Dergiler / Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2011 / Cilt: 13 - Sayı: 1

PROBLEM ÇÖZME BECERİSİNİ GELİŞTİRME PROGRAMININ 9. SINIF ÖĞRENCİLERİNİN PROBLEM ÇÖZME BECERİSİ ÜZERİNDEKİ ETKİSİ

The Effect Of Improving Problem Solving Skıll Program On 9. Grade Student’s Problem Solving Skıll

Sayfa
189–206
Yayın Tarihi
2011-06-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma bulgularına göre problem çözme becerilerini geliştirmeye yönelik eğitime katılan öğrencilerin problem çözme becerilerinde eğitim almayanlara göre istatiksel açıdan anlamlı fark bulunmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada akademik yaşamdan günlük hayata kadar birçok alanda gelişimin önemli bir parçası olan problem çözme becerisini geliştirmeye yönelik araştırmacılar tarafından hazırlanan bir rehberlik programının etkililiği incelenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmanın örneklemini 2007 yılında İstanbul Küçükçekmece Halkalı Mehmet Akif Ersoy Lisesi 9.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma bulgularına göre problem çözme becerilerini geliştirmeye yönelik eğitime katılan öğrencilerin problem çözme becerilerinde eğitim almayanlara göre istatiksel açıdan anlamlı fark bulunmuştur.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2007 Verileri
⚙️Değişkenler:Problem · problem çözme · problem çözme eğitimi

Özet

Bu çalışmada akademik yaşamdan günlük hayata kadar birçok alanda gelişimin önemli bir parçası olan problem çözme becerisini geliştirmeye yönelik araştırmacılar tarafından hazırlanan bir rehberlik programının etkililiği incelenmiştir. Araştı rma öntest-sontest kontrol gruplu deneme modelindedir. Araştırmanın örneklemini 2007 yılında İstanbul Küçükçekmece Halkalı Mehmet Akif Ersoy Lisesi 9. Sınıf öğrencilerinden seçilen 20 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada Şahin, Şahin ve Heppner (1993) tarafından Türkçeye uyarlanan Problem Çözme Envanteri kullanılmıştır. Analizlerde Non-Parametrik Mann Whitney-U ve Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre problem çözme becerilerini geliştirmeye yönelik eğitime katılan öğrencilerin problem çözme becerilerinde eğitim almayanlara göre istatiksel açıdan anlamlı fark bulunmuştur.

Abstract

In this study the effectiveness of a guidance program prepared by researchers to improve the problem solving skill, which is an important part of development in many areas, from academic life to daily life, is investigated. The research is a model of pre-test and post-test experiment with control group. The sample of this study is 20 students selected from 9. grade students of İstanbul Kü- çükçekmece Halkalı Mehmet Akif Ersoy High School. Problem Solving Inventory which was adapted to Turkish by Şahin, Şahin and Heppner (1993) was used in this study. To analyze the data, Non-Parametric Mann Whitney U and Non-Parametric Wilcoxon Signed Rank Test were used. According to the result of this study, it is found that significant difference in problem solving skills of students who attended the training program by the side of students not attending the program.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YILDIZ, S. A., EKŞİSU, M. (2011). PROBLEM ÇÖZME BECERİSİNİ GELİŞTİRME PROGRAMININ 9. SINIF ÖĞRENCİLERİNİN PROBLEM ÇÖZME BECERİSİ ÜZERİNDEKİ ETKİSİ. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 13 - Sayı: 1, 189–206. https://ajindex.com/articles/664085

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (22)

  1. Atabay, N. (2004). Sağlık meslek lisesi öğrencilerinin sorun çözme becerilerinin ve sorun çözme becerilerini etkileyen faktörlerin incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi,
  2. İstanbul.
  3. Batıgün Durak, A. (2000) “Problem Çözmeye Yönelik Terapiler: Tanımı ve Değer- lendirme”. Türk Psikoloji Bülteni.Sayı:19, Aralık.40-48.
  4. Bingham, A. (1998). Çocuklarda Problem Çözme Yeteneklerinin Geliştirilmesi. Mil- li Eğitim Basımevi, İstanbul.
  5. Cüceloğlu, D. (1997).
  6. İnsan ve Davranışı. Remzi Kitabevi,
  7. İstanbul.
  8. Davison, E., Deuse, R., Sternberf, R.J. (1994). The Role of Metacognition in Prob- lem Solving, In Metcalfe & Shimamaura (Eds), Metacognition (207-226).
  9. MIT Press,
  10. Cambridge. De Bono, E. (1995). Çocuklar Sorun Çözüyor. İnkilap Kitabevi,
  11. İstanbul.
  12. Dunkley, D.; Blankstein,K.; Halsall, J.; Williams,M.; Winkworth,G.: (2000) “The Relation Between Perfectionism and Distress Hassles, Coping and Percieved Social Support as Mediators and Moderators”.Journal of Counseling Psychology. 47, 437-453.
  13. Eskin, M; Ertekin,K; Harlak, H., Dereboy, Ç. (2008). Lise Öğrencisi Ergenlerde Depresyonun Yaygınlığı ve İlişkili Olduğu Etmenler. Türk Psikiyatri Dergi- si, 19 (4): 382-389
  14. Fireman, G., Kose, G,. Solomon, M.J. (2003). Self-observation and learning: The effect of watching oneself on problem solving performance. Cognitive Development, 18, 339-354.
  15. French, J. N.; Rhoder, C. (1992) Teaching Thinking Skills: Theory and Practice. New York Garland Pub. Inc. Eşkisu, M. (2009). Liseli öğrencilerin zorbalık düzeyleri ile aile işlevleri ve algılanan sosyal destek arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Li- san Tezi, İstanbul Üniversitesi,
  16. İstanbul.
  17. Gleason, A. K., Campell-Jensen, A.L. and Richardson, D.S. (2004). Agreeableness as a predictor of aggression in adolescence. Agressive Behaviour, 30: 43-61.
  18. Heppner, P. P., Petersen, C.H. (1982) The development and implications of a personal problem solving inventory. Journal of Counselling Psychology, 29, 66-75.
  19. Heppner, P.P., Witty, T. E., Dixon, W.A. (2004) Problem-solving appraisal and human adjusment: A rewiev of 20 years of research using the problem solving inventory. The Counselling Psychologist, 32: (3), 344-428.
  20. Karasar, N. (2003). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Nobel Yayınları,
  21. Ankara.
  22. Kargı, E. (2009). Bilişsel yaklaşıma dayalı kişilerarası sorun çözme becerileri kazan- dırma (BSÇ) programının etkililiği: Okul öncesi dönem çocukları üzerine bir araştırma. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversite