Dergiler / Dil Araştırmaları / 2014 / Cilt: 14 - Sayı: 14

Türkiye Türkçesi Gramerindeki Düzensizlikler ve Eş Zamanlı Gramer Yazımı

Synchronic Grammar Writing and the Irregularities in Turkey Turkish Grammar

Sayfa
75–96
Yayın Tarihi
2014-06-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

İncelemede dildeki düzenliliklerin belirlenmesinde eş zamanlı gramer yazma yönteminin kullanılması gerektiği vurgulanmış, düzensizliklerin açıklanmasında art zamanlılığın da dikkate alınması yönünde bir öneride bulunulmuştur

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma Türkiye Türkçesi gramerindeki düzensizlikleri ele almaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Üçüncü bölümde eş zamanlı gramer yazımının düzensizliklerle ilgili yeterliliği tartışılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:İncelemede dildeki düzenliliklerin belirlenmesinde eş zamanlı gramer yazma yönteminin kullanılması gerektiği vurgulanmış, düzensizliklerin açıklanmasında art zamanlılığın da dikkate alınması yönünde bir öneride bulunulmuştur
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Türkiye Türkçesi · düzensizlik · eş zamanlılık

Özet

Bu çalışma Türkiye Türkçesi gramerindeki düzensizlikleri ele almaktadır. İlk olarak düzensizlik kavramı dünya dilbilimi geleneğindeki yaklaşımlarla açıklanmış, ardından Türkiye Türkçesindeki düzensizlik örnekleri sıralanmıştır. Üçüncü bölümde eş zamanlı gramer yazımının düzensizliklerle ilgili yeterliliği tartışılmıştır. Çalışma, düzensizliklerin de gramerlere yansıtılması gerektiğini savunurken, modern dilbilimindeki eş zamanlı gramer anlayışının özellikle düzensizliklerin aktarılması ve açıklanmasında sorunlara yol açtığını ileri sürmektedir. İncelemede dildeki düzenliliklerin belirlenmesinde eş zamanlı gramer yazma yönteminin kullanılması gerektiği vurgulanmış, düzensizliklerin açıklanmasında art zamanlılığın da dikkate alınması yönünde bir öneride bulunulmuştur

Abstract

This article deals with the irregularities in Turkey Turkish. Initially, the concept of irregularity is explained according to different approaches in linguistics. Additionally, the irregularities in Turkey Turkish are listed. Finally, the relation between irregularity and synchronic grammar writing is discussed. This study mainly argues that the irregularities in grammar should be reflected to grammars. It also claims that the synchronic grammar writing causes some problems in describing and explaining the irregularities. In the article, it is emphasized that while the synchronic grammar writing perspective should be used to identify the linguistic regularities, the diachronic grammar writing perspective should be used to explain the causes of irregularities

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KERİMOĞLU, C. (2014). Türkiye Türkçesi Gramerindeki Düzensizlikler ve Eş Zamanlı Gramer Yazımı. Dil Araştırmaları, Cilt: 14 - Sayı: 14, 75–96. https://ajindex.com/articles/652411

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. AIKHENVALD, Alexandra (2007). “Typological Distinctions in Word-Formation”. Language Typology. (Shopen, T. (eds.))., Volume 3, Cambridge: Cambridge University: 1-65.
  2. AKASLAN, Talat (2012). Dilbilim “Dil Kirlenmesi” Türkçe. İzmir:
  3. Dinozor Kitabevi.
  4. ARONOFF, Mark - Fudeman, Kirsten (2011). What is Morphology?. Oxford-Malden: Wiley- Blackwell. ASLAN DEMİR, Sema (2006). “Türkiye Türkçesinin Morfonolojisi Üzerine”. Türk Dili, 654: 546-557.
  5. BANGUOĞLU, Tahsin (1998). Türkçenin Grameri. Ankara:
  6. TDK. BLEVINS, James - BLEVINS, Juliette (2009). “Introduction: Analogy in Grammar”. Analogy in Grammar (Blevins, James - Blevins, Juliette (eds.)). New York: Oxford University: 1-12.
  7. BLOOMFIELD, Leonard (1933). Language. London: George Allen-Unwin Ltd. [İngiltere baskısı 1973].
  8. BLUST, Robert (1996). “The Neogrammarian Hypothesis and Pandemic Irregularity”. The Comparative Method Reviewed: Regularity and Irregularity in Language Change (Durie, Mark - Ross, Malcolm (eds.)). New York - Oxford: Oxford University: 135-156.
  9. BUSSMANN H. (2006). Routledge Dictionary of Language and Linguistics. Çev. G. Trauth-K. Kazzazi. London-New York: Routledge. BYBEE, Joan (2007). Frequency of Use and the Organization of Language. Oxford: Oxford University. BYBEE, Joan (2010).
  10. Language, Use and Cognition. Cambridge: Cambridge University. BYNON, Theodora (2004). Historical Linguistics. Cambridge: Cambridge University. CAMPBELL, Lyle (2007). “The History of Linguistics”. The Handbook of Linguistics. (Aronoff, Mark - Rees Miller, Janie (eds)). Blackwell Publishing. Blackwell Reference Online. CLEMENTS, George - SEZER, Engin (1982). “Vowel and Consonant Disharmony in Turkish”. The Structure of Phonological Representations, Part II. (Harry van der Hulst - Norval Smith (eds.)). Dordrecht: Foris: 213-255.
  11. CRYSTAL, David (2008). A Dictionary of Language and Linguistics. Malden-Oxford: Blackwell. DEMİR, Nurettin (2003). “Popüler Dil Tartışmalarına Dil İlişkileri Acısından Bakış”. Cumhuriyetimizin 80. Yılında Türkçemiz. (Ankara Ticaret Odası-Anadolu Çağdaş Eğitim Vakfı.) Ankara: 37-44. de SAUSSURE, Ferdinand (1998). Genel Dilbilim Dersleri. Çev. Berke Vardar. İstanbul:
  12. Multilingual. DIK, Simon (1992). Functional Grammar in Prolog. Berlin-New York: Mouton de Gruyter. DURIE, Mark - ROSS, Malcolm (1996). “Introduction”. The Comparative Method Reviewed: Regularity and Irregularity in Language Change (Durie, Mark - Ross, Malcolm (eds.)). New York - Oxford: Oxford University: 3-38.
  13. EDİSKUN, Haydar (1999). Türk