Dergiler / Marifetname / 2016 / Cilt: 3 - Sayı: 1

Buhârî’nin “Kâle Ba’du’n-Nâs” İfadesi İle İlgili Tartışmalar ve Bu İfadenin Yer Aldığı Konular

Sayfa
31–64
Yayın Tarihi
2016-10-16
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu makalede, el-Câmiu’s-Sahîh’te yer alan bazı insanlar dedi ki... (kâle ba’du’n-nâs) ifadesi ile ilgili yapılan tartışmalar üzerinde durulacak, ayrıca bu ifadelerin yer aldığı konulara da değinilerek bu ifadeden kimin ya da kimlerin kastedilmiş olabileceği tespit edilmeye çalışılacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Buhârî, fıkıh konularına göre tasnife tabi tuttuğu ‘el-Câmiu’s-Sahîh’ adlı eserinde, on dört meselede yirmi beş defa, bazı insanlar dedi ki... (kâle ba’du’n-nâs) ifadesini kullanarak karşıt görüştekilere itirazını dile getirmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu nedenle bazı Hanefî âlimleri ile Buhârî’yi destekleyenler arasında günümüze dek süren canlı tartışmalar yaşanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu makalede, el-Câmiu’s-Sahîh’te yer alan bazı insanlar dedi ki... (kâle ba’du’n-nâs) ifadesi ile ilgili yapılan tartışmalar üzerinde durulacak, ayrıca bu ifadelerin yer aldığı konulara da değinilerek bu ifadeden kimin ya da kimlerin kastedilmiş olabileceği tespit edilmeye çalışılacaktır.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Buhârî · Ebû Hanîfe · Kâle Ba’du’n-Nâs

Özet

Buhârî, fıkıh konularına göre tasnife tabi tuttuğu ‘el-Câmiu’s-Sahîh’ adlı eserinde, on dört meselede yirmi beş defa, bazı insanlar dedi ki... (kâle ba’du’n-nâs) ifadesini kullanarak karşıt görüştekilere itirazını dile getirmiştir. Buhârî’nin, bu kapalı ifadeyle Ebû Hanîfe’yi kastettiği yönünde yaygın bir kanaat hâsıl olmuş, ayrıca bu ifadenin küçük düşürücü bir tutum olduğu algısı hâkim olmuştur. Bu nedenle bazı Hanefî âlimleri ile Buhârî’yi destekleyenler arasında günümüze dek süren canlı tartışmalar yaşanmıştır. Bu makalede, el-Câmiu’s-Sahîh’te yer alan bazı insanlar dedi ki... (kâle ba’du’n-nâs) ifadesi ile ilgili yapılan tartışmalar üzerinde durulacak, ayrıca bu ifadelerin yer aldığı konulara da değinilerek bu ifadeden kimin ya da kimlerin kastedilmiş olabileceği tespit edilmeye çalışılacaktır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SEVGİL, H. (2016). Buhârî’nin “Kâle Ba’du’n-Nâs” İfadesi İle İlgili Tartışmalar ve Bu İfadenin Yer Aldığı Konular. Marifetname, Cilt: 3 - Sayı: 1, 31–64. https://ajindex.com/articles/688125

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (2)

