Dergiler / Marifetname / 2020 / Cilt: 7 - Sayı: 2

İSLAM HUKUK METODOLOJİSİNDE FIKHÎ BİR İÇTİHAT YÖNTEMİ OLARAK TE’VİL

Sayfa
637–665
Yayın Tarihi
2020-12-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmamızda te’vil, aklî bir ictihâd yöntemi olarak ele alınmış, usul ve fıkıh eserlerinde yer bulan somut fıkhî uygulama örnekleri üzerinde değerlendirmeye tabi tutulmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Genel olarak İslâm düşüncesinin oluşum süreçlerinde etkili olan kavramlardan biri te’vildir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Dilde yaşanan anlam kayması kapsamında terim anlam kazanan ve fıkıh usulü içerisinde ictihâdın aklî bir yöntemi olarak değerlendirilen te’vilin fürû-i fıkhın şekillenmesinde önemli bir rol oynadığı hususunda şüphe yoktur.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmamızda te’vil, aklî bir ictihâd yöntemi olarak ele alınmış, usul ve fıkıh eserlerinde yer bulan somut fıkhî uygulama örnekleri üzerinde değerlendirmeye tabi tutulmuştur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:İslam Hukuku · Delalet · Usul

Özet

Genel olarak İslâm düşüncesinin oluşum süreçlerinde etkili olan kavramlardan biri te’vildir. Dilde yaşanan anlam kayması kapsamında terim anlam kazanan ve fıkıh usulü içerisinde ictihâdın aklî bir yöntemi olarak değerlendirilen te’vilin fürû-i fıkhın şekillenmesinde önemli bir rol oynadığı hususunda şüphe yoktur. Bu yönüyle te’vil hem klasik hem de mu‘asır usul eserlerinde yer bulmuştur. Dolayısıyla umûmun tahsisi, mutlakın takyidi, emrin vücûb yahut nedbe, nehyin tahrim yahut kerahete delâleti ve lafzın hakikat yahut mecaz yönü gibi fıkhî istinbâtta etkin olan hususlar aynı zamanda te’vile de zemin oluşturmaktadır. Ayrıca me‘âni harflerinin delâlet boyutları ile teârüz durumunda nasların te’lifi de te’vil kapsamında değerlendirilmektedir. Bu bağlamda umûm-husûs, nakil-iştirâk ve izmâr-nakil gibi lafız-manâ ilişkisine dayalı hususlar arasındaki teârüzü gidermek için değişik te’lif yöntemlerinden söz edilebilir. Çalışmamızda te’vil, aklî bir ictihâd yöntemi olarak ele alınmış, usul ve fıkıh eserlerinde yer bulan somut fıkhî uygulama örnekleri üzerinde değerlendirmeye tabi tutulmuştur.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DENİZ, A. (2020). İSLAM HUKUK METODOLOJİSİNDE FIKHÎ BİR İÇTİHAT YÖNTEMİ OLARAK TE’VİL. Marifetname, Cilt: 7 - Sayı: 2, 637–665. https://ajindex.com/articles/688051

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (2)

