Dergiler / Türk Nefroloji Diyaliz ve Transplantasyon Dergisi / 2012 / Cilt: 21 - Sayı: 3

Meningomiyeloselli Hastaların Yürüyebilme Durumunun Böbrek Hastalığı ile İlişkili Klinik ve Radyolojik Bulgulara Etkisi Var mı?

Is there any influence of the ambulatory status of children with myelomeningocele on their clinical and renal outcomes?

Sayfa
258–261
Yayın Tarihi
2022-11-05
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmanın amacı, MMS'li hastaların yürüyebilme durumlarının böbrek hastalıkları ile ilgili klinik ve radyolojik bulgulara etkisinin araştırılmasıdır.GEREÇ ve YÖNTEMLER: Marmara Üniversitesi Çocuk Nefrolojisi Polikliniğinde 2005-2010 yıllarında izlenen MMS'li 83 hastanın kayıtları geriye dönük olarak değerlendirildi.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:AMAÇ: Meningomiyeloselli (MMS) hastalarda böbrek sorunları, hastaların morbidite ve mortalitelerinde önemli yer tutar.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmanın amacı, MMS'li hastaların yürüyebilme durumlarının böbrek hastalıkları ile ilgili klinik ve radyolojik bulgulara etkisinin araştırılmasıdır.GEREÇ ve YÖNTEMLER: Marmara Üniversitesi Çocuk Nefrolojisi Polikliniğinde 2005-2010 yıllarında izlenen MMS'li 83 hastanın kayıtları geriye dönük olarak değerlendirildi.
💡
Sonuç & Katkı:SONUÇ: Yürüyebilme yeteneğinin, MMS'li hastaların klinik bulgular ve böbrek işlevleri üzerine etkili olmadığı, erken izlemin, hidronefroz ve mesanede trabekülasyon gelişimini geciktirebileceği, özellikle ilk üç günde ameliyat edilen hastalarda daha iyi izlem yapılabildiği sonucuna varıldı.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2005-2010 · 83 hasta
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

AMAÇ: Meningomiyeloselli (MMS) hastalarda böbrek sorunları, hastaların morbidite ve mortalitelerinde önemli yer tutar. Bu çalışmanın amacı, MMS'li hastaların yürüyebilme durumlarının böbrek hastalıkları ile ilgili klinik ve radyolojik bulgulara etkisinin araştırılmasıdır.GEREÇ ve YÖNTEMLER: Marmara Üniversitesi Çocuk Nefrolojisi Polikliniğinde 2005-2010 yıllarında izlenen MMS'li 83 hastanın kayıtları geriye dönük olarak değerlendirildi. Hastalar yürüyebilme durumlarına göre bağımsız yürüyebilenler, yardımla yürüyebilenler ve alt ekstremitelerini hareket ettiremeyenler olarak üç gruba ayrıldı. BULGULAR: Hastaların yaş ortalaması 7,1±0,61 yıl, ortanca izlem süresi 58 (32-97) ay idi. Hastalardan 37'si (%44,6) ilk üç günde ameliyat edilmişti. Seksen hastada lomber, üçünde torakal MMS vardı. Hastaların 16'sında (%19,3) tek yanlı, yedisinde (%8,4) böbreklerinde iki yanlı skar, 19'unda (%22,9) vezikoüreteral refl ü (VUR) saptandı. Altmış bir hastanın (%73,5) alt ekstremitelerini hiç hareket ettiremediği, 14'ünün (%16,9) yardımla yürüyebildiği ve sekizinin (%9,6) bağımsız yürüyebilir olduğu görüldü. Bir yaşından önce izlemine başlanan hastalarda USG'de hidronefroz varlığı ile işemeli sistoüretrografi 'de mesanenin deforme, trabeküle görünümü daha az gözlendi. Beşi yürüyemeyen grupta olan altı hastanın glomerül fi ltrasyon hızı 80 ml/dakika/1,73m² altındaydı. Yürüyebilme durumu ile hastaların fi zik ve radyolojik bulguları ve böbrek işlevleri arasında anlamlı ilişki bulunmadı. SONUÇ: Yürüyebilme yeteneğinin, MMS'li hastaların klinik bulgular ve böbrek işlevleri üzerine etkili olmadığı, erken izlemin, hidronefroz ve mesanede trabekülasyon gelişimini geciktirebileceği, özellikle ilk üç günde ameliyat edilen hastalarda daha iyi izlem yapılabildiği sonucuna varıldı.

