Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightHT'ne karar verilmişse, toplam sürenin 5 yıldan kısa tutulmasında fayda vardır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Hormon tedavisi (HT); postmenopozal bir kadının azalan hormon ya da hormonlarının, overlerden salgılanan düzeylerde olmasa da yerine konulması ile hormon yetmezliğine bağlı gelişen olumsuz durumların ortadan kaldırılmasını hedeşeyen tedavi biçimidir. En temel endikasyon hipoöstrojenemi ve ona bağlı görülen olumsuz durumlardır. Vajinal atrofi, idrar inkontinansı gibi genitoüriner semptomlar, osteoporoz ve kardiyovasküler hastalıklar için yüksek risk varlığı HT için öngörülen diğer ana endikasyonlardır. Ancak, hem östrojenlerin hem de östojen/progestajen kombinasyonlarının kullanıldığı HT protokolleri postmenopozal kadınlarda artmış meme kanseri gelişim riski ile ilişiklendirilmektedir. Ayrıca, HT preparatlarının, düşünüldüğünün aksine kardiyovasküler hastalıklar ve tromboembolik olaylarla ilişkili koruyucu etkilerinin bulunmadığı gösterilmiştir. Günümüzde yeni verilerin ışığı altında, HT'ne eskiden olan ilgi kaybolmaktadır. Bununla birlikte HT'ne alternatif tedaviler geliştirilmiştir. Bunların arasında Tibolon, mikronize testosteron, dihidroepiandrosteron, selektif serotonin noradrenalin geri alım inhibitörleri (SNRI), selektif östrojen reseptör modülatörleri, kombine oral kontraseptişer ve fitoöstrojenler gösterilebilir. Ancak, menopozal semptomlar ve genitoüriner atrofi üzerinde en etkin tedavi olarak HT görülmektedir. Yine, osteoporoz ve postmenopozal kemik kırıklarının önlenmesinde HT'nin etkin olduğu bildirilmektedir. Ailesel kanser hikayesi olmayan prematür overyan yetmezlik olgularında ve erken menopozda HT ilk düşünülmesi gereken tedavi seçeneğidir. Günümüzde, belirttiğimiz endikasyonlarla, menopozal HT'nde mümkün olan en düşük doz tercih edilmelidir. HT'ne karar verilmişse, toplam sürenin 5 yıldan kısa tutulmasında fayda vardır.
Abstract
Hormone treatment (HT) is an add back regimen of declining hormone or hormones in a postmenopausal woman in order to eliminate unfavorable conditions caused by hormone deficiency, although it does not meet the actual levels secreted from the ovary. Leading indications are hypoestrogenemia and disturbing symptoms related to hypoestrogenic state. Vaginal atrophy, genitourinary symptoms like urinary incontinence, increased risk for osteoporosis and cardiovascular diseases are the other main concerns of HT. On the other hand, postmenopausal women who were treated with HT protocols including estrogen preparations as well as estrogen/progestogen combinations have been indicated as being exposed to increased risk for breast cancer development. Moreover, HT preparations were demonstrated to be ineffective in protection from cardiovascular diseases and thromboembolic events, in contrast to the prior beliefs. Therefore, today in the light of new data, use of hormone therapy in postmenopausal women seems to lose its relevance. Nevertheless, alternative therapies have been developed to serve for the relief of menopausal disorders. Among them, tibolone, micronized testosterone, dihydroepiandrosterone, selective serotonine noradrenaline re-uptake inhibitors (SNRIs), selective estrogen receptor modulators, combined oral contraceptives and fitoestrogens could be preferred. For all that, the most efficacious treatment on menopausal and genitourinary symptoms seems to be HT, yet. Furthermore, HT was indicated to be effective on osteoporosis and reducing postmenopausal bone fractures. HT should be the first choice of treatment in patients with premature ovarian failure and early onset menopause without any familial history of cancer. At the present time, it is advised to use hormone treatment choosing the appropriate preparation with the lowest effective dose with respect to above mentioned indications. If HT was introduced, there are valuable recommendations to keep the duration of therapy less than 5 years.