KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Türklük Bilimi Araştırmaları / 2011 / Sayı: 29

İKİNCİ YENİ ŞİİRİNDE BİR YAŞAM ALANI OLARAK KENT ALGISI

İkinci Yeni Şiiri'nde Bir Yaşam Alanı Olarak Kent Algısı

Yrd. Doç. Dr. İbrahim TÜZER
Sayfa
403–420
Yayın Tarihi
2011-03-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Benleri etrafında örgülenen ve bireysel varlık alanlarına ulaşmalarına engel olan kente/modern dünyaya ait hususları yine “ben”lerinden hareketle dile getiren İkinci Yeni şairleri, sözü edilen gayretle aynı zamanda, Modern Türk Şiiri'nin sistemli bir yapı içerisinde kuramsallaşmasına da imkân tanımışlardır

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Var oluşunu bireysel sorgulamalarla anlamaya gayret edip kendi aydınlanmasını gerçekleştirebilmiş olan bir kimse için, yaşanılan kentin de mahallenin de sokağın da evin de farklı bir duyuş ve kabulleniş biçimi vardır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu şiir hareketinin içerisinde yer alan şairler, özellikle 1950 ve 1970 arasında meydana getirdikleri metinlerle, insanî tıkanmışlığı bizzat yaşayan ve kentlileşmeyle birlikte içi boşaltılan yaşam alanlarının huzursuzluğunu hisseden kimselerdir.
💡
Sonuç & Katkı:Benleri etrafında örgülenen ve bireysel varlık alanlarına ulaşmalarına engel olan kente/modern dünyaya ait hususları yine “ben”lerinden hareketle dile getiren İkinci Yeni şairleri, sözü edilen gayretle aynı zamanda, Modern Türk Şiiri'nin sistemli bir yapı içerisinde kuramsallaşmasına da imkân tanımışlardır
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Medeniyet · kent · Đkinci Yeni Şiiri

Özet

Var oluşunu bireysel sorgulamalarla anlamaya gayret edip kendi aydınlanmasını gerçekleştirebilmiş olan bir kimse için, yaşanılan kentin de mahallenin de sokağın da evin de farklı bir duyuş ve kabulleniş biçimi vardır. Dolayısıyla insanların yaşadıkları mekânla/kentle dünyayı anlamlandırmaları arasında mutlak bir ilişki söz konusudur. İkinci Yeni Şiiri, göçebelikten kurtulup kenti bir yaşam alanı olarak kabul eden insanı merkeze alır. Bu insanın yaşanmışlığını, zedelenmişliğini, mecbur bırakılmışlığını ve insanî tarafının geri plâna itilerek modern tüketimin öznesi haline getirilişini şiirselleştiren bir hareket olarak belirmektedir. Bu şiir hareketinin içerisinde yer alan şairler, özellikle 1950 ve 1970 arasında meydana getirdikleri metinlerle, insanî tıkanmışlığı bizzat yaşayan ve kentlileşmeyle birlikte içi boşaltılan yaşam alanlarının huzursuzluğunu hisseden kimselerdir. Benleri etrafında örgülenen ve bireysel varlık alanlarına ulaşmalarına engel olan kente/modern dünyaya ait hususları yine “ben”lerinden hareketle dile getiren İkinci Yeni şairleri, sözü edilen gayretle aynı zamanda, Modern Türk Şiiri'nin sistemli bir yapı içerisinde kuramsallaşmasına da imkân tanımışlardır

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TÜZER, Y. D. D. İ. (2011). İKİNCİ YENİ ŞİİRİNDE BİR YAŞAM ALANI OLARAK KENT ALGISI. Türklük Bilimi Araştırmaları, Sayı: 29, 403–420. https://ajindex.com/articles/708324

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (40)

  1. AYHAN, Ece (2008), Bütün Yort Savul’lar – Toplu Şiirler, YKY, İstanbul.
  2. AYHAN, Ece (2002), “Ayağa Kalkarak ‘İkinci Yeni’ Akımı”, Bir Şiirin Bakır Çağı, YKY, İstanbul.
  3. BACHELARD, Gaston (1996), Mekânın Poetikası, (çev. Aykut Derman), Kesit Yayınları,
  4. İstanbul.
  5. CANSEVER, Edip (2007), Sonrası Kalır II – Bütün Şiirleri, YKY, İstanbul.
  6. CANSEVER, Edip (2008), Sonrası Kalır I – Bütün Şiirleri, YKY, İstanbul. CEMAL Süreya, (2008), Sevda Sözleri – Bütün Yapıtları Şiirler, YKY, İstanbul.
  7. CEVİZCİ, Ahmet (2005),
  8. Felsefe Sözlüğü, Paradigma Yayınları,
  9. İstanbul.
  10. CÜCELOĞLU, Doğan (2005), Özüne Yabancılaşmış İnsanların Oluşturduğu ‘Mış Gibi’ Yaşamlar, Remzi Kitabevi,
  11. İstanbul.
  12. ECO, Umberto (1996), Anlatı Ormanlarında Altı Gezinti, (çev. K. Atakay), Can Yayınları,
  13. İstanbul.
  14. GASSET, Ortega Y (1999), İnsan ve Herkes, (çev. N. G. Işık), Metis Yayınları,
  15. İstanbul.
  16. İBN HALDUN (2004),
  17. Mukaddime, Haz. S. Uludağ, Dergâh Yayınları,
  18. İstanbul.
  19. JUNG, Carl Gustav (2003), Dört Arketip, (çev, Z. A. Yılmazer), Metis Yayınları,
  20. İstanbul.
  21. MARSHALL, Gordon (1999), Sosyoloji Sözlüğü, (çev. O. Akınhay-D. Kömür- cü), Bilim ve Sanat Yayınları,
  22. Ankara.
  23. MARTİNDALE, Don (2005), “Şehir Kuramı”, Şehir ve Cemiyet. Çev. F. Oruç, İz Yayınları,
  24. İstanbul.
  25. SENNETT, Richard (2002),
  26. Ten ve Taş, Çev. T. Birkan, Metis Yayınları,
  27. İstan- bul. SİMMEL, Georg (2005), “Metropol ve Zihinsel Yaşam”, Şehir ve Cemiyet, Çev. A. Aydoğan, İz Yayınları,
  28. İstanbul.
  29. SHAYEGAN, Daryush (1991), Yaralı Bilinç, (çev. H. Bayrı), Metis Yayınları,
  30. İstanbul.
  31. STEİNER, George (2003), Heidegger, (çev. S. Sahra), Hece Yayınları,
  32. Ankara.
  33. SVENDSEN, Lars Fr. H. (2008), Sıkıntının Felsefesi, (çev. M. Erşen), Bağlam Yayınları,
  34. İstanbul.
  35. TATCI, Mustafa (1998), Yûnus Emre Dîvânı II Tenkitli Metin, MEB Yayınları,
  36. İstanbul.
  37. UYAR, Turgut (2002), Büyük Saat – Bütün Şiirleri, YKY, İstanbul.
  38. WİRTH, Louis (2002), “Bir Yaşam Biçimi Olarak Kentlileşme”, 20. Yüzyıl Ken- ti, (çev. B. Duru-A. Alkan), İmge Yayınları,
  39. Ankara.
  40. YALOM, Irvın (2001), Varoluşçu Psikoterapi, (çev. Z. İyidoğan Babayiğit), Kabalcı Yayınları, İstanbul.