Dergiler / Türkiye Parazitoloji Dergisi / 2007 / Cilt: 31 - Sayı: 2

Kistik echinococcosis'de canlılık tayininde kullanılan çeşitli boyama yöntemlerinin istatiksel analizi

Statistical analyses of different staining methods for viability assessment incystic echinococcosis

Sayfa
105–108
Yayın Tarihi
2022-11-03
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak hidatid kistlerin canlılık tayininde her üç boyama yönteminin de benzer sonuçlar verdiği görülmüştür.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kistik echinococcosis’de canlılık tayini, in vitro ve in vivo çalışmaların yanı sıra ilaç denemelerine yönelik çalışmalarda da önem arz etmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Fertil kistlerde protoskolekslerin canlılık oranlarını saptamak amacıyla Neutral red, Methylene blue, Eosin, Papanicolao, Giemsa, Ziehl-Neelsen, Toluidine blue ve Trypan blue gibi çeşitli vital ve avital boyalar kullanılmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak hidatid kistlerin canlılık tayininde her üç boyama yönteminin de benzer sonuçlar verdiği görülmüştür.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2000 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Kistik echinococcosis’de canlılık tayini, in vitro ve in vivo çalışmaların yanı sıra ilaç denemelerine yönelik çalışmalarda da önem arz etmektedir. Fertil kistlerde protoskolekslerin canlılık oranlarını saptamak amacıyla Neutral red, Methylene blue, Eosin, Papanicolao, Giemsa, Ziehl-Neelsen, Toluidine blue ve Trypan blue gibi çeşitli vital ve avital boyalar kullanılmaktadır. Bu çalışmada, son yıllarda canlılık tayininde daha sık kullanılan Trypan blue, Eosin ve Methylene blue boyama yöntemleri ile 10 farklı fertil kistte canlılık tayini yapılmıştır. Her bir kist için sözü geçen her bir boyama yöntemi ile 2000 protoskoleks canlılık yönünden incelenmiştir. Elde edilen veriler One-way Anova varyans analizi testi ile istatistiksel olarak değerlendirilmiştir. İncelemesi yapılan kistlerde; Trypan blue boyama yönteminde ortalama canlı protoskoleks sayısı 1430±172,9 (1150–1709), Methylene blue boyama yönteminde 1376,4±101,1 (1169–1521) ve Eosin boyama yönteminde ise 1342±147,9 (1119–1608) olarak saptanmıştır. En yüksek canlılık oranı %71,5 ile Trypan blue boyama yönteminde saptanmış, bunu %68,8 ile Methylene blue ve %67,1 ile Eosin boyama yöntemleri takip etmiştir. Yöntemler arasındaki farklılık istatistiksel olarak önemsiz bulunmuştur (p>0,05). Sonuç olarak hidatid kistlerin canlılık tayininde her üç boyama yönteminin de benzer sonuçlar verdiği görülmüştür.

Abstract

The viability assessment in cystic echinococcosis is important for in vitro and in vivo studies and also drug experiments. Several vital and avital stains like neutral red, methylene blue, eosin, Papanicolao, Giemsa, Ziehl-Neelsen, toluidine blue and trypan blue have been used to assess viability of protoscolexes in fertile cysts. In this study, the viability of 10 different fertile cysts were analyzed by trypan blue, eosin and methylene blue staining techniques which have been used frequently in recent years. A total of 2000 protoscolexes per hydatid cyst were examined by all three staining techniques. The obtained results were analyzed statistically by the one-way ANOVA test. The mean numbers of viable protoscolexes in examined cysts according to trypan blue, methylene blue and eosin staining techniques were 1430±172.9 (1150–1709), 1376.4±101.1 (1169–1521) and 1342±147.9 (1119–1608), respectively. The highest viability rate was determined with the trypan blue staining technique (71.5%), followed by 68.8% with methylene blue and 67.1% with eosin. No statistically significant differences (p>0.05) were observed among the staining techniques. As a result, it was found that all three staining methods have similar results in viability assessment of hydatid cysts.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DÜZLÜ, Ö., İÇA, A., YILDIRIM, A., İNCİ, A. (2022). Kistik echinococcosis'de canlılık tayininde kullanılan çeşitli boyama yöntemlerinin istatiksel analizi. Türkiye Parazitoloji Dergisi, Cilt: 31 - Sayı: 2, 105–108. https://ajindex.com/articles/630724

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Abo-Shehada MN, 1993. Some observations on hydatidosis in Jordan. J Helmintol, 67: 248-250
  2. Akyol ÇV, 2004. Echinococus türlerinin epidemiyolojisi. Altıntaş N, Tınar R, Çoker A. eds. Echinococcosis. İzmir: Hidatidoloji Derneği Yayın No:1. pp. 259-283
  3. Budke CM, Deplazes P, Torgerson PR, 2006. Global socioeconomic impact of Cystic echinococcosis. Emerging Infect Dis, 12: 296-303
  4. Campbell AT, Robertson LJ, Smith HV, 1992. Viability of Cryptosporidium parvum oocysts: correlation of in vitro excystation with inclusion or exclusion of fluorogenic vital dyes. Appl Environ Microbiol, 58: 3488-93
  5. Casado N, Rodríguez-Caabeiro F, Hernández S, 1986. In vitro survival of Echinococcus granulosus protoscolices in several media, at 4 °C and 37 °C. Z Parasitenkd, 72: 273–278
  6. Céu Sousa MC, Gonçalves CA, Bairos VA, Poiares-da-Silva J, 2001. Adherence of Giardia lamblia Trophozoites to Int-407 Human Intestinal Cells. Clin Diagn Lab Immunol, 8: 258–265
  7. Dalimi A, Motamedi GH, Hosseini M, Mohammadian B, Malaki H, Ghamari Z, Ghaffari Far F, 2002. Echinococcosis/ hydatidosis in western Iran. Vet Parasitol, 105: 161-167
  8. Dar FK, Al-Karmi T, 1997. Public health aspects of cystic echinococcosis in the Arab countries. Acta Trop, 67: 125-132
  9. Dueger EL, Gilman RH, 2001. Prevalence, intensity, and fertility of ovine cystic echinococcosis in the central Peruvian Andres. Trans R Soc Trop Med Hyg, 95: 379-383
  10. Freshney R, 1987. Culture of Animal Cells: A Manual of Basic Technique, Alan R. Liss, Inc., New York, p.117
  11. Gıcık Y, Arslan MÖ, Kara M, Köse M, 2004. Kars ilinde kesilen sığır ve koyunlarda Kistik ekinokokkozis’in Yaygınlığı.Türkiye Parazitol Derg, 28: 136-139
  12. Gori S, Campatelli A, Luchi S, Paladini A, Savalli E, Scasso A, 1993. Cytology in the percutaneous treatment of hydatid cysts. A report of four cases. Acta Cytol, 37: 423-426
  13. Güralp N, Doğru C, 1971. Ankara mezbahasında kesilen değişik yaşlardaki koyun ve sığırların organlarında görülen ekinokok kistlerinin fertilite durumları. Ankara Üniv Vet Fak Derg, 18: 195-205
  14. Himonas C, Antoniadou-Sotiriadou K, Papadopoulos E, 1994. Hydatidosis of food animals in Greece: prevalence of cysts containing viable protoscoleces. J Helminthol, 68: 311-313
  15. Hokelek M, Erzurumlu K, Uyar Y, Birinci A, 1999. The effect of praziquental as a scolicidal agent on the protoscolices of Echinococcus granulosus. Turk Hij Den Bio Derg, 56: 129–134
  16. Hosseini SH, 1997. Relationship between the pre