Dergiler / Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2019 / Sayı: 33

“يا أيُّها الإنسان ” Terkîbinin Nahiv Açısından Tahlîli

Sayfa
293–309
Yayın Tarihi
2019-06-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Özetle bu çalışmada, teklif edilen analizin bu terkibin, anlaşılmasına katkı sağlayıp sağlamadığı tartışılmış, Ahfeş’in görüşlerine çoğu noktada uyan bu analiz hakkında diğer nahivcilerin görüşleri aktarılarak farklı ve ortak noktaların tespiti ve değerlendirmesi yapılmıştır..

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çalışmamızda; يَا أَيُّها الإِنْسانُ!” terkibi gramer açısından tahlil edilerek, konuya dair nahiv âlimlerinin görüşleri açıklanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu analiz ise terkibin İbn Amir kıraatında ne şekilde geldiğine dair tartışmalara dayanmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Özetle bu çalışmada, teklif edilen analizin bu terkibin, anlaşılmasına katkı sağlayıp sağlamadığı tartışılmış, Ahfeş’in görüşlerine çoğu noktada uyan bu analiz hakkında diğer nahivcilerin görüşleri aktarılarak farklı ve ortak noktaların tespiti ve değerlendirmesi yapılmıştır..
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Arap Dili · Nidâ Üslûbu · Eyyu

Özet

Çalışmamızda; يَا أَيُّها الإِنْسانُ!” terkibi gramer açısından tahlil edilerek, konuya dair nahiv âlimlerinin görüşleri açıklanmıştır. Bu âlimlerden biri olan el-Ahfeş, “يا أَيُّهَا الرَّجُلُ” terkibinde de olduğu gibi, “أيُّ”nün; sılasının baş tarafı (âid) hazf edilen ism-i mevsûl olduğu görüşündedir. Bu durumda terkip, “يا مَنْ هُوَ الرَّجُلُ” takdirindedir. Ayrıca bu çalışma, Arap lehçelerini bilmenin çoğu zaman bize Arap dilinin gelişim tarihini ve kaybolan halkalarını bir araya getirmemizi sağladığı esasına dayanan bir analiz sunmaktadır. Bu analiz ise terkibin İbn Amir kıraatında ne şekilde geldiğine dair tartışmalara dayanmaktadır. Özetle bu çalışmada, teklif edilen analizin bu terkibin, anlaşılmasına katkı sağlayıp sağlamadığı tartışılmış, Ahfeş’in görüşlerine çoğu noktada uyan bu analiz hakkında diğer nahivcilerin görüşleri aktarılarak farklı ve ortak noktaların tespiti ve değerlendirmesi yapılmıştır..

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

NIRBANI, A. B. A. (2019). “يا أيُّها الإنسان ” Terkîbinin Nahiv Açısından Tahlîli. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Sayı: 33, 293–309. https://ajindex.com/articles/682341

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (1)

  1. Berciştırâser. et-Tatavvuru’n-nahvî li’l-lugati’l-‘arabiyye. Nşr. Ramazân ‘Abduttevvâb. Kâhire – Riyâd: Mektebetu’l-hancı Dâru’r-rufâ‘î, 1982. Ebû Hayyân el-Endelusî. İrtişâfu’d-darab min lisâni’l-‘arab. Thk. Recep Osmân Muhammed. Nşr. Ramazân ‘Abduttevvâb. Kâhire: Mektebetu’l-hancı, 1998. el-Ensârî, İbn Hişâm. Şerhu katri’n-nedâ ve belli’s-sadâ. Thk. Muhammed Muhyiddîn Abdulhamîd. 11. Baskı. Kâhire: el-Mektebetu’t-ticâriyyeti’l-kübrâ, 1963., Muğni’l-lebîb ‘an kutubi’l-e‘ârîb. Thk. Mâzin el-Mubârek ve Muhammed Ali Hamdullâh. Nşr. Saîd el-Afgânî. Halep: Matbû‘âti câmiati Haleb, ts. el-Hâşimî, Ahmed. Cevâhiru’l-Belâga fi’l-ma‘ânî ve’l-beyân ve’l-bedî‘. 12. Baskı. Beyrût: Dâru ihyâi’t-turâsi’l-‘arabî, ts. el-‘Ukberî, Ebu’l-Bekâ. İ‘râbu’l-kırââti’ş-şevâzz. Thk. Muhammed es-Seyyid Ahmed ‘Azzûz. Beyrut: ‘Âlemu’l-küüb, 1996. el-Estrabâzî, Radiyuddîn. Şerhu’l-kâfiye. Thk. Yusuf Hasan Ömer. 2. Baskı. Bingâzi: Menşûrâtu câmiati Karyunus, 1996. el-’Uşmûnî. Şerhu’l-Uşmûnî ‘alâ elfiyyeti’bni Mâlik. Thk. Muhammed Muhyiddîn Abdulhamîd. Beyrut: Dâru’l-kitâbi’l-‘arabî, 1955. Enîs, İbrâhim. fi’l-lehecâti’l-‘arabiyye. 9. Baskı. Kâhire: Mektebetu’l-ancelô’l-mısriyye, 1995. en-Neyrâbânî, ‘Abdulbedî‘. el-Cevânibu’s-savtiyye fî kütübi’l-ihticâc li’l-kirâât. Dimeşk: Dâru’l-gavsânî, 2006. es-Sâmerrâî, Fâdıl. Ma‘âni’n-nahv. ‘Ammân: Dârü’l-fikr li’t-tıbâ‘ah ve’n-neşr ve’t-tevzî‘, 2000. es-Sîrâfî, Ebû Saîd. Darûratu’ş-şi‘r. Thk. Ramazân ‘Abduttevvâb. Beyrut: Dâru’n-nehdati’l-‘arabiyye, 1985. es-Suyûtî. Hem‘u’l-Hevâmi‘ fî şerhi cem‘i’l-cevâmi‘. Thk. ‘Abdul’âl Sâlim Mekrem. Beyrut: Müessetu’r-risâle, 1992. İbn ‘Akîl. Şerhu’bni ‘Akîl. Thk. Muhammed Muhyiddîn ‘Abdulhamîd. Kâhire: Dâru’t-turâs, 1980. İbn ‘Usfûr. Darâiru’ş-Şi‘r. Thk. es-Seyyid İbrâhîm Muhammed. Dâru’l-Endelus, 1980. İbn Hâleveyh. İ‘râbu’l-Kırââti’s-Seb‘ ve ‘İlaluhâ. Thk. Abdurrahmân el-‘Useymîn. Kâhire: Mektebtü’l-hancı, 1992. İbn Manzûr. Lisânu’l-‘arab. 3. Baskı. Beyrut: Dâru sâdır, 1994. İbn Mucâhid. Kitâbu’s-seb‘ah fi’l-kırâât. Thk. Şevki Dayf. 4. Baskı. Kâhire: Dâru’l-ma‘ârif, 2010. İbn Ya‘îş. Şerhu’l-mufassal. Beyrut – Kâhire: ‘Âlemu’l-kütüb - Mektebetü’l-mütenebbî, ts. İbnu’l-Cezerî. en-Neşr fi’l-Kırââti’l-‘Aşr. Tsh. Ali Muhammed ed-Dabbâg. Dâru’l-kitâbi’l-‘arabî, ts. Sîbeveyh. el-Kitâb. Thk. ‘Abdusselâm Hârûn. Beyrut: Dâru’l-cîl, 1991.