Dergiler / Universal Journal of History and Culture / 2020 / Cilt: 2 - Sayı: 2

Psikotarihin Tarihi: Yaklaşımlar ve Tartışmalar

History of Psychohistory: Approaches and Discussions

Sayfa
131–152
Yayın Tarihi
2020-10-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Freud’dan Erikson’a, Lifton’dan Kohut’a tarihe çeşitli psikoloji yönelimleriyle yaklaşan bir alan olarak iktisat, sosyal ya da kültürel tarih kadar geniş kapsamlı bir etkinliğe ulaşamamışsa da bugüne kadar psikotarihin varlığını korumuş ve hatta farklı yaklaşımlar geliştirebilmiş olması bile kanımızca alan üzerine odaklanmak için yeterli bir gerekçedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:1960’lardan itibaren psikotarih aracılığıyla, tarih biliminin geçmişi anlamak için tarihsel olay ve olgulara yöneltilen “nasıl” sorusunun cevabı psikolojik motivasyon merkezli olarak aranmaya başlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Erik Erikson’un Young Man Luther (1958) adlı eseri ise ilk akademik psikotarih çalışması olarak kabul edilmiş ve Erikson psikotarihin kurucu babası olarak görülmüştür.
💡
Sonuç & Katkı:Freud’dan Erikson’a, Lifton’dan Kohut’a tarihe çeşitli psikoloji yönelimleriyle yaklaşan bir alan olarak iktisat, sosyal ya da kültürel tarih kadar geniş kapsamlı bir etkinliğe ulaşamamışsa da bugüne kadar psikotarihin varlığını korumuş ve hatta farklı yaklaşımlar geliştirebilmiş olması bile kanımızca alan üzerine odaklanmak için yeterli bir gerekçedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Lloyd deMause · Charles Strozier · Psikoloji

Özet

1960’lardan itibaren psikotarih aracılığıyla, tarih biliminin geçmişi anlamak için tarihsel olay ve olgulara yöneltilen “nasıl” sorusunun cevabı psikolojik motivasyon merkezli olarak aranmaya başlanmıştır. Psikanalizin kurucu babası Freud yaygın bir şekilde ilk psikotarih (ve psikobiyografi) çalışmasının da sahibi olarak kabul edilmektedir. Erik Erikson’un Young Man Luther (1958) adlı eseri ise ilk akademik psikotarih çalışması olarak kabul edilmiş ve Erikson psikotarihin kurucu babası olarak görülmüştür. Freud’dan Erikson’a, Lifton’dan Kohut’a tarihe çeşitli psikoloji yönelimleriyle yaklaşan bir alan olarak iktisat, sosyal ya da kültürel tarih kadar geniş kapsamlı bir etkinliğe ulaşamamışsa da bugüne kadar psikotarihin varlığını korumuş ve hatta farklı yaklaşımlar geliştirebilmiş olması bile kanımızca alan üzerine odaklanmak için yeterli bir gerekçedir.

Abstract

Since the 1960s, through the agency of psychohistory, the answers to the "how" question, which is directed to historical events and facts in order to understand the past, has been searched via psychological motivations being at the centre. Freud, the founding father of psychoanalysis, is widely regarded as the author of the first psychohistory (and psychobiography) study. Yet, E. Erikson's Young Man Luther (1958) is accepted as the first academic psychohistory study, and Erikson is seen as the founding father of psychohistory. Psychohistory, from Freud to Erikson and Lifton to Kohut, as a field that approaches history with various psychology-oriented methods, has not yet reached the level of comprehensive scopes and activities of economic, social, and cultural history. However, it is worth pointing out that, psychohistory has preserved its existence and even developed different approaches until today which is sufficient justification for focusing on the field.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ODABASI, H. Y. (2020). Psikotarihin Tarihi: Yaklaşımlar ve Tartışmalar. Universal Journal of History and Culture, Cilt: 2 - Sayı: 2, 131–152. https://ajindex.com/articles/70832

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. Arıboğan, D. Ü. (2020a). Bir politik anamnesis örneği olarak Ayasofya’nın ibadete açılması meselesi. In Travmaların gölgesinde politik psikoloji. İnkılap Yayınevi.
  2. Arıboğan, D. Ü. (2020b). Politik karar, tutum ve davranışlarımızı bireyselden toplumsala uzanan bir yelpazede anlama ve açıklama kılavuzu olarak politik psikoloji. ÜÜ. Sosyal Bilimler Dergisi, 10. Binion, R. (2001). Psychohistory. International Encyclopedia of the Social & Behavioral Sciences. Bloch, M. (2018). Tarih savunusu veya tarihçilik mesleği (A. Berktay, Trans.). İstanbul:
  3. İletişim Yayınları.
  4. Braudel, F. (2018). Akdeniz ve Akdeniz dünyası (M. A. Kılıçbay, Trans.). İstanbul:
  5. Doğu Batı Yayınları.
  6. Buckley, N. L. (1976). Book review. Pacific Historical Review, 45(4). Burke, P. (2006). Fransız tarih devrimi: Annales okulu (M. Küçük, Trans.). İstanbul:
  7. Doğu Batı Yayınları.
  8. Burke, P. (2019). Sosyoloji ve tarih (M. T. Akad, Trans.). İstanbul:
  9. Islık Yayınları.
  10. Çelikkol, A. (2002). Tarih psikiyatri divanında. İstanbul:
  11. Stüdyo İmge Kitap. Çevik, A. (2007). Politik psikoloji. Ankara: Dost Kitabevi. Cliospsyche. (17.07.2020). Retrieved from https://cliospsyche.org/aboutus
  12. Collingwood, G. (1990). Tarih tasarımı (K. Dinçer, Trans.). İstanbul:
  13. Ara Yayıncılık. DeMause, L. (1982a). The emotional life of nations. New York: Karnac Book. DeMause, L. (1982b). Foundations of psychohistory. Londra: Creative Roots Pub. DeMause, L. (1997). The psychogenic theory of history. The Journal of Psychohistory, 25(2). DeMause, L. (1998). The history of child abuse. The Journal of Psychohistory, 25(3). DeMause, L. (2002). The emotional life of nations. New York: Karnac Book. Elovitz, P. (2018). The making of psychohistory. UK: Routledge. Fevbr, L. (2001). Uygarlık, kapitalizm ve kapitalistler (M. A. Kılıc¸bay, Trans.). Ankara:
  14. İmge Kitabevi.
  15. Fuchsman, K. (2012). Interdisciplines and interdisciplinarity: Political psychology and psychohistory compared. Issues in Integrative Studies, 30. Göka, A. (2006). Türk grup davranışı. İstanbul:
  16. Aşina Kitaplar. Hobsbawm. (1999). Tarih ¨uzerine (O. Akınhay, Trans.). İstanbul: Bilim Sanat Yayınları. Issp. (15.08.2020). Retrieved from https://www.ispp.org/
  17. Kurth, W. (2014). Attachment theory and psychohistory. The Journal of Psychohistory, 41(3). Kushner, H. I. (1993). Taking Erikson’s identity seriously: Psychoanalyzing the psychohistorian. The Psychohistory Review, 22. Lawton, H. (1998). The psychohistorian’s handbook. New York: The Psychohistory Press.
  18. Lawton, H. (2014). Psychohistor