Dergiler / Türklük Bilimi Araştırmaları / 2019 / Cilt: 0 - Sayı: 46

SON HALİFE ABDÜLMECİT EFENDİ’NİN MAUPASSANT ÇEVİRİSİ

The Maupassant Translation of Abdulmajid Efendi the Last Khalifa

Sayfa
29–64
Yayın Tarihi
2022-11-06
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Abdülmecit Efendi’nin çevirisinde o devir Türkçesine özgü ifadeler görüldüğü için kaynak metinden uzaklaştıran bir çeviri yoluna sapıldığı düşünülse de -aksayan yerlerine rağmen- anlaşılır, detayların verilmeye çalışıldığı bir metin ortaya çıkmıştır denebilir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Taşıdığı sıfat itibarıyla siyasi tarihimizin önemli isimlerinden olan Halife Abdülmecit Efendi, aynı zamanda Osmanlı hanedanının kültür ve sanata en düşkün üyelerinden biridir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Beş dil bilen Abdülmecit Efendi, profesyonel olarak hat, resim ve müzikle uğraşmış; ardında çok sayıda tablo ve klasik Batı müziği tarzında besteler bırakmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Abdülmecit Efendi’nin çevirisinde o devir Türkçesine özgü ifadeler görüldüğü için kaynak metinden uzaklaştıran bir çeviri yoluna sapıldığı düşünülse de -aksayan yerlerine rağmen- anlaşılır, detayların verilmeye çalışıldığı bir metin ortaya çıkmıştır denebilir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Abdülmecit Efendi · Maupassant · Zeytinlik

Özet

Taşıdığı sıfat itibarıyla siyasi tarihimizin önemli isimlerinden olan Halife Abdülmecit Efendi, aynı zamanda Osmanlı hanedanının kültür ve sanata en düşkün üyelerinden biridir. Beş dil bilen Abdülmecit Efendi, profesyonel olarak hat, resim ve müzikle uğraşmış; ardında çok sayıda tablo ve klasik Batı müziği tarzında besteler bırakmıştır. Genel olarak bakıldığında Batı kültürüne yakın durduğu anlaşılan Son Halife’nin edebiyat alanına da uzak kalmadığı, bazı eserlerinin bulunduğu, kendisi hakkında yazılmış birçok metinde ifade edilmiştir. Bununla birlikte somut bilgi veren tek kaynak, Abdülmecit Efendi’nin Maupassant’dan Sayyad Zeynel müstear ismiyle bir çevirisi olduğundan bahseden bir gazete haberidir. Buradan hareketle, Abdülmecit Efendi’nin gençlik yıllarındayken Fransızcadan çevirerek kitap hâlinde bastırdığı Zeytinlik adlı bir Maupassant hikâyesini tespit edebildik. İlk olarak Le Figaro gazetesinde Le Champ d’Oliviers ismiyle tefrika edilmiş olan bu hikâye, tefrikanın üzerinden çok geçmeden Türkçeye çevrilmiştir. Abdülmecit Efendi’nin çevirisinde o devir Türkçesine özgü ifadeler görüldüğü için kaynak metinden uzaklaştıran bir çeviri yoluna sapıldığı düşünülse de -aksayan yerlerine rağmen- anlaşılır, detayların verilmeye çalışıldığı bir metin ortaya çıkmıştır denebilir.

Abstract

One of the important names of our political history as of the title he bears, Khalifa Abdulmajid Efendi is, at the same time, one of the members of the Ottoman dynasty who is fond of culture and art. Speaking five languages, Abdulmajid Efendi engaged in calligraphy, art and music professionally and left behind many tables and compositions in the classical Western music style. When it is looked in general, it was stated in many texts written about him that the Last Khalifa understood to stay near the Western culture did not stay away from the literature area and had some books. However, the only resource giving concrete information is a piece of newspaper news mentioning that Abdulmajid Efendi has a Maupassant translation with the pseudonym of Sayyad Zeynel. Starting from here, we could determine a Maupassant story entitled Zeytinlik (The Olive Grove) which Abdulmajid Efendi translated from French and published into a book in his youth. This story, which was firstly published in the newspaper called Le Figaro under the name of Le Champ d’Oliviers, was translated into Turkish soon after the publication. Although it is considered that a translation method deviating from the source text was made since some statements, which were specific to the Turkish of that period, were seen in the translation of Abdulmajid Efendi, it can be stated that - despite its flaws - a comprehensible text including details was written.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ALABAY, S., ÇANAKLI, L. A. (2022). SON HALİFE ABDÜLMECİT EFENDİ’NİN MAUPASSANT ÇEVİRİSİ. Türklük Bilimi Araştırmaları, Cilt: 0 - Sayı: 46, 29–64. https://ajindex.com/articles/635394

