Dergiler / Türk Nefroloji Diyaliz ve Transplantasyon Dergisi / 2013 / Cilt: 22 - Sayı: 2

Evaluation of peritonitis ıncidence, etiology, associated factors and prognosis of continuous ambulatory peritoneal dialysis patients

Sürekli ambulatuar periton diyalizi hastalarında peritonit sıklığı, etiyolojisi, ilişkili faktörler ve prognozun değerlendirilmesi

Sayfa
158–162
Yayın Tarihi
2022-11-05
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

BULGULAR: Son 11 yıllık peritonit sıklığımız; 0,284 atak/yıl/hasta olarak hesaplanmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:AMAÇ: Peritonitler, periton diyalizinin (PD) en önemli komplikasyonudur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Merkezimizde izlenen peritonit ataklarının incelenmesi, peritonit sıklığı, etken mikroorganizma dağılımı, duyarlılık profili ve prognozun değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:BULGULAR: Son 11 yıllık peritonit sıklığımız; 0,284 atak/yıl/hasta olarak hesaplanmıştır.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

AMAÇ: Peritonitler, periton diyalizinin (PD) en önemli komplikasyonudur. Merkezimizde izlenen peritonit ataklarının incelenmesi, peritonit sıklığı, etken mikroorganizma dağılımı, duyarlılık profili ve prognozun değerlendirilmesi amaçlanmıştır. GEREÇ ve YÖNTEMLER: Yüzelliüç PD hastası, son dönem böbrek yetmezliği etiyolojisi, kullandığı ilaçlar, eşlik eden hastalıklar, PD dozu, tipi, tercih nedeni ve süresi, değişimi yapan kişi, protein katabolik hız (PCR), rezidüel idrar miktarı, ultrafiltrasyon miktarı, periton membranının transport tipi, bazal laboratuvar değerleri açısından değerlendirilmiştir. BULGULAR: Son 11 yıllık peritonit sıklığımız; 0,284 atak/yıl/hasta olarak hesaplanmıştır. En sık peritonit etkeninin koagülaz negatif stafilokoklar (% 18,3) olduğu, bunu sırasıyla S. aureus (%14,8) ve gram negatif basillerin (%13,1) izlediği görülmüştür. Peritonit; yaşlılarda, PD uygulama süresi uzun olanlarda, Hepatit C infeksiyonu olanlarda, rezidüel idrar miktarı ve PCR değeri düşük olanlarda daha sık saptanmıştır. Eritropoetin kullananlarda ve aletli PD uygulayanlarda peritonit sıklığı diğerlerine göre daha düşük bulunmuştur. Gram negatif bakteri ve mantarların etken olduğu peritonitlerde mortalite (%17,4) daha yüksek bulunmuş; prognozun gram negatif peritonitlerde daha kötü olduğu görülmüştür. SONUÇ: PD hastalarımızda peritonit sıklığı ve etiyolojisi uluslararası literatürle benzer bulunmuştur. Rezidüel renal fonksiyon (RRF) korunan hastalarda peritonit sıklığının anlamlı düşük bulunması nedeniyle RRF’nin korunmasına daha fazla özen gösterilmesi gerekmektedir. PCR değeri peritonitlilerde anlamlı düşük bulunmuştur. Yeterli protein alımı ve beslenme desteği bu açıdan önemli olabilir.

