Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightAraştırmada, Türkiye genelinde patoloji uzmanlık öğrencisi eğitimi, patoloji asistanları tarafından nitelik ve nicelik açısından değerlendirilmekte; mevcut durum, sorun ve çözümler ortaya konulmaktadır.Gereç ve Yöntem: 12 Üniversite ve 11 Sağlık Bakanlığı Eğitim ve Araştırma hastanesi olmak üzere, patoloji uzmanlık öğrencisi eğitimi veren toplam 23 kurumda, kurum asistan temsilcileri ve asistanlara iki anket uygulandı.Bulgular: Ankete 138 asistan katıldı.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Son yıllarda patoloji uzmanlık öğrencisi eğitiminde daha ileri gidebilmek ve daha iyiye ulaşmak için, asistanların da katılımı ile yapılan yerel toplantılarda ortaya çıkan yeni yaklaşımlar umut vericidir. Araştırmada, Türkiye genelinde patoloji uzmanlık öğrencisi eğitimi, patoloji asistanları tarafından nitelik ve nicelik açısından değerlendirilmekte; mevcut durum, sorun ve çözümler ortaya konulmaktadır.Gereç ve Yöntem: 12 Üniversite ve 11 Sağlık Bakanlığı Eğitim ve Araştırma hastanesi olmak üzere, patoloji uzmanlık öğrencisi eğitimi veren toplam 23 kurumda, kurum asistan temsilcileri ve asistanlara iki anket uygulandı.Bulgular: Ankete 138 asistan katıldı. Bunların 74'ü üniversite ve 64'ü eğitim ve araştırma hastanesinde çalışmaktaydı. Asistan başına düşen olgu sayısının yeterli oluşu, eğitim mikroskoplarının (≥2 başlı) yaygın olarak kullanılması, makroskopi teknisyenlerinin giderek yaygınlaşması, eğitim toplantılarının aksaklıklara rağmen devam etmesi, fiziksel ortamın vasatın üzerinde olması asistan eğitimi konusunda olumlu bulgular olarak belirlendi. Bununla birlikte otopsi sayılarının azlığı, kuramsal derslerin azlığı, asistan geri bildirimlerinin yapılmaması sonucu asistan-eğitici arasındaki iletişim kopukluğu, eğitim ve araştırma hastanelerindeki eğitici personel azlığı ve bazı kurumlardaki temel cerrahi patoloji pratiğinin yetersizliği olumsuz durum olarak saptandı. Eğitim sürecini olumsuz etkileyen faktörler arasında ilk sırada iş yükünün fazlalığı gelmekteydi. Eğiticiler için geliştirilmesi gereken nitelikler arasında geri bildirim verme ve planlı çalışma ön planda dikkati çekti. Uzmanlık öğrencisi eğitiminin sonlarına yaklaşan asistanların kendilerini en yetersiz hissettikleri alanların intraoperatif inceleme ve sitopatoloji olduğu gözlendi. Patoloji uzmanlık öğrencisi eğitiminde üniversitelerde memnuniyet %80'lere ulaşmakta iken, eğitim ve araştırma hastanelerinde bu oran %40'lar civarında kaldı (p=0.000).Sonuç: Türkiye'de patoloji uzmanlık öğrencisi eğitimindeki bu anket ile olumlu ve olumsuz yönler asistan gözüyle değerlendirilmiş ve bu değerlendirmenin patoloji uzmanlık eğitimi ile ilgili düzenlemelere yol göstereceği düşüncesi ortaya çıkmıştır.
Abstract
Objective: Recent insights that have emerged in local meetings with participation of pathology residents are promising as regards achieving progress in pathology residency training. Accordingly, in this study, overall pathology residency training in Turkey is discussed in detail from the pathology residents' point of view; current data and suggestions for the solutions of problems are presented.Material and Method: Two questionnaires were applied to resident representatives and overall residents, respectively, from 23 institutions including 12 Universities and 11 Ministry of Health education and Research Hospitals.Results: The total number of participating residents was 138; 74 from University hospitals and 64 from Education and Research Hospitals. An adequate number of cases per resident, widespread use of multiocular microscopes, increasing number of macroscopy technicians, ongoing educational meetings and renewal projects of the physical environment were the positive findings. However, the lack of autopsy practice, insufficient number of lectures, communication problems between resident and senior staff due to inadequate feedback mechanism, insufficient numbers of academic staff in education and research hospitals and lack of educational material in some basic branches of surgical pathology were negative findings. During pathology training, the major stress factor was the pathology workload inhibiting optimal learning. Feedback provision and scheduled working habits were the two qualities, which were needed to be improved by senior staff. Two fields, suggested by the senior residents to be incompetent were intraoperative consultation and cytopathology. When overall satisfaction for pathology residency training was considered, it was near 80% in Universities, while it remained around 40% in Education and Research Hospitals (p=0.000).Conclusion: Positive and negative aspects addressed in this survey will provide data for the new regulations in pathology residency training in Turkey.