  1. Abdülmecîd, Abdülmecîd Mahmûd, “el-İtticâhâtu’l-Fıkhiyye ‘inde Ashâbi’l-Hadîs fi’l-Karni’s-Sâlisi’l-Hicrî”, (Kâhire: Mektebetu’l-Hâncî, 1399/1979). ‘Arâr Hüseynî, Muhammed ‘Usâm, “İthâfu’l-Kârî bi Ma’rifeti Cuhûdi ve A’mâli’l- ‘Ulemâi ‘alâ Sahîhi’l-Buhârî”, (Dimeşk: el-Yemâme li’t-Tibâ’eti ve’n-Neşri ve’t-Tevzî’, 1407/1987). Aynî, Bedruddîn Muhammed b. Ahmed, “Umdetu’l-Kârî Şerhu Sahîhi’l- Buhârî, I-XXV”, Thk. Abdullâh Mahmûd Muhammed ‘Umer, (Beyrut: Dâru’lKutubi’l-İlmiyye, 1421/2001). el-Binâye fî Şerhi’l-Hidâye I-XII, (Beyrut: Dâru’l-Fikr, 1400/1980). Azîmâbâdî, Ebû’t-Tayyib Şemsu’l-Hakk, “Ref ’u’l-İltibâs ‘an Ba’di’n-Nâs”, (Kahire: Dâru’s-Sahve, 1395/1975). Bâbertî, Muhammed b. Mahmûd b. Ahmed Ekmeluddîn, “en-Nüketu’z-Zarîfe fî Tercîhi Mezhebi Ebî Hanîfe”, (İstanbul: Ayasofya Süleymaniye Kütüphanesi, 1384). Bardakoğlu, Ali, “Buhârî’nin Hukukçuluğu”, (Kayseri: Büyük Türk-İslam Bilgini Buhârî –Uluslararası Sempozyum-, 1996). “Hibe”, DİA, (Ankara:, TDV, 1998). Buhârî, Muhammed b. İsmâil b. İbrâhîm b. el-Muğîre, “el-Câmiu’l- Müsnedu’sSahîhu’l-Muhtasar min Umûri Resûliillâh (s.a.s.) ve Sünenihi ve EyyâmihisSahîh I-IX”, Thk. Muhammed Züheyr b. Nâsır en- Nâsır, (Beyrut: Dâru Tavki’n-Necât, 1422). “et-Târîhu’s-Sağîr I-II”, (Beyrut: Dâru’l-Ma’rife, 1406/1986). “et-Târîhu’l-Kebîr I-XII”, (Beyrut: Dâru’l-Kutubi’l-İlmiyye, 1407/1986). Cürcânî, Alî b. Muhammed es-Seyyid eş-Şerîf, “Mu’cemu’t-Ta’rîfât”, Thk. Muhammed Sıddîk el-Minşâvî, (Kâhire: Dâru’l-Fadîle, 2004).
  2. Dönmez, İbrâhim Kâfi, “Şüf ’a”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (DİA), Ankara 2010. Ebû Zehre, Muhammed, “Ebû Hanîfe Hayâtuhû ve Asruhû-Ârâuhû ve Fıkhuhû”, (Kahire: Dâru’l-Fikri’l-Arabî, 1340). Erdoğan, Mehmet, “Fıkıh ve Hukuk Terimleri Sözlüğü”, (İstanbul: Ensar Neşriyat, 2013). Ferrâ,’Kadî Ebû’l-Hüseyn Muhamed b. Ebî Ya’lâ, “Tabakatu’l-Henâbile I-II”, Thk. Abdurrahmân b. Süleymân el-‘Useymîn, (Mekke: Câmiu Ümmi’lKurâ, 1419). Ğuneymî, Abdulğanî, “Keşfu’l-İltibâs ‘ammâ Evradehu’l-İmâmi’l-Buhârî ‘alâ Ba’di’n-Nâs”, (Haleb: Mektebu’l-Metbû’âti’l-İslâmiyye, 1414/1993). Hüseynî, Abdülmecîd Hâşim, “el-İmâmu’l-Buhârî Fakîhen ve Muhaddisen”, (Kahire: Mısru’l-Arabiyye li’n-Neşri ve’t-Tevzî’, t.y.). İbn Âbidîn, Muhammed Emîn, “Reddu’l-Muhtâr ‘alâ Dürri’l-Muhtâr Şerhi Tenvîri’l-Ebsâr I-XII”, (Beyrut: Dâru’l-Kutubi’l-İlmiyye, 1415/1994). İbn Battâl, Ebu’l-Hüseyn Alî b. Halef b. Abdulmelik, “Şerhu Sahîhi’l-Buhârî IX”, (Riyâd: Mektebetu’r-Rüşd, t.y.). İbn Ebi’l-İzz, Sadruddîn Alî b. Muhammed el-Hanefî, “el-İtt