Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightPosterior fossa tümörü olan pediatrik olgularda postoperatif persistan hidrosefali açısından anlamlı risk faktörlerinin bilinmesi, bu olgulara yaklaşımda gerek cerrahinin planlanması gerekse cerrahi sonrası klinik ve radyolojik izlem sıklığının belirlenebilmesi açısından oldukça önemlidir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Posterior fossa tümörü olan pediatrik olgularda hidrosefaliye yaklaşım açısından, gerek tümör cerrahisinden önce, gerek cerrahi sırasında ve gerekse cerrahiden sonraki dönemde ortak kabul edilmiş bir fikir birliği yoktur. Yazıda, pediatrik posterior fossa tümörlerine eşlik eden hidrosefaliye yaklaşım gözden geçirilmiş ve ayrıca postoperatif dönemde cerrahi gerektiren persistan hidrosefali açısından predispozan faktörler üzerinde de durulmuştur. Posterior fossa tümör rezeksiyonu sonrası olguların üçten birinden azına hidrosefali için cerrahi gerektiği gerçeği göz önünde tutulduğunda, posterior fossa tümörlü olgularda proflaktik endoskopik üçüncü ventrikülostominin gerekliliği konusu da tartışmalıdır. Posterior fossa tümörü olan pediatrik olgularda postoperatif persistan hidrosefali açısından anlamlı risk faktörlerinin bilinmesi, bu olgulara yaklaşımda gerek cerrahinin planlanması gerekse cerrahi sonrası klinik ve radyolojik izlem sıklığının belirlenebilmesi açısından oldukça önemlidir.
Abstract
No consensus exists regarding the management of hydrocephalus in children with posterior fossa tumors before, during or after surgery. The present paper reviews the management of hydrocephalus due to posterior fossa tumors in pediatric cases and also underlines the factors that predispose to persistent hydrocephalus that needs surgical treatment in the postoperative period.The fact that less than one-third of patients require surgical treatment for hydrocephalus after posterior fossa tumor resection seems to refute the role of prophylactic endoscopic third ventriculostomy. Awareness regarding the factors that can predict persistent postoperative hydrocephalus is essential for the surgeon during patient counseling and surgical planning, and also in deciding the intensity of postoperative clinical and radiological monitoring.