AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAs a result, it was found that all three staining methods have similar results in viability assessment of hydatid cysts.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The viability assessment in cystic echinococcosis is important for in vitro and in vivo studies and also drug experiments. Several vital and avital stains like neutral red, methylene blue, eosin, Papanicolao, Giemsa, Ziehl-Neelsen, toluidine blue and trypan blue have been used to assess viability of protoscolexes in fertile cysts. In this study, the viability of 10 different fertile cysts were analyzed by trypan blue, eosin and methylene blue staining techniques which have been used frequently in recent years. A total of 2000 protoscolexes per hydatid cyst were examined by all three staining techniques. The obtained results were analyzed statistically by the one-way ANOVA test. The mean numbers of viable protoscolexes in examined cysts according to trypan blue, methylene blue and eosin staining techniques were 1430±172.9 (1150–1709), 1376.4±101.1 (1169–1521) and 1342±147.9 (1119–1608), respectively. The highest viability rate was determined with the trypan blue staining technique (71.5%), followed by 68.8% with methylene blue and 67.1% with eosin. No statistically significant differences (p>0.05) were observed among the staining techniques. As a result, it was found that all three staining methods have similar results in viability assessment of hydatid cysts.
Özet
Kistik echinococcosis’de canlılık tayini, in vitro ve in vivo çalışmaların yanı sıra ilaç denemelerine yönelik çalışmalarda da önem arz etmektedir. Fertil kistlerde protoskolekslerin canlılık oranlarını saptamak amacıyla Neutral red, Methylene blue, Eosin, Papanicolao, Giemsa, Ziehl-Neelsen, Toluidine blue ve Trypan blue gibi çeşitli vital ve avital boyalar kullanılmaktadır. Bu çalışmada, son yıllarda canlılık tayininde daha sık kullanılan Trypan blue, Eosin ve Methylene blue boyama yöntemleri ile 10 farklı fertil kistte canlılık tayini yapılmıştır. Her bir kist için sözü geçen her bir boyama yöntemi ile 2000 protoskoleks canlılık yönünden incelenmiştir. Elde edilen veriler One-way Anova varyans analizi testi ile istatistiksel olarak değerlendirilmiştir. İncelemesi yapılan kistlerde; Trypan blue boyama yönteminde ortalama canlı protoskoleks sayısı 1430±172,9 (1150–1709), Methylene blue boyama yönteminde 1376,4±101,1 (1169–1521) ve Eosin boyama yönteminde ise 1342±147,9 (1119–1608) olarak saptanmıştır. En yüksek canlılık oranı %71,5 ile Trypan blue boyama yönteminde saptanmış, bunu %68,8 ile Methylene blue ve %67,1 ile Eosin boyama yöntemleri takip etmiştir. Yöntemler arasındaki farklılık istatistiksel olarak önemsiz bulunmuştur (p>0,05). Sonuç olarak hidatid kistlerin canlılık tayininde her üç boyama yönteminin de benzer sonuçlar verdiği görülmüştür.