Dergiler / Türk Pediatri Arşivi / 2020 / Cilt: 55 - Sayı: 4

Çocukluk çağı idrar yolu enfeksiyonlarında antibiyotik direnci; tek merkez deneyimi

Antibiotic resistance in childhood urinary tractinfections: A single-center experience

Sayfa
386–392
Yayın Tarihi
2022-11-06
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Antibiyotik duyarlılıkları “The Clinical andLaboratory Standards Institute” yöntemlerine uygun olarak disk difüz yon yöntemi ile yapıldı.Bulgular: Kültürde üremesi olan toplam 1326 çocuk hastadan 1070’i(%80,6) kız, 256’sı (%19,3) erkek cinsiyetteydi.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Çocuklarda idrar yolu enfeksiyonları en sık karşılaşılan genito-ü riner sistem hastalığı olup tedavide uygun olmayan antibiyotik ya dadoz seçimi direnç olasılığını artırmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Gereç ve Yöntemler: Ocak 2013–Aralık 2017 tarihleri arasında, 0 gün–16yaş arası çocuk hastaların idrar kültür ve antibiyogram sonuçları geriyedönük olarak analiz edildi.
💡
Sonuç & Katkı:Antibiyotik duyarlılıkları “The Clinical andLaboratory Standards Institute” yöntemlerine uygun olarak disk difüz yon yöntemi ile yapıldı.Bulgular: Kültürde üremesi olan toplam 1326 çocuk hastadan 1070’i(%80,6) kız, 256’sı (%19,3) erkek cinsiyetteydi.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2013 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç: Çocuklarda idrar yolu enfeksiyonları en sık karşılaşılan genito-ü riner sistem hastalığı olup tedavide uygun olmayan antibiyotik ya dadoz seçimi direnç olasılığını artırmaktadır. Bu çalışmada, idrar yolu en feksiyonu patojenlerinin yaygınlığı, antibiyotiklere karşı direnç patern leri ve ampirik tedavi seçeneklerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Ocak 2013–Aralık 2017 tarihleri arasında, 0 gün–16yaş arası çocuk hastaların idrar kültür ve antibiyogram sonuçları geriyedönük olarak analiz edildi. Antibiyotik duyarlılıkları “The Clinical andLaboratory Standards Institute” yöntemlerine uygun olarak disk difüz yon yöntemi ile yapıldı.Bulgular: Kültürde üremesi olan toplam 1326 çocuk hastadan 1070’i(%80,6) kız, 256’sı (%19,3) erkek cinsiyetteydi. En sık üreyen mikroor ganizma 1138 (%85,8) E. coli, daha az sıklıkta Klebsiella spp. 71 (%5,3),Enterobacter spp. 44 (%3,3), Proteus spp. 28 (%2,1) idi. Tüm mikroor ganizmalarda yüksek oranda ampicillin, ampicillin-sulbactam, amoxi cillin-clavulanate, cefuroxime-axetil, TMP-SMX direnci saptanırken,amikacin, meropenem, imipenem, ertapenem, fosfomycine ve nitrofu rantion’a karşı direnç düşük orandaydı. Çıkarımlar: Çocukluk yaş grubunda idrar yolu enfeksiyonunun en sıketkeni E. coli olarak saptandı. Merkezimizde tüm etkenlerde ampicillin,ampicillin-sulbactam, amoxicillin-clavulanate, cefuroxime-axetil, TMP SMX’e karşı yüksek düzeyde direnç saptand

