânları konusunda bilinenler çok azdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Burada dönemin tuvalet mekânları üzerine mevcut örnekler ışığında bir ön değerlendirme yapılmaya çalışılacaktır.
💡
Sonuç & Katkı:Fonksiyonu itibariyle yaşama mekânları içinde vazgeçilmez bir birim olan tuvaletlerin Ortaçağ Mimarisindeki özelliklerini tespit için da fazla veriye ihtiyaç bulunmaktadır
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Tuvalet · Anadolu Selçuklu · Kervansaray

Özet

Ortaçağ Anadolu Türk Mimarisinde tuvalet mekânları konusunda bilinenler çok azdır. Burada dönemin tuvalet mekânları üzerine mevcut örnekler ışığında bir ön değerlendirme yapılmaya çalışılacaktır. Anadolu Selçuklu Medrese ve Kervansaraylarındaki bilinen tuvaletler mekânlarının tamamı ön cephenin bir köşesinde yer alırlar. Bunlar genele açık tuvaletler olup üç veya dört kabinden oluşan, temiz ve kirli su kanalları bulunan birimlerdir. Dönemin Saray ve Köşklerinde ise kişisel tuvaletler bulunur. Ancak tüm bunlar yetersiz ve sınırlı sayıda örneği içerir. Fonksiyonu itibariyle yaşama mekânları içinde vazgeçilmez bir birim olan tuvaletlerin Ortaçağ Mimarisindeki özelliklerini tespit için da fazla veriye ihtiyaç bulunmaktadır

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YAVAŞ, D. A. (2009). ANADOLU SELÇUKLU MİMARİSİNDE TUVALET MEKÂNLARINA DAİR BAZI NOTLAR. Türklük Bilimi Araştırmaları, Sayı: 25, 215–241. https://ajindex.com/articles/708422

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (27)

  1. ALTUN, A., (1978), Anadolu’da Artuklu Devri Türk Mimarisinin Gelişmesi, İstanbul.
  2. ARIK, M. O., (1993), “Alanya İçkale Kazıları“, Prof. Dr. Yılmaz Önge Ar- mağanı, Selçuk Üniversitesi Selçuklu Araştırmaları Merkezi, (Ayrı Basım), Konya. s. 13-27.
  3. ARIK, R., (2000),
  4. Kubad-Abad, İstanbul.
  5. ARIK, R., (2001), “Kubadabad Sarayı (Bir Değerlendirme) ve Malanda Köşkü”, I. Uluslararası Selçuklu Kültür ve Medeniyeti Kongresi, Bildiriler, C. I, Konya s. 25-32.
  6. BAYHAN, M. A., (2007), “Ak Han (Goncalı Han)”, Anadolu Selçuklu Kervan- sarayları, (Ed: H. Acun), Ankara s. 287-304. BEHRENS-A.-D., (1997), “The Lion-Gazelle Mosaic at Khirbat al-Mafjar”, Muqarnas, Vol. XIV, Leiden. s. 11-18.
  7. CRESWELL, K. A. C., (1952),
  8. The Muslim Architecture Of Egypt, Vol. I, Ox- ford. CRESWELL, K. A. C., (1989), A Short Account of Early Muslim Architecture, (Rev. ed. Allan James W. Aldershot), Cairo. DENİZ, B., (2007), “Ağzıkara Han”, Anadolu Selçuklu Kervansarayları, (Ed: H. Acun), Ankara s. 321-347.
  9. DENKTAŞ, M., (2007), “Karatay Hanı”, Anadolu Selçuklu Kervansarayları, (Ed: H. Acun), Ankara. s. 359-381.
  10. DURUKAN, A., (2007), “Aksaray Sultan Hanı” Anadolu Selçuklu Kervansaray- ları, (Ed: H. Acun), Ankara. s. 141-161.
  11. ERTEN, S. F., (1940),
  12. Antalya Vilayeti Tarihi, İstanbul.
  13. ESEMENLİ, D., (1990),
  14. Sinop İli Türk Dönemi Mimarisi, İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, (Yayınlanmamış Doktora Tezi), İstanbul.
  15. GRABAR, O., (1998),
  16. İslam Sanatının Oluşumu, İstanbul.
  17. HERSEK, C. M., (1993), Fetihten Osmanlı Dönemine Kadar Sivas Şehri Anıt- ları, (G. Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü, Mimarlık Anabilim Dalı Yayınlan- mamış Doktora Tezi), Ankara.
  18. IŞIK, M. A., (2008) Çalı Dibinden Wc’ye, Ankara.
  19. İLTER, F., (1978) Osmanlılara Kadar Anadolu Türk Köprüleri, Ankara.
  20. KAHYA, Y. vd., (2002), Selçuklu Çağında Anadolu Sanatı, (Ed: D. Kuban), İstanbul KARPUZ, H., (1989), “Sahip Ata’nın Yaptırdığı İshaklı Han”, Antalya 3. Selçuklu Semineri (10-11 Şubat 1989)
  21. Bildiriler, İstanbul s. 82- 90. KONYALI, İ. H., (1974), Abideleri ve Kitabeleri ile Niğde Aksaray Tarihi, I, İstanbul.
  22. KURAN, A., (1969),
  23. Anadolu Medreseleri, I. Cilt, Ankara.
  24. ÖNGE, Y., (1995), Anadolu’da XII. ve XIII. Yüzyıl Türk Hamamları, Ankara.
  25. ÖZGÜÇ, T. -AKOK, M., (1956), “Sarı Han”, Belleten, S. XX, Ankara s. 379- 383. PEKTAŞ, K., (2007), “Çardak Han”, Anadolu Selçuklu Kervansarayları, (Ed: H. Acun), Ankara s. 161-175.
  26. SCHLUMBERGER, D., (1939), “Qasr al-Hayr“, Syrie, Vol. 20, Damascus. s. 195-373.
  27. SÖZEN, M., (1971), Diyarbakır’da Türk Mimarisi, İstanbul