Dergiler / Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi / 2019 / Cilt: 8 - Sayı: 1

HALAÇLARIN MENġEĠ

ORIGIN OF THE KHALAJS

Sayfa
632–654
Yayın Tarihi
2022-11-06
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca nümizmatik bulgular da bizi aydınlatan önemli kaynaklardır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Halaçlar üzerine Oğuz Kağan Destanı‟nın Uygurca ve Farsça metinlerinden bilgiler elde etmekteyiz.
📊
Temel Bulgular & Veri:İslâm coğrafyacıları ve âlimleri söz konusu kavim üzerine bilgiler sunmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca nümizmatik bulgular da bizi aydınlatan önemli kaynaklardır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Halaçlar üzerine Oğuz Kağan Destanı‟nın Uygurca ve Farsça metinlerinden bilgiler elde etmekteyiz. Bilhassa X-XIV. yy. İslâm coğrafyacıları ve âlimleri söz konusu kavim üzerine bilgiler sunmuştur. Ayrıca nümizmatik bulgular da bizi aydınlatan önemli kaynaklardır. Söz konusu kaynaklarda Halaçlar, “Kalaç, Halaç, Hılcî, Halacî” şeklinde geçmektedir. Yaşadıkları coğrafi bölge ise Tohâristan olarak gösterilmektedir. Halaçlar, Amuderya‟nın güneyine erken inen Türk toplulukları arasındadır. Amuderya‟nın güneyinde ilk olarak VII. yy.‟ın son çeyreğinde Samingan vilayetinde bulunan iki Baktriya vesikasında isimleri “Xalaso” şeklinde geçmektedir. Çin yıllıklarında ise (Xin-Tangshu) aynı bölgede “Hedaluozhi”-“Gedaluozhi” isimleri ile belirirler. Amuderya‟nın güneyinde elde edilen Brahmice yazılı sikkelerde “Hitivira Kharalaca” yani “Halaç İlteberi” yazılı paralar vesilesiyle izleri sürülebilmektedir. Menşeleri üzerine çeşitli görüşler vardır. Özellikle onların Karluklarla aynı kavim oldukları ve Eftalitlerin kalıntısı oldukları üzerine sunulan bilgiler önem ihtiva eder. Bu görüşlerden başka onların, Oğuzlara mensup olduğunu belirten tarihçiler de vardır.

Abstract

In the texts of the Oghuz Kagan Epic in Uyghur and Persian there are information about the Khalaj. In particular, Islamic geographers and scholars among 10th and 14 th centuries gave information about the tribe in question. In the mentioned sources, Khalajs are in the form of “Khalach, Khalaj, Khilji, Khalaji.” Khalajs were among first Turkic groups living in Tokharistan region. The word “Khalaj” was first used in the last quarter of the 7th century in the two Bactrian documents in the Samangan province in the south of Amu Darya. The name “Khalaj” is in the form of “Xalaso” in the Bactrian documents. They are identified with the names “Hedaluozhi”-“Gedaluozhi” in Xin Tangshu, the Chinese source. They are called "Hitivira Kharalaca" on the coins in Brahmi. There are various opinions on the origins of the Khalaj. In particular, the information provided on that they are the same as the “Karluq” tribe and that they are the remains of the Ephthalites are of great importance. Apart from these views, there are historians who stated that they belonged to the “Oghuz.”

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BAYBURTLUOĞLU, H., TEZCAN, M. (2022). HALAÇLARIN MENġEĠ. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 1, 632–654. https://ajindex.com/articles/645305

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Abaev, T. (2018). Tyurki-Hildji v Afganistane. S. S. Kamoliddin (Dü.). Problema Etnogeneza i Etniçeskoy Ġstorii Narodov Sredney Azii (s. 31-40) içinde. Saarbrücken: Lambert Academic Publishing. Ağca, F. (2016). Uygur Harfli Oğuz Kağan Destanı (Metin-Aktarma-Notlar-Dizin-Tıpkıbasım). Ankara: Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü. Alram, M., & Lo Muzio, C. (2006). A New Coin Type of the Khalaj. Journal of Inner Asian Art and Archeology, 1, 133-139.
  2. Arat, Reşit R. (1939). Fatih Sultan Mehmed‟in Yarlığı. Türkiyat Mecmuası, 6, 285-322.
  3. Aydın, E. (2007). ġine Usu Yazıtı. Çorum: KaraM Yayınları.
  4. Aydın, E. (2011). Uygur Kağanlığı Yazıtları. Konya: Kömen Yayınları.
  5. Bang, W., & Reşit R. (1936). Oğuz Kağan Destanı. İstanbul:
  6. Burhaneddin Basımevi. Bayburtluoğlu, H. (2018). VII-X. Yüzyıllarda Toharistan Bölgesinde Halaçlar. Genç Kalemler Dergisi. (5), 42-44.
  7. Bosworth, C. E., & Clauson, S. G. (2007). Al Xwârazmî on the Peoples of Central Asia. C. E. Bosworth (Dü.). The Turks in the Early Islamic World (Cilt 9, s. 167-177) içinde. London: Ashgate Variorum. Dani, A. (1996).
  8. Eastern Kushans, Kidarites in Gandhara and Kasmir, and Later Hephthalites. B. A. Litvinsky & vd. (Dü.). History of Civilizations of Central Asia (Cilt 3, s. 167-180) içinde. Paris: UNESCO Publishing. Demir, N., & vd. (2015). Oğuzname (Kazan Nüshası). İstanbul:
  9. Kesit Yayınları.
  10. Djumaniyazova. (2016). Tyurki Toharistana: Karluki ili Haladji?. S. S. Kamoliddin (Dü.). Problema Etnogeneza i Etniçeskoy Ġstorii Narodov Sredney Azii (s. 69-74) içinde. Saarbrücken: Lambert Academic Publishing. Dobrovits, M. (2011). The Altaic World Throug Byzantine Eyes: Some Remarks on the Historical Circumstances (AD 569-570). Acta Orientalia Academiae Scientiarum Hungaricae, 64(4), 373-409.
  11. Dodangeh, A. (2010). Fahreddîn Mubârekşâh‟ın Şecere-yi Ensâb İsimli Eserinin Türkçe Tercümesi. Türk Dünyası AraĢtırmaları Vakfı Dergisi, (188), 1-28.
  12. Ebul Gazi Bahadır Han. (1996). ġecere-i Terâkime (Türkmenlerin Soy Kütüğü). Z. K. Ölmez (Dü.). Ankara: Türk Dilleri Araştırmaları Dizisi. Ebû‟l-Gâzi Bahâdır Han. (2015). ġecere-yi Terâkime. Ankara:
  13. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  14. Ekrem, E. (2003). Hsüan-Tsang‟ın Seyahatnamesi‟ne Göre Türkistan. (Basılmamış Doktora Tezi). Ankara: Hacettepe Üniversitesi/Sosyal Bilimler Enstitüsü El-Hamevî, Şeyhu‟l-İmâm Şihâbüddin Ebî Abdullah Yâkût bin Abdullah. (1977). Mu‟cemü‟l Büldân (Cilt 4). Beyrut: Dâr-ı Sâdr. El-Hârizmî, Abdullah Muhammed bin Ahmed bin Yusuf. (2008). Mefâtihu‟l-„Ulûm. (A. El A‟sem, Nşr.). Beyru