Abstract

OBJECTIVE: Peritonitis is the most important complication of peritoneal dialysis (PD). We evaluated the incidence of peritonitis, active microorganisms and their susceptibility profile and determine prognosis. MATERIAL and METHODS: One hundred fifty three PD patients were evaluated for aetiology, drug usage, accompanying disease, type, duration and personal preference for PD, care-giver, protein catabolic rate (PCR), residual urine volume, ultrafiltration volume, type of peritoneal membrane transport and baseline laboratory values. RESULTS: The incidence of peritonitis was 0,284 attack/patient/year. The most common organisms were coagulase negative staphylococci (18.3%) followed by S. aureus (14.8%) and gram-negative bacillus (13.1%). Peritonitis was more common in elderly, those with longer PD duration, low residual urine volume, patients with low PCR and hepatitis C. However, patients using erythropoietin and automated PD had low incidence of peritonitis compared to others. Mortality rate was higher in gram-negative and fungal peritonitis and prognosis was worse in gram- negative peritonitis CONCLUSION: Peritonitis incidence and aetiology were compatible with literature. One must be careful to protect residual renal function (RRF) as peritonitis incidence was significantly reduced in patients with RRF. PCR values were significantly lower in peritonitis. Adequate protein intake and nutritional support may be important in this respect.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SEZER, M. T., YAYLI, G., ÖZBALCI, N., KOYUNCUOĞLU, J., KULAÇ, E. (2022). Evaluation of peritonitis ıncidence, etiology, associated factors and prognosis of continuous ambulatory peritoneal dialysis patients. Türk Nefroloji Diyaliz ve Transplantasyon Dergisi, Cilt: 22 - Sayı: 2, 158–162. https://ajindex.com/articles/636318

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Vas SI, Law L: Microbiological diagnosis of peritonitis in patients on continuous ambulatory peritoneal dialysis. J Clin Microbiol 1985
  2. 21(4): 522-523 2. Vargemezis V, Thodis E: Prevention and management of peritonitis and exit-site infection in patients on continuous ambulatory peritoneal dialysis. Nephrol Dial Transplant 2001
  3. 108 3. Lorber B, Swenson RM: The bacteriology of intra-abdominal infections. Surg Clin North Am 1975
  4. 55(6): 1349-1354 4. Piraino B, Bailie GR, Bernardini J, Boeschoten E, Gupta A, Holmes C, Kuijper EJ, Li PK, Lye WC, Mujais S, Paterson DL, Fontan MP, Ramos A, Schaefer F, Uttley L
  5. ISPD Ad Hoc Advisory Committee: Peritoneal Dialysis-Related Infections Recommendations: 2005 update. Perit Dial Int 2005:107-131 5. Bulut C, Oztürk R, Yilmaz GR, Parpucu H, Irmak H, Kinikli S, Duranay M, Demiröz AP: Evaluation of the epidemiological, clinical and laboratory findings in continuous ambulatory peritoneal dialysis related peritonitis attacks. Mikrobiyol Bul 2008
  6. 42(2): 255-264 6. Mujais S: Microbiology and outcomes of peritonitis in North America. Kidney Int Suppl 2006
  7. : 55-62 7. Kaya M, Altıntepe L, Baysa B, Güney I, Türk S, Tombul Z: SAPD peritonitinde kültür pozitiflik oranı ve tedavi sonuçları. Turk Nefroloji Diyaliz ve Transplantasyon Dergisi 2005
  8. 14(3): 132-135 8. Fang W, Qian J, Lin A, Rowaie F, Ni Z, Yao Q, Bargman JM, Oreopoulos DG: Comparison of peritoneal dialysis practice patterns and outcomes between a Canadian and a Chinese centre. Nephrol Dial Transplant 2008
  9. 23(12): 4021-4028 9. Erek E, Serdengeçti K, Süleymanlar K: Registry of the Nephrology, Dialysis and Transplantation in Turkey, Registry 2004: 1-94 10. Burkart JM: Pathophysiology and prevention of peritonitis in continuous peritoneal dialysis. http:// www. uptodate.com. Accessed January 24, 2009 11. Lee HY, Kim YK, Kang SW, Lee HW, Choi KH, Han DS: Influence of nutritional status on CAPD peritonitis. Yonsei Med J 1990
  10. 710 12. Sarıkaya M, Tuncer M, Varan HI, Sarı R, Ersoy F, Süleymanlar G, Yakupoğlu G: Sürekli ayaktan periton diyalizi hastalarında peritonit sıklığı ile diyaliz yeterliliği ve nütrisyonel parametrelerin ilişkisi. Turk Neph Dial Transpl 2001
  11. 10(4): 216-218 13. Han SH, Lee SC, Ahn SV, Lee JE, Kim DK, Lee TH, Moon SJ, Kim BS, Kang SW, Choi KH, Lee HY, Han DS: Reduced residual renal function is a risk of peritonitis in continuous ambulatory peritoneal dialysis patients. Nephrol Dial Transplant 2007
  12. 22(9): 2653-2658 14. Köksal İ, Le