Dergiler / Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2021 / Sayı: 52

Pisidia Antiokheia Kenti Atriumlu Ev’de Ele Geçen Sikkeler

Sayfa
201–215
Yayın Tarihi
2021-04-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada öncelikle Atriumlu Ev’de yapılan kazılarda ele geçen sikkeler dönemsel olarak değerlendirilmekte ve ardından da sikkelerin incelendiği bir katalog bölümüyle son bulmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Antiokheia kenti, Isparta İli, Yalvaç ilçesinin yaklaşık 1 km kuzeydoğusunda Sultan Dağı’nın güney yamaçlarında yedi tepeden oluşan bir alanda kurulmuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Kentte Nymphaeum’un güneybatısında yer alan Atriumlu Ev’de kazı çalışmaları 2013 yılında başlatılmış ve 2016 yılında tamamlanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada öncelikle Atriumlu Ev’de yapılan kazılarda ele geçen sikkeler dönemsel olarak değerlendirilmekte ve ardından da sikkelerin incelendiği bir katalog bölümüyle son bulmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2013 · 61 adet
⚙️Değişkenler:Pisidia Antiokheia · Atriumlu Ev · Geç Roma

Özet

Antiokheia kenti, Isparta İli, Yalvaç ilçesinin yaklaşık 1 km kuzeydoğusunda Sultan Dağı’nın güney yamaçlarında yedi tepeden oluşan bir alanda kurulmuştur. Kentte Nymphaeum’un güneybatısında yer alan Atriumlu Ev’de kazı çalışmaları 2013 yılında başlatılmış ve 2016 yılında tamamlanmıştır. Bu çalışmada Atriumlu Ev’de gerçekleştirilen bilimsel arkeolojik kazılarda ele geçen 61 adet sikke incelenecektir (2015 yılında 59 adet ve 2016 yılında 2 adet). Hepsi bronz olan çalışma kapsamındaki tanımı yapılabilen bu sikkelerin dönemsel dağılımı şöyledir: Roma Eyalet 1, Geç Roma 9, Bizans 33 ve teşhis edilemeyen 18 adettir. Bu sikkeler içerisinde en erken tarihli sikke MS 251-253 ve en geç tarihli sikke ise 1042?-c.1050’dir. Atriumlu Ev’de ele geçen sikkeler, arkeolojik buluntular ve mimari izler yapının Roma İmparatorluk Döneminden 12. yüzyıla kadar dönemsel onarımlar geçirerek kullanım gördüğüne işaret etmektedir. Kentte ele geçen sikkelerin dönemlerine göre çalışılması, kentin ekonomik ve siyasal hareketliliği konusunda bilgiler sunmaktadır. Bu çalışmada öncelikle Atriumlu Ev’de yapılan kazılarda ele geçen sikkeler dönemsel olarak değerlendirilmekte ve ardından da sikkelerin incelendiği bir katalog bölümüyle son bulmaktadır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SANCAKTAR, H. (2021). Pisidia Antiokheia Kenti Atriumlu Ev’de Ele Geçen Sikkeler. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı: 52, 201–215. https://ajindex.com/articles/702004

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Akış, E. (2011). Yalvaç Müzesi’nde Yer Alan Pisidia Antiocheiası Roma Koloni Sikkeleri (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Süleyman Demirel Üniversitesi.
  2. Isparta. Aktaş, M. (2006). Pisidia Antiocheia’sı Kent Sikkeleri (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Selçuk Üniversitesi.
  3. Konya. Altınoluk, S. (2010). Eskiçağ'da Irmak Tanrıları: Türkiye Trakyası ve Anadolu [River Gods in Antiquity: Eastern Thrace and Anatolia]. İstanbul: Türk Eskiçağ Bilimleri Enstitüsü. Baydur, N. (1998). Roma Sikkeleri. İstanbul:
  4. Arkeoloji ve Sanat. Butcher, K. (2003).
  5. Small Change in Ancient Beirut, The Coin Finds from BEY 0006 and BEY 045: Persian Hellenistic, Roman and Byzantine Periods, Berytus 45-46.
  6. Faculty of Arts and Sciences, American University of Beirut. Calder, W. M. (1912).
  7. Colonia Caesareia Antiocheiai, JRS II, 78-109.
  8. Cohen, G. M. (1978). Seleucid Colonies: Studies in Founding, Administration and Organization, Historia, Einzelshriften, Heft 30: Wiesbaden: Steiner. Cohen, G. M. (1995). The Hellenistic Settlements in Europe, the Islands, and Asia Minor. Berkeley: University of California Press.
  9. Demirel-Gökalp, Z. (2007). Yalvaç Müzesi Bizans Sikkeleri (Yayınlanmamış Doktora Tezi), Anadolu Üniversitesi.
  10. Eskişehir. Demirel-Gökalp, Z. (2009). Yalvaç Müzesi Bizans Sikkeleri. Ankara: Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü. DOC I. Bellinger, A. R. ‒ Grierson, P. (1966). Catalogue of the Byzantine Coins in the Dumbarton Oaks Collection and in the Whittemore Collection, Vol. 1, Anastasius I to Maurice, 491-602, Dumbarton Oaks Center for Byzantine Studies. Washington: D.C. DOC II/1. Bellinger, A. R. ‒ Grierson, P. (1968). Catalogue of the Byzantine Coins in the Dumbarton Oaks Collection and in the Whittemore Collection, Phocas to Theodosius III 602-717,
  11. Phocas and Heraclius, Vol. 2 Part I, Dumbarton Oaks Center for Byzantine Studies. Washington: D.C. DOC II/2. Bellinger, A. R. ‒ Grierson, P. (1968). Catalogue of the Byzantine Coins in the Dumbarton Oaks Collection and in the Whittemore Collection, Phocas toTheodosius III, 602-717, Heraclius Constantine to Theodosius III (641-617),Vol. 2 Part 2, Dumbarton Oaks Center for Byzantine Studies. Washington: D.C. DOC III/2. Bellinger, A. R. ‒ Grierson, P. (1973). Catalogue of the Byzantine Coins in the Dumbarton Oaks Collection and in the Whittemore Collection, Leo III to Nicephorus III 717-1081, Vol. 3 Part 2, Dumbarton Oaks Center for Byzantine Studies. Washington: D.C. Guest, P. (2012).
  12. The Production, Supply and Use of Late Roma