Dergiler / Universal Journal of History and Culture / 2022 / Cilt: 4 - Sayı: 1

Klasik Dönem Osmanlı Kimliğinin Yönetsel ve Ekonomik Motivasyonlarına Dair Psikopolitik Saptamalar

Psychopolitical Determinations on the Administrative and Economic Motivations of Classical Period Ottoman Identity

Sayfa
39–63
Yayın Tarihi
2022-04-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Osmanlı Rum’u, Osmanlı Ermenisi, Osmanlı Yahudisi gibi objektif temsiller, Osmanlı grubundaki ikili kimlik oluşumlarının en somut göstergeleri arasında okunabilir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın temel tezi, klasik dönemde Osmanlı coğrafyasındaki siyasi, ekonomik, sosyal, kültürel yapılar ve gündelik ilişki ağları içinde bir Osmanlı üst kimliğinin şekillenmiş olduğudur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu saptama, tarih disiplini için yeni değildir.
💡
Sonuç & Katkı:Osmanlı Rum’u, Osmanlı Ermenisi, Osmanlı Yahudisi gibi objektif temsiller, Osmanlı grubundaki ikili kimlik oluşumlarının en somut göstergeleri arasında okunabilir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:İkili Kimlik · Kolektif Kimlik · Osmanlı İmparatorluğu

Özet

Bu çalışmanın temel tezi, klasik dönemde Osmanlı coğrafyasındaki siyasi, ekonomik, sosyal, kültürel yapılar ve gündelik ilişki ağları içinde bir Osmanlı üst kimliğinin şekillenmiş olduğudur. Bu saptama, tarih disiplini için yeni değildir. Ancak bu çalışmada Osmanlı üst kimliği ilk kez sosyal psikoloji ve sosyoloji biliminin kuram ve kavramları ışığında disiplinlerarası bir perspektifle ele alınmaktadır. Buna göre; grup üyelerinin temas ve ilişkilerini düzenleyen klasik dönem Osmanlı’nın kurumsal yapı ve örgütlenmesinin, ikili kimlik modelinin gelişimine uygun bir görünüm arz ettiği görülmektedir. Osmanlı egemenliği altında biçimlenmiş olan bu kapsayıcı örgütlenme modeli, alt kimliklerden vazgeçmeyi gerektirmeyen niteliğiyle grup içinde birleşmeye/bütünleşmeye yönelik olumlu tutumların oluşumunu güçlendirmiş, grup üyelerinin hem alt hem de üst grup kimliğiyle eş zamanlı özdeşleşme yaşamasına katkı sağlamıştır. Osmanlı Rum’u, Osmanlı Ermenisi, Osmanlı Yahudisi gibi objektif temsiller, Osmanlı grubundaki ikili kimlik oluşumlarının en somut göstergeleri arasında okunabilir.

Abstract

The main aim of this study is to analyze the construction process of the Ottoman large group identity within the framework of political, economic, social, cultural structures and the social networks during the classical period. This approach is not new to the discipline of history. However, in this study, we discuss the formation of Ottoman large group identity through an interdisciplinary perspective using theories and concepts of social psychology and sociology. The argument is that the institutional structure and organization of the Ottoman Empire, which regulated the interactions and relations of different social group members, led to the development of a dual identity model. This inclusive organization model, which was shaped by Ottoman rule, strengthened the formation of positive attitudes toward unification/integration between the groups, while preserving sub-identities, and contributing to the simultaneous identification of group members with both superordinate and sub-group identities. Objective representations such as Ottoman Greek, Ottoman Armenian, and Ottoman Jew can be perceived as the most concrete examples of dual identity formations within Ottoman society.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ODABASI, H. Y., ARIBOĞAN, D. Ü. (2022). Klasik Dönem Osmanlı Kimliğinin Yönetsel ve Ekonomik Motivasyonlarına Dair Psikopolitik Saptamalar. Universal Journal of History and Culture, Cilt: 4 - Sayı: 1, 39–63. https://ajindex.com/articles/390018

