Dergiler / Türk Spor ve Egzersiz Dergisi / 2012 / Cilt: 14 - Sayı: 2

Engelliler için Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği: Gereksinim ve Bir Program Modeli

Physical Education and Sports Teaching for the Disabled: Requirements and a Program Model

Sayfa
208–216
Yayın Tarihi
2022-11-04
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Dolayısıyla bu çalışmada, çağdaş modellerden hareketle, ülkemizdeki mevcut öğretmen yetiştirme konseptine uygun ve fiziki alt yapı ve öğretim elemanı bakımından yeterli spor yüksek öğretim kurumlarında uygulanabilir "engelliler beden eğitimi ve spor öğretmenliği öğretim programı" gerekçelendirilerek önerilmektedir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Sanayileşmenin toplum hayatında yarattığı köklü değişikliklerle son yüzyıl içinde spor insanın kendini ifade etme, gerçekleştirme ve geliştirme yollarının önemli bir aracı olarak fonksiyon alanını genişletmiş, toplumun her kesimini ilgilendiren bir olgu haline gelmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu yapısıyla spor kavramının kapsam alanı, farklı cinsiyet, yaş ve performans grupları, hastalık ve engel tür ve düzeyleri, yaşama ve çalışma şartlarıyla sosyal ve psikolojik beklentilere göre tanımlanmış geniş bir yelpazeye yayılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Dolayısıyla bu çalışmada, çağdaş modellerden hareketle, ülkemizdeki mevcut öğretmen yetiştirme konseptine uygun ve fiziki alt yapı ve öğretim elemanı bakımından yeterli spor yüksek öğretim kurumlarında uygulanabilir "engelliler beden eğitimi ve spor öğretmenliği öğretim programı" gerekçelendirilerek önerilmektedir
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:2008 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Sanayileşmenin toplum hayatında yarattığı köklü değişikliklerle son yüzyıl içinde spor insanın kendini ifade etme, gerçekleştirme ve geliştirme yollarının önemli bir aracı olarak fonksiyon alanını genişletmiş, toplumun her kesimini ilgilendiren bir olgu haline gelmiştir. Bu yapısıyla spor kavramının kapsam alanı, farklı cinsiyet, yaş ve performans grupları, hastalık ve engel tür ve düzeyleri, yaşama ve çalışma şartlarıyla sosyal ve psikolojik beklentilere göre tanımlanmış geniş bir yelpazeye yayılmıştır. Sporun toplum hayatında kazandığı bu yeni boyut ve fonksiyonlar, özel uzmanlık gerektiren alanların ihtiyacını karşılayabilecek spor elemanlarının yetiştirilmesini zorunlu kılmaktadır. Özel uzmanlık gerektiren alanların başında, okul içi ve dışı sportif etkinlikleri, engel tür ve düzeylerine göre düzenleyebilecek kalifiye eleman sorunu yaşayan ve nüfusun yaklaşık %12'sini oluşturan toplumun engelli kesimi gelmektedir. Sorun, 2008 Spor Şurası'na da yansımış ve Şura, engelliler için beden eğitimi öğretmeni ve antrenör yetiştirilmesi hususunda tavsiye kararı almıştır. Bununla birlikte, ülkemizde engelliler için beden eğitimi öğretmeni ve antrenör yetiştiren program bulunmamaktadır. Oysaki engelli bireylerin yaşam kalitelerinin yükseltilmesi, entegrasyon ve rehabilitasyonlarının gerçekleştirilebilmesi, her engel grubuna özgü sportif şartlar ve imkanlar konusunda bilgi ve donanıma sahip yetişmiş insan gücünün varlığıyla sağlanabilir. Bu nedenle, engelliler için beden eğitimi öğretmeni ve antrenör yetiştiren bir yüksek öğrenim programının açılması, büyük çeşitlilik gösteren engelliler evreninin genişliği dikkate alındığında bir zorunluluk olarak ortaya çıkmaktadır. Dolayısıyla bu çalışmada, çağdaş modellerden hareketle, ülkemizdeki mevcut öğretmen yetiştirme konseptine uygun ve fiziki alt yapı ve öğretim elemanı bakımından yeterli spor yüksek öğretim kurumlarında uygulanabilir "engelliler beden eğitimi ve spor öğretmenliği öğretim programı" gerekçelendirilerek önerilmektedir

