KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Kafdağı / 2019 /

KURULUŞUNDAN CUMHURİYETİN İLK YILLARINA KADAR AZİZİYE KAZASI (PINARBAŞI) VE ÇEVRESİNDE AT YETİŞTİRİCİLİĞİ

Horse Breeding in the Town of Aziziye (Pınarbaşı) and Its Vicinity from the Town's Establishment until the First Years of the Republic

Tolga AKAY
Sayfa
149–159
Yayın Tarihi
2019-12-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada Anadolu at ırkları içerisinde özel bir yere sahip Uzunyayla atının Osmanlı Devleti açısından önemi ve Aziziye ile Uzunyayla’da at yetiştiriciliğinin geçirdiği evreler incelenecektir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Osmanlı Devleti’nde at yetiştiriciliği ve at varlığı 19. yüzyılda gerilemeye başlamıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu dönemde 1859 yılından itibaren Kafkasya’dan Osmanlı topraklarına göç eden Çerkeslerin iskân edildiği Aziziye Kazası ve Uzunyayla bölgesi, askeri amaçlarla at yetiştiriciliğinde ön plana çıkmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada Anadolu at ırkları içerisinde özel bir yere sahip Uzunyayla atının Osmanlı Devleti açısından önemi ve Aziziye ile Uzunyayla’da at yetiştiriciliğinin geçirdiği evreler incelenecektir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:At Yetiştiriciliği · Aziziye · Uzunyayla Atı.

Özet

Osmanlı Devleti’nde at yetiştiriciliği ve at varlığı 19. yüzyılda gerilemeye başlamıştır. Devlet, özellikle Kırım Savaşı’ndan itibaren at yetiştiriciliğinin geliştirilmesi ve ülkedeki at varlığının arttırılmasına yönelik birçok tedbir almıştır. Bu dönemde 1859 yılından itibaren Kafkasya’dan Osmanlı topraklarına göç eden Çerkeslerin iskân edildiği Aziziye Kazası ve Uzunyayla bölgesi, askeri amaçlarla at yetiştiriciliğinde ön plana çıkmıştır. Kafkas halkları ile Rusya arasındaki uzun mücadeleler neticesinde ülkelerini terk etmek zorunda kalan Çerkesler, yanlarında Kafkas ya da Çerkes atı olarak bilinen at ırkını Anadolu’ya getirmişlerdir. Anadolu at ırkları tasnifine Uzunyayla atı olarak giren bu ırk, Osmanlı Devleti’nde atçılığın gerileme döneminde önem kazanmıştır. Bu çalışmada Anadolu at ırkları içerisinde özel bir yere sahip Uzunyayla atının Osmanlı Devleti açısından önemi ve Aziziye ile Uzunyayla’da at yetiştiriciliğinin geçirdiği evreler incelenecektir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AKAY, T. (2019). KURULUŞUNDAN CUMHURİYETİN İLK YILLARINA KADAR AZİZİYE KAZASI (PINARBAŞI) VE ÇEVRESİNDE AT YETİŞTİRİCİLİĞİ. Kafdağı, 149–159. https://ajindex.com/articles/63637

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. BCA, 030.01.01/30.62.1. BCA, 030.10.185.278.14. BCA, 030.18.01.02/37.49.15. BOA, BEO, 652/488896, 18.M.1313. BOA, BEO, 1207/90509, 22.05.1316. BOA, BEO, 2224/166795, 30.N.1321. BOA, BEO, 2260/169441, 06.Za.1321. BOA, BEO, 3064/229756, 14.R.1325. BOA, BEO, 32/29, 21.S.1311. BOA, BEO, 3457/259211, 26.Za.1326. BOA, BEO, 3926/294388, 13.08.1329. BOA, BEO, 652/48896, 18.M.1313. BOA, BEO, 939/70415, 22.Za.1314. BOA, DH. MKT, 726/22, 22.Ra.1321. BOA, DH.İ.UM.EK, 77/7, 8.07.1333. BOA, DH.İD, 100/7, 20.06.1332. BOA, DH.MKT, 323/30, 26.06.1312. BOA, HR. H, 162/18, 6.01.1898. BOA, MV, 32/56, 12.09.1305. BOA, ŞD, 1850/35, 09.Za.1321. BOA, ŞD, 320/12, 04.01.1306. BOA, Y. MTV, 6/78, 10.08.1298. BOA, Y.EE, 4/61, 02.B.1301. BOA, Y.MTV, 75/23, 05.08.1310. BOA, Y.PRK.ASK, 67/78, 25.04.1308. BOA, Y.PRK.ASK, 78/70, 02.06.1309. 2. Kitap ve Makaleler Abdullah Temizkan, Didem Çatalkılıç. (2019). “Atını Yitiren Toplum: Uzunyayla Çerkeslerinin Atçılık ve Binicilik Kültürü Üzerine”, Milli Folklor, 123 (Güz): s. 193-204.
  2. Abidin, İhsan. (1917).
  3. Osmanlı Atları, İstanbul: Matbaa-i Âmire. Batu, Selahattin. (1962).
  4. Türk Atları ve Yetiştirme Bilgisi, Ankara: AÜ Veteriner Fakültesi Yayınları Canpolat, Fethi Ahmet; Hayli, Selçuk. (2017). “Pınarbaşı İlçesinde (Kayseri) Nüfusun Gelişimi”, ZfWT, Vol. 9, No. 2, s. 183-200.
  5. Emiroğlu, Kudret; Yüksel, Ahmet. (2002).
  6. Yoldaşımız At, İstanbul: YKY. Erkân-ı Harbiye-i Umumiye Ta’lim ve Terbiye Dairesi Riyaseti, “Islah ve Teksir-i Nesl-i Feres”, Mecmua-i Askeriye, C. 5, S. 56, 28 Şubat 1925, (28 Şubat 1341) s. 92-103.
  7. İşcan, Kaan M. (2007). “Geçmişten Günümüze Uzunyayla At Yetiştiriciliği”, Uzunyayla Rapor ve Belgeleri (Der. Muhittin Ünal), Kafdav, Ankara, s. 185-195.
  8. Koçkar, M. Tekin (2012).
  9. At Irkları ve Dağılımı, Eskişehir: Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Yayınları.
  10. Köksal, Osman. (2009). “Osmanlı Dönüşüm Sürecinde Bir Devlet Teşebbüsü Olarak Çifteler Hara-yı Hümayunu ve Türk Atçılığına Katkıları”, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10(2), s. 333-363.
  11. Köstem, Reşat. (2000). Tarihsel Sürecinde Atçılığımızın Yapısı ve Yarışçılığımızın Oluşumu, İstanbul: TJK Yayınları. Sivas Vilayet Salnamesi, (1325) Sivas Vilayeti Matbaası. Tan, Seda. (2014) “XIX. Yüzyılda Osmanlı-Hindistan Ticaretine Bir Örnek: At İhracatı”, Mediterranean Journal of Humanities, IV/2,2014, s. 239-247.
  12. Tan, Seda. (2015). Osmanlı Devleti’nde At Yetiştiriciliği (1842-1918),
  13. Akdeniz Üniversitesi SBE, Antalya. Türker, Hasan Ali. (1971).
  14. Türklerde Atçılık, Ankara: TJK