Dergiler / Türkbilig / 2009 / Sayı: 17

Arap Harfli Yazının Yanlış Yorumlanmasıyla Standartlaşmış Kelimeler

The Words Standardized Through İncorrect Commeting Of The Writing With Arabic Letters

Seyfullah Türkmen(Bozok Üniversitesi.)
Sayfa
146–157
Yayın Tarihi
2009-01-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu yazıda Arap harfli yazının yanlış yorumlamasıyla oluşan kelimeler üzerinde durulacak ve bunun sebepleri izah edilmeye çalışacaktır

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Yazı, yorumlama ile bir anlam ifade etmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu yorum her zaman doğru biçimde yapılamamaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu yazıda Arap harfli yazının yanlış yorumlamasıyla oluşan kelimeler üzerinde durulacak ve bunun sebepleri izah edilmeye çalışacaktır
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:yazı · yorum · imlâ

Özet

Yazı, yorumlama ile bir anlam ifade etmektedir. Bu yorum her zaman doğru biçimde yapılamamaktadır. Bu yazıda Arap harfli yazının yanlış yorumlamasıyla oluşan kelimeler üzerinde durulacak ve bunun sebepleri izah edilmeye çalışacaktır

Abstract

Script gains a function only when it is correctly read. However, it is not always the case. This study, focusing on the incorrectly read Arabic script, explains how some words have gained different, misinterpreted forms in comparison to their originals

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Türkmen, S. (2009). Arap Harfli Yazının Yanlış Yorumlanmasıyla Standartlaşmış Kelimeler. Türkbilig, Sayı: 17, 146–157. https://ajindex.com/articles/707089

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. AKARSU, Bedia (1998), Dil-Kültür Bağlantısı, İstanbul: İnkılâp Yayınları.
  2. ATEŞ, Ahmed (1940-1942), “Metin Tenkidi Hakkında (Dasitan-ı Tevarih-i Âl-i Osman Münasebeti ile)”, Türkiyat Mecmuası, c.VII-VIII: 253-267.
  3. BAYRAM, Mikail (1995), Ahi Evren (Tasavvufî Düşüncenin Esasları), Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
  4. ÇEBİ, İhsan Sabri (1997), “Yabancı Kökenli bazı kelimelerdeki Ses Değişmeleri Üzerine”, Türk Dili, 547 (Temmuz): 15-17.
  5. KARA, Mehmet (2004), Ayrı Düşmüş Kelimeler, Ankara: Çağlar Yayınları.
  6. KARAAĞAÇ, Günay (2002), Dil, Tarih ve İnsan, Ankara: Akçağ Yayınları.
  7. KORKMAZ, Zeynep (1995), Türk Dili Üzerine Araştırmalar II, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  8. PAKALIN, İsmet Zeki (1983), Osmanlı Tarih Deyimleri ve Terimleri Sözlüğü I-III, Ankara: Millî Eğitim Bakanlığı Yayınları.
  9. SAUSSURE, Ferdinand de (1985), Genel Dilbilim Dersleri, (Çev.: Berke Vardar), Ankara: Birey-Toplum Yayınları.
  10. TOKATLI, Ümit (2004), “Türkçenin Yazımında Enteresan Bir Harf: Güzel H”, V. Uluslar arası Türk Dili Kurultayı Bildirileri, Ankara: 2877-2880.
  11. TOPARLI, Recep (1996), “Türkçemizdeki Galat Sözler”, Türk Dili, 540 (Terim Özel Sayısı): 607-618.
  12. , (2000), Lehce-i Osmânî, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları,.
  13. TOPARLI, Recep-Belgin TEZCAN AKSU-Canan Selvi KANOĞLU-Seyfullah TÜRKMEN (2004), Resimli Türkçe Kamus, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  14. Türkçe Sözlük (2005), (10. baskı), Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  15. UĞURLU, Mustafa (2004), “Zur Rolle der Scrift bei der Standardisierung in der Sprache”, Zeynep Korkmaz Armağanı, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  16. YİNANÇ, Refet (1989), Dulkadir Beyliği, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.