KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi / 2010 / Cilt: 10 - Sayı: 3

Kur’ân’ı Kerim’de A’râf ve A’râf Halkı

The Purgatory and The People of Purgatory in Quran

Necdet ÜNAL
Sayfa
39–52
Yayın Tarihi
2010-06-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

A’râf halkı ise ayetlerin bağlamından anlaşıldığına göre; cennet ve cehennem ehlini simalarından tanıyan, cennetliklere selam vererek iltifat eden, cehennemliklerin halini gördüklerinde Allah’a sığınan, cehennemliklere yaptıkları işlerin ve gittikleri yolun kendilerine bir fayda sağlamadığını söyleyerek onları adeta azarlayıp kınayan kişilerdir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu makalede Kur’ân’ı Kerim’de geçen A’râf kavramı ve A’râf halkı üzerinde durulmuş, konuyla ilgili olarak kaynaklarda geçen bilgi ve görüşler değerlendirilmiş ve bir sonuca varılmaya çalışılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Kur’ân’ı Kerim’de sadece bir surenin iki ayetinde geçip o sureye de adını veren, bunun dışında Kur’ân’ı Kerim’in hiçbir ayetinde ve muteber hadis kaynaklarında rastlamadığız bir kavram olan A’râf kavramı; Arapçada tanıma, bilme vb. anlamların yanı sıra yerden yüksek olan şey anlamına gelmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:A’râf halkı ise ayetlerin bağlamından anlaşıldığına göre; cennet ve cehennem ehlini simalarından tanıyan, cennetliklere selam vererek iltifat eden, cehennemliklerin halini gördüklerinde Allah’a sığınan, cehennemliklere yaptıkları işlerin ve gittikleri yolun kendilerine bir fayda sağlamadığını söyleyerek onları adeta azarlayıp kınayan kişilerdir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kur’an · Tefsir · A’râf

Özet

Bu makalede Kur’ân’ı Kerim’de geçen A’râf kavramı ve A’râf halkı üzerinde durulmuş, konuyla ilgili olarak kaynaklarda geçen bilgi ve görüşler değerlendirilmiş ve bir sonuca varılmaya çalışılmıştır. Kur’ân’ı Kerim’de sadece bir surenin iki ayetinde geçip o sureye de adını veren, bunun dışında Kur’ân’ı Kerim’in hiçbir ayetinde ve muteber hadis kaynaklarında rastlamadığız bir kavram olan A’râf kavramı; Arapçada tanıma, bilme vb. anlamların yanı sıra yerden yüksek olan şey anlamına gelmektedir. A’râf halkı ise ayetlerin bağlamından anlaşıldığına göre; cennet ve cehennem ehlini simalarından tanıyan, cennetliklere selam vererek iltifat eden, cehennemliklerin halini gördüklerinde Allah’a sığınan, cehennemliklere yaptıkları işlerin ve gittikleri yolun kendilerine bir fayda sağlamadığını söyleyerek onları adeta azarlayıp kınayan kişilerdir.

Abstract

This paper is about the concept of the Purgatory (A’râf) and the People of Purgatory (Ashabu’l-A’râf). It considers the information and views contained in the sources related to the issue and tries to achieve a result.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÜNAL, N. (2010). Kur’ân’ı Kerim’de A’râf ve A’râf Halkı. Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 3, 39–52. https://ajindex.com/articles/657589

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (6)