  1. Abdurrahman, Tâhâ. Fikhu’l-felsefe. Beyrut: el-Merkezü’s-sekâfî’l-Arabî, Dâru’l-beyzâ, ts. Âmidî, Ebû’l-Hasan Seyfuddîn Ali b. Ebî Muhammed b. Sâlim es-Sa‘lebî. el-İhkâm fî usûli’l-ahkâm. Beyrut: Dârü’l-kitâbi’l-‘Arabî, 1981.
  2. Apaydın, H. Yunus. İslâm Hukuk Usulü. Ankara: Bilimsel Araştırma Yayınları, 2017. Bâcî, Ebû’l-Velid. el-Hudûd fi’l-usûl. thk. Nezih Hammâd, Beyrut, Müessesetü’l-mer’ânî, 1973. Bâcî, Ebû’l-Velid. İhkâmu’l-fusûl fî ahkâmi’l-usûl. Beyrut: Müessesetü’r-risâle, 1949. Bereketî, Seyyid Muhammed Amîm el-İhsân el-Müceddidî. et-Ta‘rîfâtü’l-fıkhiyye. Beyrut: Dârü’l-kütübi’l-‘ilmiyye, 2003. Beyhakî, Ebû Bekir Ahmed b. Huseyn b. Ali b. Abdillâh en-Nisâbûrî. Ahkâmu’l-Kur'ân li’ş-Şâfiî. thk. Muhammed b. Zâhid b. Huseyn el-Kevserî, 1-2, Kahire: Mektebetü’l-hancî, 1414/1994. Buhârî, Muhammed b. İsmail b. İbrahim. Sahîhu’l-Buhârî. thk. Muhammed Züheyr b. Nasır, 1-9, Dâru tavki’n-necât, 1422. Buhârî, Abdulaziz b. Ahmed b. Muhammed el-Hanefî. Keşfu’l-esrâr şerhu usuli’l- Pezdevî, Beyrut: Dâru’l-Kitâbi’l-İslamî, ts. Câbirî, M. Âbid. Arap-İslâm Kültürünün Akıl Yapısı. çev. Burhan Köroğlu-Hasan Hacak-Ekrem Demirli. İstanbul: Kitabevi Yayınları, 1999. Cessâs, Ebû Bekir Ahmed b. Ali er-Râzî. Ahkâmu’l-Kur’ân. thk. Muhammed Sadık el-Kamhâvî, 1-4, Beyrut: Dâru ihyâi’t-türâsi’l-‘Arabî, 1405. Cessâs, Ebû Bekir Ahmed b. Ali er-Râzî. el-Fusûl fi’l-usûl. thk. Uceyl Câsim en-Neşmî, 1-3, Kuveyt: 1985. Cüveynî, Ebû’l-Me‘âlî Abdülmelik. el-Burhân fî usûli’l-fıkh. thk. Abdulazîm Mahmud ed-Dîb, 1-2, Kâhire: Dârü’l-vefa, 2012. Cüveynî, Ebû’l-Me‘âlî Abdülmelik. et-Telhîs fî usûli’l-fıkh, thk. Abdullah Cevlem en-Nübâlî- Beşir Ahmed el-Umerî. Beyrut: Dâru’l-beşâiri’l-İslâmiyye, ts. Debûsî, Ebû Zeyd Ubeydullah b. Ömer b. İsa. Takvîmu’l-edille fî usûli’l-fıkh. Beyrut: Dârü’l-kütübi’l-‘ilmiyye, 2001. Debûsî, Ebû Zeyd Ubeydullah b. Ömer b. İsa. Te’sîsu’n-nazar (Mukayeseli İslam Hukuk Düşüncesinin Temellendirilmesi). trc. Ferhat Koca. Ankara: Ankara Okulu, 2009. Düreynî, Muhammed Fethî. el-Menâhicü’l-usûliyye. Beyrut: Müessesetü’r-risâle, 1997. Ebû Dâvûd, Süleyman b. Eş‘as es-Sicistânî, Sünen. thk. Muhammed Muhyiddin Abdulhamîd, 1-4, Beyrut: el-Mektebetü’l-‘asriyye, ts. Ebû Zehra, Muhammed. Usûlü’l-fıkh. Kahire: Dârü’l-fikri’l-‘Arabî, 1957. Edîp Salih, Muhammed. Tefsîru’n-nusûs fî’l-fıkhi’l-İslâmî. I-II, Beyrut: 1993. Ensârî, Abdul‘ula Muhammed b. Nizâmuddîn. Fevâtihu’r-rahamût şerhu müsellemi’s-sübût fî usûli’l-fıkh li Abdişşekûr el-Bihârî. Zapt ve Tashih. Abdullah Mahmut Muhammed