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (6)

  1. KAYNAKLAR“Abdülmecit Hazretlerinin Tercümeihâli” Vakit, 20 Teşrinisani 1338/1, Numara: 1774, s. 1. “Bir Mektub-ı Hümayun-üslub”, İçtihat, 28 Şubat 1328, Numara: 56, s. 1239.“Halife-i Müslimîn Abdülmecit Hazretleri”, Vakit, 20 Teşrinisani 1338/2, Numara: 1774, s. 1.“Pierre Loti’nin Abdülmecid Efendi’ye Mektupları”, Hayat Tarih Mecmuası, S. 10, 1965/1, s. 10-15.“Pierre Loti ve Claude Farrere’in Abdülmecid Efendi’ye Mektupları”, (Çev. Orhan Yüksel), Hayat Tarih Mecmuası, S. 11, 1965/2, s: 44-55.“Veliahd-ı Saltanat Abdülmecit Efendi Hazretlerinin Hayat-ı Hususiyeleri” Vakit, 5 Temmuz 1334, Numara: 257, s. 1.“Veliahd-ı Saltanat Hazretleri”, Tanin, 5 Temmuz 1334, Numara: 3438, s. 1.“Yeni Veliaht Hazretleri”, Edebiyat-ı Umumiye Mecmuası, 6 Temmuz 1918, Numara: 44-75, s. 833.Abdullah Cevdet (1329), “Şehzade Mecid Efendi Hazretleriyle Mülakat”, İçtihat, 7 Mart 1329, Numara: 57, s. 1255-1257.Abdülhak Hâmid’in Hatıraları (1994), (Haz. İnci Enginün), Dergâh Yay., İstanbul.ARACI, Emre (2004), “Beethoven Tutkunu Bir Halife”, Hanedandan Bir Ressam, Yapı Kredi Yay., İstanbul, s. 113-122.ASLAN, Anais (1909), “Interview Son Altesse I. le Prince Abdul-Médjid Effendi”, La Patrie, 26 Mai 1909, N. 30, p. 241-243.AŞİROĞLU, Orhan Gazi (1992),
  2. Son Halife Abdülmecid, Burak Yayınevi,
  3. İstanbul.ATEŞ, Ahmed (1942), “Metin Tenkidi Hakkında”, Türkiyat Mecmuası, C. VII-VIII, cüz: 1, s. 253-267.BARDAKÇI, Murat (1998),
  4. Şahbaba, Pan Yay., İstanbul.BARDAKÇI, Murat (2013), “Osmanlı’yı dedelerimin içkisi yıktı”, Habertürk, 05.05.2013.BARDAKÇI, Murat (2015), “Hilâfetin Son Gecesi”, Habertürk, 08.03.2015.BAY, F. Özlem (2013), Fransız Edebiyatından Yapılan İlk Edebi Çeviriler Üzerine Analitik Bir Uygulama (1860-1900),
  5. Basılmamış Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.BAYKAL, İsmail (1951), “Son Osmanlı Veliahdı ve Halifesi Abdülmecid’in Sarayında Neler Gördüm?”, Tarih Dünyası, C. 2, S. 19, s. 822-824.BERK, Süleyman (2015), “Yaşar Şâdi Efendi’nin ‘Hutût-ı Meşâhir’ İsimli Hatıra Defteri ve Muhtevası”, FSM İlmî Araştırmalar İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, S. 5, s. 149-216.ÇELİK, Akile (2010), “Dolmabahçe Sarayı’nda Son Halife Abdülmecid Efendi’nin Kütüphanesi”, Milli Saraylar, S. 5, s. 55-70.Divan-ı Sultan Selim Han (1904),
  6. Almanya Devleti Matbaa-i Resmiyesi, Berlin.EKEN, Halit (1990), Abdülmecit Efendi’nin Halifeliğe Seçilmesi, Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi Atatürk İlkeleri ve İnkılâp Tarihi Enstitüsü, Erzurum.ENGİNÜN, İnci; KERMAN, Zeynep (19