Abstract

OBJECTIVE: The aim of this study is to evaluate the infl uence of the ambulatory status of children with MMC on renal functions, clinical and radiological fi ndings.MATERIAL and METHODS: The records of 83 children with MMC between 2005-2010 were reviewed retrospectively. The ambulatory status of the patients was classifi ed as independent walkers (walks without assistive appliances), assisted walkers (requires walking aid), and non-ambulatory (wheelchair bound) and the patient characteristics were evaluated according to the ambulatory status. RESULTS: The mean age was 7.1±0.61 years and median follow-up was 58 (32-97) months. Thirtyseven patients (44.6%) had been operated in the fi rst three days of life. The patients with earlier initiation of follow-up earlier had less hydronephrosis and trabeculated bladder. Sixty-one children (73.5%) were non-ambulatory, 14 (16.9%) were assisted walkers and eight (9.6%) were independent walkers. GFR was less than 80 ml/minute/1.73m² in six patients. There were no relation between ambulatory status and patients' renal functions, radiological and clinical fi ndings. CONCLUSION: Ambulatory status does not infl uence renal functions, clinical and radiological fi ndings of children with MMC. Beginning follow-up earlier may lead to fewer complications such as hydronephrosis and deformed and trabeculated bladder. Besides, patients operated in the fi rst three days of life were more compliant with regular follow-ups.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TARCAN, T., BIYIKLI, N., ÖZŞEN, A., ALTUNTAŞ, Ü., BENZER, M., ALPAY, H. (2022). Meningomiyeloselli Hastaların Yürüyebilme Durumunun Böbrek Hastalığı ile İlişkili Klinik ve Radyolojik Bulgulara Etkisi Var mı?. Türk Nefroloji Diyaliz ve Transplantasyon Dergisi, Cilt: 21 - Sayı: 3, 258–261. https://ajindex.com/articles/636411

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Dagenais LM, Lahay ER, Stueck KA, White E, Williams L, Harris SR: Effects of electrical stimulation, exercise training and motor skills training on strength of children with meningomyelocele: A systematic review. Phys Occup Ther Pediatr 2009
  2. 463 2. Tunçbilek E: Türkiye’deki yüksek nöral tüp defekti sıklığı ve önlemek için yapılabilecekler. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi 2004
  3. 84 3. Biri A, Onan A, Kocrucuoğlu Ü, Tıraş B, Himmetoğlu Ö: Bir üniversite hastanesinde konjenital malformasyonların görülme sıklığı ve dağılımı. Perinatoloji 2005
  4. 90 4. Sawyer SM, Macnee S: Transition to adult health care for adolescents with spina bifi da: Research issues. Dev Disabil Res Rev 2010
  5. 65 5. Danielsson AJ, Bartonek A, Levey E, McHale K, Sponseller P, Saraste H: Associations between orthopaedic fi ndings, ambulation and health-related quality of life in children with myelomeningocele. J Child Orthop 2008
  6. 54 6. Liptak GS, El Samra A: Optimizing health care for children with spina bifi da. Dev Disabil Res Rev 2010
  7. 75 7. Şirin A, Emre S, Alpay H, Nayır A, Bilge I, Tanman F: Etiology of chronic renal failure in Turkish children. Pediatr Nephrol 1995
  8. 552 8. Alpay H, Yıldız N, Özçay S: Kronik böbrek yetmezliğinde etyolojik değerlendirme. Turk Neph Dial Transpl 2002
  9. 148 9. Danzer E, Gerdes M, Bebbington MW, Sutton LN, Melchionni J, Adzick NS, Wilson RD, Johnson MP: Lower extremity neuromotor function and short term ambulatory potential following in utero myelomeningocele surgery. Fetal Diagn Ther 2009
  10. 53 10. Schwartz GJ, Haycock GB, Edelmann CM Jr, Spitzer A: A simple estimate of glomerular fi ltration rate in children derived from body length and plasma creatinine. Pediatrics 1976
  11. 263 11. Greene NDE, Stainer P, Copp AJ: Genetics of human neural tube defects. Hum Mol Genet 2009
  12. 129 12. Boduroğlu K, Alanay Y, Alikaşifoğlu A, Aktaş D, Tunçbilek E: Analysis of MTHFR 1298A> C in addition to MTHFR 677C> T polymorphism as a risk factor for neural tube defects in the Turkish population. Turk J Pediatr 2005
  13. 333 13. Grünberg J, Verucay MC, Rebori A, Pouso J: Comparison of chronic peritoneal dialysis outcomes in children with and without spina bifi da. Pediatr Nephrol 2007
  14. 577 14. Simeonsson RJ, McMillen JS, Huntington GS: Secondary conditions in children with disabilities: Spina bifi da as a case example. Ment Retard Dev Disabil Res Rev 2002
  15. 205 15. Verpoorten C, B