SavedAdd your journal

Journals / Kafdağı / 2019 /

Horse Breeding in the Town of Aziziye (Pınarbaşı) and Its Vicinity from the Town's Establishment until the First Years of the Republic

KURULUŞUNDAN CUMHURİYETİN İLK YILLARINA KADAR AZİZİYE KAZASI (PINARBAŞI) VE ÇEVRESİNDE AT YETİŞTİRİCİLİĞİ

Tolga AKAY
Journal
Kafdağı
Pages
149–159
Publication Date
2019-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu çalışmada Anadolu at ırkları içerisinde özel bir yere sahip Uzunyayla atının Osmanlı Devleti açısından önemi ve Aziziye ile Uzunyayla’da at yetiştiriciliğinin geçirdiği evreler incelenecektir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Osmanlı Devleti’nde at yetiştiriciliği ve at varlığı 19. yüzyılda gerilemeye başlamıştır.
📊
Key Findings & Data:Bu dönemde 1859 yılından itibaren Kafkasya’dan Osmanlı topraklarına göç eden Çerkeslerin iskân edildiği Aziziye Kazası ve Uzunyayla bölgesi, askeri amaçlarla at yetiştiriciliğinde ön plana çıkmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Bu çalışmada Anadolu at ırkları içerisinde özel bir yere sahip Uzunyayla atının Osmanlı Devleti açısından önemi ve Aziziye ile Uzunyayla’da at yetiştiriciliğinin geçirdiği evreler incelenecektir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:At Yetiştiriciliği · Aziziye · Uzunyayla Atı.

Özet

Osmanlı Devleti’nde at yetiştiriciliği ve at varlığı 19. yüzyılda gerilemeye başlamıştır. Devlet, özellikle Kırım Savaşı’ndan itibaren at yetiştiriciliğinin geliştirilmesi ve ülkedeki at varlığının arttırılmasına yönelik birçok tedbir almıştır. Bu dönemde 1859 yılından itibaren Kafkasya’dan Osmanlı topraklarına göç eden Çerkeslerin iskân edildiği Aziziye Kazası ve Uzunyayla bölgesi, askeri amaçlarla at yetiştiriciliğinde ön plana çıkmıştır. Kafkas halkları ile Rusya arasındaki uzun mücadeleler neticesinde ülkelerini terk etmek zorunda kalan Çerkesler, yanlarında Kafkas ya da Çerkes atı olarak bilinen at ırkını Anadolu’ya getirmişlerdir. Anadolu at ırkları tasnifine Uzunyayla atı olarak giren bu ırk, Osmanlı Devleti’nde atçılığın gerileme döneminde önem kazanmıştır. Bu çalışmada Anadolu at ırkları içerisinde özel bir yere sahip Uzunyayla atının Osmanlı Devleti açısından önemi ve Aziziye ile Uzunyayla’da at yetiştiriciliğinin geçirdiği evreler incelenecektir.

🔖

Cite This Article

AKAY, T. (2019). Horse Breeding in the Town of Aziziye (Pınarbaşı) and Its Vicinity from the Town's Establishment until the First Years of the Republic. Kafdağı, 149–159. https://ajindex.com/articles/63637

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. BCA, 030.01.01/30.62.1. BCA, 030.10.185.278.14. BCA, 030.18.01.02/37.49.15. BOA, BEO, 652/488896, 18.M.1313. BOA, BEO, 1207/90509, 22.05.1316. BOA, BEO, 2224/166795, 30.N.1321. BOA, BEO, 2260/169441, 06.Za.1321. BOA, BEO, 3064/229756, 14.R.1325. BOA, BEO, 32/29, 21.S.1311. BOA, BEO, 3457/259211, 26.Za.1326. BOA, BEO, 3926/294388, 13.08.1329. BOA, BEO, 652/48896, 18.M.1313. BOA, BEO, 939/70415, 22.Za.1314. BOA, DH. MKT, 726/22, 22.Ra.1321. BOA, DH.İ.UM.EK, 77/7, 8.07.1333. BOA, DH.İD, 100/7, 20.06.1332. BOA, DH.MKT, 323/30, 26.06.1312. BOA, HR. H, 162/18, 6.01.1898. BOA, MV, 32/56, 12.09.1305. BOA, ŞD, 1850/35, 09.Za.1321. BOA, ŞD, 320/12, 04.01.1306. BOA, Y. MTV, 6/78, 10.08.1298. BOA, Y.EE, 4/61, 02.B.1301. BOA, Y.MTV, 75/23, 05.08.1310. BOA, Y.PRK.ASK, 67/78, 25.04.1308. BOA, Y.PRK.ASK, 78/70, 02.06.1309. 2. Kitap ve Makaleler Abdullah Temizkan, Didem Çatalkılıç. (2019). “Atını Yitiren Toplum: Uzunyayla Çerkeslerinin Atçılık ve Binicilik Kültürü Üzerine”, Milli Folklor, 123 (Güz): s. 193-204.
  2. Abidin, İhsan. (1917).
  3. Osmanlı Atları, İstanbul: Matbaa-i Âmire. Batu, Selahattin. (1962).
  4. Türk Atları ve Yetiştirme Bilgisi, Ankara: AÜ Veteriner Fakültesi Yayınları Canpolat, Fethi Ahmet; Hayli, Selçuk. (2017). “Pınarbaşı İlçesinde (Kayseri) Nüfusun Gelişimi”, ZfWT, Vol. 9, No. 2, s. 183-200.
  5. Emiroğlu, Kudret; Yüksel, Ahmet. (2002).
  6. Yoldaşımız At, İstanbul: YKY. Erkân-ı Harbiye-i Umumiye Ta’lim ve Terbiye Dairesi Riyaseti, “Islah ve Teksir-i Nesl-i Feres”, Mecmua-i Askeriye, C. 5, S. 56, 28 Şubat 1925, (28 Şubat 1341) s. 92-103.
  7. İşcan, Kaan M. (2007). “Geçmişten Günümüze Uzunyayla At Yetiştiriciliği”, Uzunyayla Rapor ve Belgeleri (Der. Muhittin Ünal), Kafdav, Ankara, s. 185-195.
  8. Koçkar, M. Tekin (2012).
  9. At Irkları ve Dağılımı, Eskişehir: Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Yayınları.
  10. Köksal, Osman. (2009). “Osmanlı Dönüşüm Sürecinde Bir Devlet Teşebbüsü Olarak Çifteler Hara-yı Hümayunu ve Türk Atçılığına Katkıları”, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10(2), s. 333-363.
  11. Köstem, Reşat. (2000). Tarihsel Sürecinde Atçılığımızın Yapısı ve Yarışçılığımızın Oluşumu, İstanbul: TJK Yayınları. Sivas Vilayet Salnamesi, (1325) Sivas Vilayeti Matbaası. Tan, Seda. (2014) “XIX. Yüzyılda Osmanlı-Hindistan Ticaretine Bir Örnek: At İhracatı”, Mediterranean Journal of Humanities, IV/2,2014, s. 239-247.
  12. Tan, Seda. (2015). Osmanlı Devleti’nde At Yetiştiriciliği (1842-1918),
  13. Akdeniz Üniversitesi SBE, Antalya. Türker, Hasan Ali. (1971).
  14. Türklerde Atçılık, Ankara: TJK