  1. el-Alûsî, Ebu’l-Fadl Mahmûd (v. 1270/1854), Rûhu’l-Meânî fi Tefsiri’l-Kur’ani’l- Azîm ve’s-Sebı’l-Mesânî, Dâru İhyâi’t-Türâsi’l-Arabiyy, I-XXX, Beyrut-ts. Ateş, Süleyman, Yüce Kur’an’ın Çağdaş Tefsiri, Yeni Ufuklar Neşriyat, I-XII, İstanbul 1988. el-Beğavî, Ebu Muhammed el-Huseyn b. Mesûd (v. 516/1122), Meâlimü’t-Tenzîl, (Tahk: Muhammed Abdullah en-Nemr, Osman Cuma Damiriyye, Süleyman Müslim el-Harş), Dâru Tayyibe, 4. Baskı,
  2. I-VIII, Beyrut-1987. El-Beydavî, Nasıruddin Abdullah b. Ömer el-Kâdî (v. 685/1288), Envâru’t-Tenzîl ve Esrâru’t-Te’vîl, Hakikat Kitabevi,
  3. I-IV, İstanbul 1998. el-Cevherî, İsmail b. Hammâd (v. 393/1003), es-Sıhah fi’l-Luğati ve’l-Ulûm, 2.Baskı,
  4. I-VI, Beyrut 1979. Ebu’s-Suûd, Muhammed b. Muhammed el-Imâdî (v. 982/1574), İrşâdü’l-Akli’s- Selim ilâ Mezâye’l-Kur’ani’l-Kerim, Mektebetü’r-Riyadı’l-Hadîse, I-V, Riyad- ts. Ebu Ubeyde, Ma’mer ibnü’l-Müsennâ et-Teymiyy, (v. 210/825), Mecâcü’l-Kurân, I- II, Kahire ty., Elmalılı, Hamdi Yazır (v.1361/1942), Hak Dini Kur’an Dili, Eser Neşriyat ve Dağı- tım, I-X, İstanbul1982.
  5. Esed, Muhammed (v. 1413/1992), Kur’an Mesajı Meal-Tefsir, (Çev.: Cahit Koytak, Ahmet Ertürk), İşaret Yayınları, 6. Baskı, İstanbul 1999. el-Ezherî, Ebu Mansur Muhammed b. Ahmed (v. 370/980), Tehzîbü’l-Lüga, ed- Dâru’l-Mısriyye, I-XV, Kahire-ts. Gölcük, Şerafeddin, Toprak, Süleyman, Kelâm, Tekin Yayınevi, 2. Baskı, Konya 1991. el-Halil b. Ahmed, Ebu Abdirrahman el-Ferahidî (175/791), Kitabü’l-Ayn, (Mehdi el-mahzûmî-İbrahim es-Sâmirâî, I-VIII, Byy. İbn Âşûr, Muhammed et-Tâhir ( v. 1393/1973), Tefsîru’t-Tahrîr ve’t-Tenvîr, ed- Dâru’t-Tunûsiyye, I-XXX, Tunus 1984. İbn Kesîr, Ebu’l-Fidâ İsmail b. Ömer (v. 774/1372), Tefsiru’l-Kur’ani’l-Azîm, (Tahk: Sami b. Muhammed Selame), Dâru Tayyibe, I-VIII, Byy. 1417/1997. İbn Manzûr, Ebu Fazl Cemalüddin b. Mükerrem (v. 711/1311), Lisânü’l-Arabi’l- Muhît, (Tahk: Abdullah Ali el-Kebîr-Muhammed Ahmed Hasbullah-Hâşim Muhammed Şâzilî, Dâru’l-Meârif, VI, Kahire, ts. İbnü’l-Cevzî, Cemalüddin Ebu’l-Ferec Abdurrahman (v. 597/1201), Zâdü’l-Mesîr fi Ilmi’t-Tefsir, el-Mektebü’l_İslâmiy, 3. baskı, I-IX, Beyrut 1984. İmrüü’l-Kays (v. 545/1150), Dîvânü İmrii’l-Kays, (Şerh: Ömer Faruk et-TABBÂ), Daru’l-Kalem, Beyrut ts. Muhammed Abduh (v.1905)- er-Reşîd Rızâ, (v.1935), Tefsîru’l-Kur’âni’l-Hakim (Tefsîru’l- Menâr), 2. Baskı,
  6. I-XII, Kahire 1948, er-Râzî, Ebu Abdillah Muhammed b. Ömer Fahruddin (1985), Tefsiru Fahri’r-Râzî, I-XXXII, Dâru’l-Fikr, Beyrut 1981, es-Sendûbî, Hasen, Şerhu Divani İmrii’l-Kays, el-M