KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Gazi İktisat ve İşletme Dergisi / 2019 / Cilt: 5 - Sayı: 1

Türkiye’de Boş Zaman Kullanımının Belirleyicileri

Determinants of Leisure Time Use in Turkey

Almina KIZILIRMAK
Tekin KÖSE
Sayfa
60–72
Yayın Tarihi
2019-02-20
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular, Türkiye’deki bireylerin sosyalleşmeye daha fazla zaman harcadıklarını göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Zamanın etkin kullanımı bir ülkenin iş gücünü oluşturan bireylerin üretkenliği için oldukça önemlidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışma, Türkiye’deki bireylerin kültürel etkinlikler, spor etkinlikleri ve sosyalleşme gibi boş zaman etkinliklerine harcadıkları zamanın belirleyicilerini incelemektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular, Türkiye’deki bireylerin sosyalleşmeye daha fazla zaman harcadıklarını göstermektedir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2014-2015 Verileri
⚙️Değişkenler:Boş Zaman · Kültürel Etkinlikler · Spor Etkinlikleri

Özet

Zamanın etkin kullanımı bir ülkenin iş gücünü oluşturan bireylerin üretkenliği için oldukça önemlidir. Bu çalışma, Türkiye’deki bireylerin kültürel etkinlikler, spor etkinlikleri ve sosyalleşme gibi boş zaman etkinliklerine harcadıkları zamanın belirleyicilerini incelemektedir. Boş zaman etkinliklerine ayrılan zaman ile cinsiyet, yaş, eğitim seviyesi, gelir düzeyi, medeni durum, istihdam durumu, sağlık durumu ve çocuk bakımına ayrılan zaman gibi sosyo-demografik değişkenler arasındaki ilişkiler araştırılmaktadır. Bu amaçla, bu çalışma 2014-2015 dönemindeki TÜİK Zaman Kullanım Anketi’ni kullanmaktadır ve ampirik analiz için görünürde ilişkisiz regresyon modeli tahmin etmektedir. Bulgular, Türkiye’deki bireylerin sosyalleşmeye daha fazla zaman harcadıklarını göstermektedir. Yaş, eğitim seviyesi, medeni durum, sağlık durumu, istihdam durumu, çocuk bakımı ve hanehalkı gelir düzeyi, Türkiye'de farklı boş zaman etkinliklerine harcanan zamanla anlamlı ilişkiler göstermektedir.

Abstract

Effective use of time is essential for productivity of individuals in labor force of a country. This study examines determinants of individuals’ time spent on leisure activities such as cultural activities, sports activities and socializing in Turkey. Associations between amount of time devoted to leisure time activities and socio-demographic variables such as gender, age, education level, household income level, marital status, employment status, health status and child care time are explored. For this purpose, this study employs TurkStat Time Use Survey of 2014-2015 and estimates seemingly unrelated regression model for empirical analysis. Findings indicate that individuals spend more time in socializing in Turkey. Age, education level, marital status, health status, employment status, child care time and household income level display significant associations with time spent on different leisure activities in Turkey.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KIZILIRMAK, A., KÖSE, T. (2019). Türkiye’de Boş Zaman Kullanımının Belirleyicileri. Gazi İktisat ve İşletme Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 1, 60–72. https://ajindex.com/articles/666653

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Artime, C. M. (2014). Time allocation to leisure activities in Spain: Empirical evidence on individual involvement in sport and cultural activities (PhD Thesis). University of Oviedo, Spain. Aarnio, M., Winter, T., Kujala, U., & Kaprio, J. (2002). Associations of health related behaviour, social relationships, and health status with persistent physical activity and inactivity: A study of Finnish adolescent twins. British Journal of Sports Medicine, 36(5), 360-364.
  2. Alexandris, K., & Carroll, B. (1997). Demographic differences in the perception of constraints on recreational sport participation: Results from a study in Greece. Leisure Studies, 16(2), 107-125.
  3. Bittman, M. (2002). Social participation and family welfare: The money and time costs of leisure in Australia. Social Policy & Administration, 36(4), 408-425.Bittman, M., & Wajcman, J. (2000). The rush hour: The character of leisure time and gender equity. Social Forces, 79(1), 165-189.
  4. Breuer, C., & Wicker, P. (2009). Decreasing sports activity with increasing age? Findings from a 20-year longitudinal and cohort sequence analysis. Research Quarterly for Exercise and Sport, 80(1), 22-31.
  5. Cheng, T. C., & Wen, W. J. (2011). Determinants of performing arts attendance in Taiwan: a multivariate probit analysis. Applied Economics Letters, 18(15), 1437-1442.
  6. Christin, A. (2012). Gender and highbrow cultural participation in the United States. Poetics, 40(5), 423-443.
  7. DiMaggio, P. (1982). Cultural capital and school success: The impact of status culture participation on the grades of US high school students. American Sociological Review, 189-201.
  8. Downward, P. (2007). Exploring the economic choice to participate in sport: results from the 2002 General Household Survey. International Review of Applied Economics, 21(5), 633-653.
  9. Downward, P., & Riordan, J. (2007). Social interactions and the demand for sport: An economic analysis. Contemporary Economic Policy, 25(4), 518-537.
  10. Eime, R. M., Harvey, J. T., Charity, M. J., Casey, M. M., Westerbeek, H., & Payne, W. R. (2016). Age profiles of sport participants. BMC Sports Science, Medicine and Rehabilitation, 8(1), 6. Enke, S. (1968). On the Economics of Leisure. Journal of Economic Issues, 2(4), 437-440.
  11. Farrell, L., & Shields, M. A. (2002). Investigating the economic and demographic determinants of sporting participation in England. Journal of the Royal Statistical Society: Series A (Statistics in Society), 165(2), 335-348.
  12. Fridberg, T. (2010). Sport and exercise in