Dergiler / Mütefekkir / 2015 / Cilt: 2 - Sayı: 3

Kemal Paşazade’nin Fî Fadîleti’l-Lisâni’l-Fârisî Adlı Risalesinde Fars Diline Ait Görüşleri

Kemal Pashazâde’s Views About Persian Language In His Pamphlet Called “Fî Fadîletı’l-Lisâni’l-Fârisî

Sayfa
177–181
Yayın Tarihi
2015-06-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Süleyman’ın Arapçadan sonra en fasîh ve en gelişmiş dünya dilinin Farsça olduğunu ifâde etmek için kaleme aldığı “fî Fadîleti’l-Lisâni’l-Fârisî ale’l-Elsineti sive’l-Lisâni’l-Arabî” adlı risalesini konu edinmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, Yavuz Sultan Selim’e ‘kazasker’lik, Kanûnî Sultan Süleyman’a ‘şeyhulislam’lık yapmış olan, Türk, Arap ve Fars dillerinde üç yüzden fazla kitap ve risaleyi kaleme almış olan, dedesine nispetle Kemal Paşazâde ve İbn-i Kemâl (1468-1534) künyeleriyle şöhret kazanan Şemseddin Ahmed b.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışma, Yavuz Sultan Selim’e ‘kazasker’lik, Kanûnî Sultan Süleyman’a ‘şeyhulislam’lık yapmış olan, Türk, Arap ve Fars dillerinde üç yüzden fazla kitap ve risaleyi kaleme almış olan, dedesine nispetle Kemal Paşazâde ve İbn-i Kemâl (1468-1534) künyeleriyle şöhret kazanan Şemseddin Ahmed b.
💡
Sonuç & Katkı:Süleyman’ın Arapçadan sonra en fasîh ve en gelişmiş dünya dilinin Farsça olduğunu ifâde etmek için kaleme aldığı “fî Fadîleti’l-Lisâni’l-Fârisî ale’l-Elsineti sive’l-Lisâni’l-Arabî” adlı risalesini konu edinmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışma, Yavuz Sultan Selim’e ‘kazasker’lik, Kanûnî Sultan Süleyman’a ‘şeyhulislam’lık yapmış olan, Türk, Arap ve Fars dillerinde üç yüzden fazla kitap ve risaleyi kaleme almış olan, dedesine nispetle Kemal Paşazâde ve İbn-i Kemâl (1468-1534) künyeleriyle şöhret kazanan Şemseddin Ahmed b. Süleyman’ın Arapçadan sonra en fasîh ve en gelişmiş dünya dilinin Farsça olduğunu ifâde etmek için kaleme aldığı “fî Fadîleti’l-Lisâni’l-Fârisî ale’l-Elsineti sive’l-Lisâni’l-Arabî” adlı risalesini konu edinmektedir.

Abstract

This study is about the pamphlet “fî Fadîleti’l-Lisâni’l-Fârisî ale’l-Elsineti sive’l-Lisâni’l-Arabî” written by Shemseddin Ahmed bin Suleyman, who was the qadi ‘asker of Yavuz Sultan Selim and shaykh al-islam of Kanuni Sultan Suleyman, who authored more than 300 works in Arabic, Persian and Turkish, and who was famous for his epithet “İbn Kemâl” or “Kemal Pashazâde” due to his grandfather in order to express that Persian is the second most fluent and developed language in the world after Arabic.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BAYER, İ. (2015). Kemal Paşazade’nin Fî Fadîleti’l-Lisâni’l-Fârisî Adlı Risalesinde Fars Diline Ait Görüşleri. Mütefekkir, Cilt: 2 - Sayı: 3, 177–181. https://ajindex.com/articles/693651

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (1)

  1. » Ali el-Kari, Ebü'l-Hasan Nureddin Ali b. Sultan Muhammed (1014/1606), el-Esrarü'l-Merfua fi'l Ahbari'l-Mevzua, thk. Muhammed b. Lutfî es-Sabbâğ, Dârü'l-Emane, Beyrut, 1971. » İbn-i Kemâl Paşazâde, Şemseddîn Ahmed b. Süleymân, Resâil-i İbn-i Kemâl,, nşr. Ahmed Cev- det, İstanbul, 1316. (626/1229), 1906/1324, Kahire, Matbaatü‘s-Saade, Horasan maddesi. sale Yayınları, İstanbul, 1995. » Muhammed b. Hasen eş-Şeybânî, el-Asl, thk. Ebu‘l-Vefa el-Efgani, Karaçi: İdâretü‘l-Kur‘an ve‘l- Ulûmi‘l-İslamiyye. » Muhammed bin Ahmed Ebu Selh es-Serahsi, el-Mebsut, Dâru‘l-Ma‘rife, Beyrut, 1993. » Saîd Hüseyin Bâğcivân, Şeyhu‘l-İslâm İbn Kemâl Paşa, Daru‘l-Kutubi‘l-İlmiyye, Beyrut,1426. » eş-Şevkani, Ebû Abdullah Muhammed b. Ali b. Muhammed el-Havlani (1250/1834), el Fevaidü'l-Mecmua fi'l-Ehâdîsi'l-Mevzua, thk. Abdurrahman b. Yahyâ el-Yemani, Mektebetü's- Sünneti'l-Muhammed, Kahire, 1960. » Yakut el-Hamevi, Ebû Abdullah Şehabeddin Yakut b. Abdullah (626/1229), Mucemü‘l Buldan,), Matbaatü‘s-Saade, Kahire, 1906/1324. » ez-Zemahşerî, el-Keşşâf an Hakâik-i Gavâmidi‘t-Tenzîli ve Uyûni‘l-Ekâvîli fî Vucûhi‘t-Te‘vîl, Dâru‘l-Kutubi‘l-İlmiyye, Beyrut, 1424.