Dergiler / Pamukkale Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2021 / Cilt: 8 - Sayı: 1

FIKIH USULÜ ESERLERİNDE YER ALAN BÜYÜK GÜNAH KAVRAMI VE KAPSAMI

Sayfa
360–390
Yayın Tarihi
2022-11-06
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmamızın amacı, fıkıh usulü eserlerinde yer alan büyük günah konusundaki yaklaşımları incelemek ve bu kapsamda değerlendirilmesi gereken fiiller için belirlenen ölçütleri tespit ederek zaman içerisinde oluşan yanlış algı ve uygulamaların giderilmesine katkı sunmaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Günah olgusu ilk insan ve ilk peygamber olan Hz. Âdem ile birlikte var olagelmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bütün din ve kültürlerde günahın varlığı kabul edilmiş; ancak işlenen günahların hepsi aynı kategoride değerlendirilmemiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmamızın amacı, fıkıh usulü eserlerinde yer alan büyük günah konusundaki yaklaşımları incelemek ve bu kapsamda değerlendirilmesi gereken fiiller için belirlenen ölçütleri tespit ederek zaman içerisinde oluşan yanlış algı ve uygulamaların giderilmesine katkı sunmaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Fıkıh usûlü · Günah · Kebîre

Özet

Günah olgusu ilk insan ve ilk peygamber olan Hz. Âdem ile birlikte var olagelmiştir. Bütün din ve kültürlerde günahın varlığı kabul edilmiş; ancak işlenen günahların hepsi aynı kategoride değerlendirilmemiştir. Günahlar; kutsalla ilgili emir ve yasaklara ve toplumun sosyal tarafına bakan yönüyle kendi arasında farklı şekillerde derecelendirilmiştir. İslam hukukunda Allah’a ortak koşmak en büyük günah sayılmış, diğer günahlar da ilahi iradeyi yok sayma oranında, aynı zamanda fert ve topluma verdiği zarar ölçüsünde büyük ve küçük günahlar şeklinde ikili tasnife tabi tutulmuşlardır. Kelâm, Hadis, Tasavvuf ve Fıkıh Usûlü’nün ortak konularından olan büyük günah meselesi Fıkıh usulü eserlerinde; âm lafzın kapsamı, illetin tahsisi, ictihatta hata-isabet, ismetü’l-enbiyâ, adâlet ve fısk gibi farklı başlık ve kavramlarla bağlantılı olarak yer almıştır. Çalışmamızın amacı, fıkıh usulü eserlerinde yer alan büyük günah konusundaki yaklaşımları incelemek ve bu kapsamda değerlendirilmesi gereken fiiller için belirlenen ölçütleri tespit ederek zaman içerisinde oluşan yanlış algı ve uygulamaların giderilmesine katkı sunmaktır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

CANER, A. (2022). FIKIH USULÜ ESERLERİNDE YER ALAN BÜYÜK GÜNAH KAVRAMI VE KAPSAMI. Pamukkale Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 1, 360–390. https://ajindex.com/articles/653617

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (5)

  1. Ahmed b. Hanbel. Ebû Abdillâh Ahmed b. Muhammed b. Hanbel. el-Müsned. Beyrut: Müessesetü’r-risâle, 2001.
  2. Aktan, Hamza. “Kazf”, Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi. 25/148-149. Ankara: TDV Yayınları, 2002.
  3. Akif, Mehmet Aydın. “Liân”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 27/172-173. Ankara: TDV Yayınları, 2003. Âmidî, Ebü’l-Hasen Seyfüddîn Ali b. Muhammed b. Sâlim el-Âmidî. el-İhkâm fî usûli’l-Ahkâm. 4 Cilt. Riyâd: Dâru’s-sâmi‘, 2003.
  4. Aydınlı, Abdullah. “Adâlet”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 1/344. İstanbul: TDV Yayınları, 1988. Basrî, Ebû’l-Hüseyin Muhammed b. Ali b. Tayyîb el-Basrî. el-Mu‘temed fî usûli’l-fıkh. thk. Halîl el-Meys. 2 Cilt. Beyrût: Dâru’l-kutubi’l-ilmiyye, 1403. Bebek, Adil. “Kebîre”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 25/163-164. Ankara: TDV Yayınları, 2002. Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmâil. Sahîhu’l-Buhârî. 9 Cilt. Beyrut: Dâru Tavki’n-necât, 1422. Cessâs, Ebû Bekr Ahmed b. Ali er-Râzî el-Cessâs. el-Fusûl fi’l-usûl. Kuveyt: Vizâretü’l-Evkâf, 1994. Cüveynî, İmâmü’l-Harameyn Ebü’l-Meâlî Rüknüddîn Abdülmelik b. Abdullah. Yusuf el-Cüveynî. Kitâbu’t-Telhîs fî Usûli’l-fıkh. thk. Abdullah Cevlim en-Nebâlî-Beşîr Ahmed el-Amrî. 3 Cilt. Beyrut: Dâru’l-beşâiri’l-İslamiyye, ty. Cüveynî, İmâmü’l-Harameyn Ebü’l-Meâlî Rüknüddîn Abdülmelik b. Abdullah. Yusuf el-Cüveynî. Kitâbu’l-İrşâd ilâ Kevâti‘i’l-edilleti fî usûli’l-i‘tikâd. Mısır: Mektebetü’l-Hâncî, 1950. Dârekutnî, Ebu’l-Hasen Ali b. Ömer b. Ahmed b. Mehdî b. Mesut b. Dinâr. Sünen. Beyrut: Müessesetü’r-risâle, 2004. Debûsî, Ebû Zeyd Abdullah b. Ömer. Takvîmu’l-Edille fî usûli’l-fıkh. thk. Adnân el-Alî, Beyrût: Mektebetü’-Asriyye, 2006. Ebû Dâvûd, Süleymân b. Eş‘as el-Ezdî. Süneni Ebî Dâvûd. thk. Muhyiddîn Abdulhamîd. Beyrut: Mektebetu’l-asriyye, ty. Ebû Zehre, Muhammeb. el-Cerîmetu ve’l-ukûbetu fi’l-fıkhi’l-İslam. Kâhire: Dâru’l-fikr, 1998.
  5. Efendioğlu, Mehmet. “Rivayet”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 35/135-137. İstanbul: TDV Yayınları, 2008. Emir Pâdişâh, Muhammed el-Hüseynî. Teysîru’t-tahrîr. 4 Cilt. Kâhire: Mustafa el-Bâbî el-Halebî, 2015. Ensârî, Ebû Yahyâ Zeynüddîn Zekeriyya b. Muhammed b. Ahmed el-Ensârî. Gâyetu’l-vusûl şerhi Lübbü’l-usul. Mısır: Dâru’l-kutubi’l-Arabiyye, ty. Ferâhîdî, Ebû Abdirrahmân el-Halil b. Ahmed b. Amr b. Temîm el-Ferâhîdî. Kitabu’l-'Ayn. Beyrut: Mektebetü Lübnân Nâşirûn, ty. Gazzâlî, Ebû Hâmid Muhammed b. Muhammed b. Muhammed b. Ahmed el-Gazzâlî. el-Mustasfâ min ilmi’l-usûl. thk. Hamza b. Zübeyr, 4 Cilt. Şirketu’l-Me