Abstract

With the fundamental changes in social life brought about by industrialization, sports have expanded its area of function as an important means to self-expression, self-realization and self-improvement and become a phenomenon concerning every portion of the society. By this nature, the domain of the concept of sports has a very wide spectrum defined based on difference of gender, age and performance groups, illnesses and the types and levels of disabilities, living and working conditions and on psychological expectations. These new dimensions and functions which sports acquired in the social life necessitate the education and training of sports personnel which can meet the needs of fields requiring specialization. The most important areas requiring specialization are the disabled portion of the society which constitutes almost 12% of the society having problems with finding qualified personnel who can organize sportive activities in and out of school based on the types and levels of disabilities. The problem was brought up in Sports Council 2008 and the council decided on the education and training of physical education teachers and trainers for disabled individuals. In addition, there is no program designed to educate and train physical education teachers and trainers in Turkey. However, the improvement of the life quality of disabled individuals, the realization of their integration and rehabilitation can only be achieved by providing qualified manpower well-informed and well-equipped in the field of sportive conditions and facilities specific to each disability group. Therefore the establishment of a higher education institution educating and training physical education teachers and trainers for the disabled stands out as a necessity considering the extent of the disabled population which exhibits a wide variety. Consequently and from the point of view of contemporary models; "the physical education and sports teaching program for the disabled” which can be implemented in sports higher education institutions in our country suitable for the concept of training teachers and with the sufficient physical infrastructure and qualified teaching personnel is suggested by this study with justifications

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YILDIRAN, İ., KONAR, N. (2022). Engelliler için Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği: Gereksinim ve Bir Program Modeli. Türk Spor ve Egzersiz Dergisi, Cilt: 14 - Sayı: 2, 208–216. https://ajindex.com/articles/642458

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. Açıkada C. Beden Eğitimi ve Spor Öğretmeni Yetiştirmede Müfredat Programı Sorunları. Spor Bilimleri Dergisi, 1992; 4 (3): 3-13
  2. Akgün N. Egzersiz Fizyolojisi, 3. Basım, Cilt 2, s.151, Başbakanlık GSGM Yayın No:83, Ankara, 1989
  3. Alpman C. Eğitimin Bütünlüğü içinde Beden Eğitimi ve Çağlar Boyunca Gelişimi, MEB Basımevi, İstanbul, 1972
  4. Ankara Üniversitesi. Beden Eğitimi ve Spor Yüksek Okulu, Katalog 2002–2003, s.6, Ankara, 2002
  5. Anonim. MEB. Beden Eğitimi Dersi (1-8) Öğretim Programı Kılavuzu, Devlet Kitapları Müdürlüğü, Ankara, 2007
  6. Avrupa Konseyi. Herkes İçin Spor Yasası-Özürlüler, Çev. M. Can Şipal, GSGM Yayınları, Yayın No:104, s.8, Ankara, 1991
  7. Bar. Bundesarbeitsgemeinschaft für Rehabilitasyon (Hrsg.): Rehabilitation Behinderter, Schaedigung – Diagnostik – Therapie – Nachsorge
  8. Auflage, Deutscher Aerzte Verlag, Köln, 1994
  9. Bauman A. Health Benefits of Physical Therapy for Older Adults. Epidemiological Approaches to the Evidence (In) M. Morris, A. Schoo.(eds). Optimizing Exersice and Physical Activity in Older People. Butterworth Heinemann, Edinburgh, London, 2004
  10. Bilir P. Yeni Beden Eğitimi Öğretim Programı ve Köy Enstitülerinde Beden Eğitimi Derslerinin Yapılandırmacı Öğretim Yaklaşımı Açısından Değerlendirilmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi 2008; VI(3)
  11. Bohus J. Sportgeschichte: Gesellschaft und Sportvon Mykene bis heute, s.27, München, Wien, Zürich: BLV Verlagsgesellschaft, 1986
  12. Brigmann W. Der Einfluss des Sports auf Altersvorgaenge des Herz –Kreislauf-System”, Medizin und Sport 1986; 26-5: 136-139
  13. Buttendorf T. Sportunterricht mit geistig behinderten Kindern und Jugendlichen in den USA. Bewegungserziehung und Sportunterricht mit geistg behinderten Kindern und Jugendlichen, Ed.: Stefan Grössing, s. (253) 253-287, Bad Homburg: Limpert Verlag, 1981
  14. Clark GS, Siebens HC. Geriatric Rehabilitation. (In) JA. Delisa. (ed). Rehabilitation Medicine Principles and Practice. Lippincott-Raven Publishers. Philadelphia, 1998
  15. Çobanoğlu Y. Çocuk Eğitiminde Spor Olgusunun Tarihsel Gelişimi. Buca Eğitim Fakültesi Yayın Organı, Beden Eğitimi ve Spor Özel Sayısı, 1992; 1(1): 10-11
  16. DGPR. www.dgpr.de/ herzgruppen html, Deutsche Gesellschaft für Praevention von HerzKreislauferkrankungen e.V., 2012
  17. DPT. Yüksek Öğretim Özel İhtisas Komisyonu Raporu Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı, Yayın No: 2534, Ankara, 2000
  18. Ergun N, Algun C, Dolunay N. Özürlülerde Spor Yaklaşımı, Spor Şurası