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (26)

  1. Akdağ, M. (2010). Türkiye’nin İktisadi ve İçtimai Tarihi, İstanbul:
  2. YKY. Aydoğdu, M. (2016). Ortaçağ feodal mülkiyet anlayışı ve Osmanlı hukukundaki toprak sisteminin Türk hukukundaki tarımsal işletmelerin mirasçılara o¨zgülenmesine etkileri. D.E.Ü. Hukuk Fakültesi Dergisi, 17(2), 1-26.
  3. Berkes, N. (1972). 100 Soruda Türkiye İktisat Tarihi I. İstanbul:
  4. Gerçek Yayınevi.
  5. Berkes, N. (2002). Türkiye’de Çağdaşlaşma. A. Kuyaş, (Ç ev.). İstanbul:
  6. Yapı Kredi Yayınları.
  7. Binici, U. (2013). Anthony Giddens’ın Yapılaşma Teorisinde Eylem Sorunsalı. Doktora Tezi, Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyoloji Anabilim Dalı, Aydın. Bottomore, B. T. (2000). Toplumbilim. Ü. Oskay (Ç ev.). İstanbul:
  8. Der Yayınları.
  9. Dovidio, F. J., Gaertner, S. L., Saguy, T. (2007). Another view of “we”: Majority and minority group perspectives on a common ingroup identity. European Review of Social Psychology, 18(1), 296-330.
  10. Eldem, E., Goffman, D., Masters, B. (2000). Doğu ile Batı Arasında Osmanlı Kenti Halep, İzmir ve İstanbul. İstanbul:
  11. Tarih Vakfı Yurt Yayınları.
  12. Emecen, F. (2018). Osmanlı Klasik Çağında Hanedan Devlet ve Toplum. İstanbul:
  13. Kapı Yayınları.
  14. Emecen, F. (1997). Unutulmuş Bir Cemaat Manisa Yahudileri. İstanbul:
  15. Eren Yayınları.
  16. Eniç, D. (2019). Karşıtlıktan ortaklığa: Önyargıyı azaltma yolu olarak yeniden sınıflandırma. Nesne, 7 (14), 102- 126. Ercan, Y. (2001). Osmanlı Yönetiminde Gayrimüslimler. Ankara:
  17. Turhan Kitabevi.
  18. Faroqhi, S. (1998). Osmanlı Kültürü ve Gündelik Yaşam. E. Kılıç (Çev.). İstanbul:
  19. Tarih Vakfı Yurt Yayınları.
  20. Faroqhi, S. (2018). Osmanlı Şehirleri ve Kırsal Hayat. E. S. Özcan (Çev.). İstanbul:
  21. Doğu Batı Yayınları.
  22. Fromm, E. (2001). İtaatsizlik Üzerine. N. Soysal (Ç ev.). İstanbul:
  23. Kariyer Yayıncılık. Gaertner, L. S., Dovidio, J. F., Anastasio, P. A., Bachman, B. A., Rust, M. C. (1993). The common ingroup identity model: recategorization and the reduction of intergroup bias. European Review of Social Psychology, 4, 1-26.
  24. Gaertner, L. S., Mann, J. A., Dovidio, J. F., Murrell, A. J., Pomare, M. (1990). How does Cooperation reduce intergroup bias? Journal of Personality and Social Psychology, 59(4), 692-704.
  25. Gaertner, L. S., Dovidio, J. F., Banker, B. S., Houlette, M., Johnson, K. M., McGlynn, E. A. (2000). Reducing intergroup conflict: From superordinate goals to decategorization, recategorization, and mutual differentiation. Group Dynamics: Theory, Research, and Practice, 4(1), 98-114.
  26. Genç, M. (2007). Osmanlılar-sosyal hayat. TDV İslˆam An