Abstract

Aim: Urinary tract infections are the most common genitourinary tract disease in children, and inappropriate antibiotic and/or dose selection increase the likelihood of resistance. The aim of this study was to determine the prevalence of urinary tract infection pathogens, patterns of resistance to antibiotics, and empirical treatment options.Material and Methods: Between January 2013 and December 2017, urine culture and antibiogram results of pediatric patients aged 0 days to 16 years were analyzed retrospectively. Antibiotic susceptibilities were determined using disc diffusion according to methods of the Clinical and Laboratory Standards Institute.Results: Of the 1326 children with culture growth, 1070 (80.6%) were female and 256 (19.3%) were male. The most common microorganism found was (1138, 85.8%) E. Coli, followed by Klebsiella spp. (71, 5.3%), Enterobacter spp. (44, 3.3%), and Proteus spp. (28, 2.1%). High frequency of resistance to ampicillin, ampicillin-sulbactam, amoxicillin-clavulanate, cefuroxime axetil, as TMP-SMX was detected in all microorganisms, whereas resistance to amikacin, meropenem, imipenem, ertapenem, fosfomycin, and nitrofurantoin was low.Conclusion: E. coli was the most common causative agent of urinary tract infections in childhood. High resistance to ampicillin, ampicillinsulbactam, amoxicillin-clavulanate, cefuroxime axetil, and TMP-SMX was detected in all agents in our center

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Samancı, S., Köşker, M., Çelik, M. (2022). Çocukluk çağı idrar yolu enfeksiyonlarında antibiyotik direnci; tek merkez deneyimi. Türk Pediatri Arşivi, Cilt: 55 - Sayı: 4, 386–392. https://ajindex.com/articles/640928

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Kandur Y, Küpeli S. Vezikoüretral reflü ve idrar yolu enfeksiyonu. Klinik Pediatri 2003; 2: 69–73
  2. Elder JS. Urinary tract infection and vesico ureteral reflux. In: Behrman RE, Kleigman RM, Jenson HB, editors. Nelson Textbook of Pediatrics. 19th edition. Philadelphia: Saunders; 2011.p.1829–34
  3. Peña C, Albareda JM, Pallares R, Pujol M, Tubau F, Ariza J. Relationship between quinolone use and emergence of ciprofloxacin-resistant Escherichia coli in bloodstream infections. Antimicrob Agents Chemother 1995; 39: 520– 4
  4. Ladhani S, Gransden W. Increasing antibiotic resistance among urinary tract isolates. Arch Dis Child 2003; 88: 444–5
  5. Prais D, Straussberg R, Avitzur Y, Nussinovitch M, Harel L, Amir J. Bacterial susceptibility to oral antibiotics in community acquired urinary tract infection. Arch Dis Child 2003; 88: 215–8
  6. Wald ER. Cystitis and pyelonephritis. In: Feigin RD, Cherry JD, Demler-Harrison GJ, editors. Textbook of pediatric infectious diseases. 6th edition. Philadelphia: Saunders; 2009.p.554–69
  7. Zaffanello M, Malerba G, Cataldi L, et al. Genetic risk for recurrent urinary tract infections in humans: a systematic review. J Biomed Biotechnol 2010; 2010: 321082
  8. Mir S, Erdoğan H, Güler S, Şengül GN, Koyu A, Aydemir Ş. Resistance to Antibiotics of Aegeon Region in Urinary Infection in Pediatric Patients. Ege Tıp Dergisi 2002; 41: 207–10
  9. Yüksel S, Oztürk B, Kavaz A, et al. Antibiotic resistance of urinary tract pathogens and evaluation of empirical treatment in Turkish children with urinary tract infections. Int J Antimicrob Agents 2006; 28: 413–6
  10. Ipek IO, Bozaykut A, Arman DC, Sezer RG. Antimicrobial resistance patterns of uropathogens among children in Istanbul, Turkey. Southeast Asian J Trop Med Public Health 2011; 42: 355–62
  11. Jantausch B, Kher K. Urinary tract infection. In: Kher KK, Schnaper HW, Makker SP, editors. Clinical Pediatric Nephrology. 2nd edition. London: Informa Healthcare; 2006.p.553–73
  12. Taşkesen M, Karabay BA. Urinary Tract Infections in Children. Archives Med Review J 2009; 18: 57–69
  13. Rosenberg M. Pharmacoeconomics of treating uncomplicated urinary tract infections. Int J Antimicrob Agents 1999; 11: 247–64
  14. Ansbach RK, Dybus K, Bergeson R. Uncomplicated E. coli urinary tract infection in college women: a follow-up study of E. coli sensitivities to commonly prescribed antibiotics. J Am Coll Health 2005; 54: 81–6
  15. Rahn DD. Urinary tract infections: contemporary management.